18.05.2018 Laura Harbert   0Comment

gangbang groningen wijd opengesperde kut

Daarna klemde ik mijn dijen muurvast tegen elkaar zodat hij er niet weer naar binnen kon. Hij keek me teleurgesteld aan en mompelde dat hij dacht dat ik dat ook wilde. Ik kuste hem, natuurlijk wil ik wel, lief lief manneke van me, het voelde heerlijk, maar ik wil niet zwanger worden.

Zei hij nog steeds beteuterd. Jij kan niet zwanger worden, zei ik hem met mijn liefste glimlach en ik schoot in de slappe lach van mijn eigen grapje. Hij zag de humor er niet van in en bleef beteuterd kijken. Stil maar, en ik pakte zijn stijve weer tussen duim en wijsvinger, kneep er liefkozend in en terwijl ik hem plat op zijn rug duwde, boog ik me voorover om zijn eikel in mijn mond te laten glijden. Ga je me klaar pijpen? Ik schudde mijn hoofd, want mijn lippen gleden al tot over de helft van zijn stijve.

En ook is met je mond vol praten niet alleen onbeleefd maar ook nogal moeilijk. Bovendien had ik nog niet vaak een stijve pik gepijpt. Ja wel vaak in gedachten als ik me in bed lag te vingeren, maar dat telt niet. En met niet vaak bedoel ik slechts die ene keer al twee zomers geleden. Maar dat was toen zo bizar dat ik het hier niet ga vertellen.

Hoe dan ook kun je van mij aannemen dat ik qua pijpen geen noemenswaardige ervaring heb. Dus je wil me niet klaar pijpen? Vanuit mijn ooghoeken zag ik weer die teleurgestelde blik. Stil maar, het komt allemaal goed, wacht maar af.

En ik ging schrijlings op hem zitten en legde mijn handen op zijn ogen, doe maar dicht, het komt goed. Ik gaf hem een kusje op zijn oogleden en voelde me nog steeds een beetje tipsy door de wodka, maar ook zo geil, zo intens geil. Ik gleed met mijn nog steeds botergeil druipende kutje over zijn stijve heen, van onder naar boven en weer terug. De stijve stam drukte ik al schuivend tegen zijn buik aan en op op de terugweg sprong hij dan weer met kleine schokjes omhoog.

Toen ik straks klaarkwam was het geil uit mijn kutje tot tussen mijn billen gedropen. Terwijl ik heen en weer schoof om zijn stijve glad en glibberig te maken, smeerde ik het geil tussen mijn billen over mijn kontgaatje.

Nu ik dit allemaal zo opschrijf lijken het allemaal weldoordachte handelingen. Alsof ik erbij nadacht, maar niets is minder waar. Nadenken was er niet bij.

Het ging allemaal vanzelf. Het gebeurde als het ware voordat ik het wist. Als in een roes. Koortsachtig ijlend naar het point of no return; de uitbarsting van jarenlange achterstallige geilheid van een ongeneukt meisje. Vergeleken bij andere meisjes op school voelde ik me al jaren dat stijve harkerige trutje dat nooit een vriendje had en nog nooit geneukt was.

Als ik hen met hun vriendjes in het bos tegenkwam, werd ik altijd door dezelfde akelige gedachte gekweld; die gaan neuken of hebben HET net gedaan. En ik kon alleen maar van HET dromen.

Dan sprongen de tranen in mijn ogen en huilde mijn kutje van verlangen. Mijn moeder smaalt altijd over afgelikte boterhammen, maar oh my god, wat wilde ik graag eens afgelikt worden. En dat heeft mijn lieve broertje net eindelijk gedaan. Met als gevolg dat nu al mijn fysiek onbedwingbaar geile instincten gewekt zijn. Tussen mijn benen borrelt en dampt de dubbelkrater van een vulkaan die uit zijn slaap gewekt is. Neen, nadenken is er echt niet meer bij. Afgezien van dat zwanger studeren dan.

Ik had net voor de eerste keer van een pik in mijn geheime delen geproefd en dat smaakte naar meer. De gierende geilhonger raasde door mijn lijf. Tussen mijn benen zat een vat vol verboden gedachten aan alles wat verboden was. Ik moest en zou zijn stijve in me krijgen. Niet in mijn kut, niet in mijn mond, maar in mijn kont.

Als ik al een bewuste gedachte had was het dat ik mijn lieve broertje uit geile dankbaarheid ongekend lekker klaar wou neuken. Zijn genotsknots in het centranale deel van mijn bilnaad klaar raggen, zoals ik wel eens op internet gelezen had. Ik zet hem tegen mijn geilglibberende sterretje aan en laat me er voorzichtig stukje bij beetje overheen zakken. Hoewel het de allereerste keer is, gaat het makkelijker dan ik gedacht had.

Na een paar keer schuiven, glijden en duwen knijp ik mijn ogen dicht en pers ik hem er tot de wortel in. En begin ik geleidelijk de eerste neukbewegingen van mijn leven te maken. Hij glijdt alras steeds soepeler door mijn strakke sterretje heen.

Van je ras ras ras rijdt de koning door de plas. Ik voel het tot in mijn tepels tintelen. Ik duw Wout zijn handen onder mijn hempje waar ze mijn wanhopig gezwollen spenen vinden.

Melk me lief broertje, melk me lief boertje, melk je zoete koetje leeg. Kan hij mijn kreunende waanzin verstaan? Oh my god, ik ben nog nooit zo geil geweest.

I'm a fucking goddess. Al heel snel kan ik zijn stijve over de volle lengte afrijden. Hip hop, hip hop, I'm the girl on top. Oh, wat lekker in je kutje hoor ik Wout kreunen. Wat is het lekker, oh wat fantastisch lekker in je kutje. Hij weet dus duidelijk niet wat hem overkomt. Geeft niks, want hij komt niks tekort. Steeds sneller en met steeds langere halen glij ik over die heerlijke pik van Wout, terwijl ik mezelf tegelijkertijd in een razend tempo begin te vingeren.

Mijn vingers swingen soepel door het spekgeil rond mijn keihard opgezwollen klitteknopje. En mijn sterretje voelt steeds gladder aan en begint wild stuipend in zijn superstijve neukpik te knijpen.

Zelfs mijn billen knijpen samen om nog meer grip op die botergeile geilspuiter van mijn broertje te krijgen. Ik wil hem tot de laatste druppel leeg melken. Hij moet spuiten voor ik zelf kom.

Zijn spuitende stralen moeten jaren vol onvervuld verdriet in me wegspoelen. Ik voel de rillingen al door mijn darmen naar mijn kut schieten, en dan, net op tijd, voel ik diep in mijn koortsachtig pompende reet zijn eikel kloppen en spuiten en kom ik zelf ook. Ik kom ongekend heftig en met een harde gil. Wout opende van schrik zijn ogen en zag Inge in haar nachtpon naast het voeteneind van het bed staan.

In het heetst van de strijd hadden we haar niet horen binnenkomen. Wie weet hoe lang ze daar al stond.

Het bleef even stil en ik wist niet waar ik moest kijken, Wout ook niet. Inge wist wel waar ze moest kijken. Namelijk naar Wout zijn stijve die in het schaarse kaarslicht nog half in mijn kontgaatje zat.

Ze zei niets en bleef gebiologeerd naar mijn billen staren. Ik voelde me plots erg ongemakkelijk en erg naakt. De wodka was in een klap uitgewerkt. Ik durfde, betrapt als dat ik me voelde, niets te zeggen en me ook niet te verroeren, zodat Wout zijn pik bleef zitten waar hij zat. Om de stilte uiteindelijk te doorbreken vroeg ik aan Inge of ze niet kon slapen. Ja, dat wel, maar ze was wakker geworden omdat ze moest plassen.

En terug van de wc had ze mij in de logeerkamer horen kreunen of ik pijn had. En wou ze weten waarom ik hier was en wat er aan de hand was. Het was vanwege het onweer en omdat Wout bang was en bij mij wou slapen, maar dat mijn bed te klein was. En dit is een groot bed. Ja inderdaad, nogal logisch, Wout is spuugbenauwd voor onweer, knikte ze. Zij had het onweer ook gehoord, maar was meteen weer in slaap gevallen, gewoon nog te moe van de hele zaterdag korfbaltoernooi.

Maar nu was ze klaarwakker. Haar glinsterende ogen staarden naar mijn kont waar nog steeds een halfstijve pik in zat. Maar waarom zit Wout zijn piemel dan in jouw sterretje? Het zweet brak me uit en mijn hempje plakte ongemakkelijk aan mijn borsten.

Ik ben nooit goed geweest in het verzinnen van smoezen en nu dus ook niet. Mijn hempje trok ik uit, het was nu toch al zover gekomen dat de naakte waarheid niet meer te verbergen viel. Dus zei ik maar eerlijk omdat ik dat wel lekker vind. Vindt Wout dat dan ook lekker, vroeg ze. Je kon goed merken dat ze wiskunde in haar pakket had, de logica van haar vragen was onweerlegbaar.

Hij knikte bedremmeld van ja, ontkennen had geen zin. Er trok een lichte blos over haar wangen en haar ogen begonnen nog meer in het kaarslicht te glinsteren. Ik kende die blos van haar, soms vertrok ze plotsklaps naar de wc waar ze vaak net te lang bleef. Volgens mij om zich snel te vingeren. Als ze met hoogrode wangen terugkwam, glinsterden haar ogen altijd net als nu. Van pure geilheid volgens mij. Van vriendinnen had ik gehoord dat ze voor een hete bliksem doorging.

Als jullie het allebei lekker vinden, dan zal het voor mij ook wel lekker zijn en dan wil ik het ook, concludeerde ze bedachtzaam en wederom volgens een onweerlegbare logica. Ze trok met een soepele beweging haar nachtpon uit en kwam plompverloren naast ons liggen. Ik protesteerde nog halfslachtig dat ze nog te jong was. Maar bedacht me tegelijk dat ze als medeplichtige niet aan paps en mams zou kunnen vertellen dat Wout en ik hier vannacht hadden liggen rommelen.

En laat ik eerlijk zijn; ik werd ook weer supergeil van de gedachte dat ik zou kunnen zien hoe Wout haar kontje zou neuken. Normaal zou ik mijn vriendje met geen enkel ander wijf willen delen, zo jaloers ben ik wel, maar Wout is niet mijn vriendje, maar mijn broertje. En Inge mijn zusje. Haar gun ik altijd alles, want ik ben dol op haar. Mijn koosnaampje voor haar is Ingeding, Ze is kleiner dan ik met hetzelfde lange haar en ook slank. Zelfs iets ranker met een kleiner kontje en borsten die een half maatje groter zijn.

Vergeleken bij mijn mandarijnen sinaasappels. Maar niet van die onwijs grote Jaffa's, maar meer maatje sappige perssinaasappels. All right Inge, wat je wil, waarom ook niet, zei ik, one happy family, maar dan gaat Wout wel eerst onder de douche om zijn pikkie schoon te maken. De rol van zorgzame grote zus ligt me wel.

Inge ging met hem mee om zelf even de slaaplucht van haar af te spoelen. Binnen vijf minuten waren ze terug, Wout met een verschrompeld leutertje, onze douche is nogal aan de koude kant, de boiler wordt binnenkort vervangen, en Inge met priemende tepeltjes, sappige speentjes, nog ietsje pregnanter dan die van mij, en een lichte blos op de wangen. Hoe krijgen we hem weer stijf vroeg ze zich af. Laat hem eerst je spleetje likken, zei ik. Dat kan hij heel lekker en dan wordt zijn piemel vanzelf weer stijf.

Wout zei niks maar lag twee tellen later al op zijn knieën met zijn hoofd tussen de dijen van Inge die het genot met haar ogen dicht onderging. Ze had haar benen over zijn schouders geslagen en stuurde zijn hoofd met haar hand naar waar ze hem wilde hebben. Het was duidelijk niet de eerste keer dat ze zich liet beffen, zoals dat voor mij nog geen half uur geleden wel het geval was. Ik ging op mijn rug achter Wout liggen met mijn hoofd onder zijn inmiddels al zwellende piemel.

Ik trok hem omlaag en stulpte mijn lippen zacht zuigend om zijn eikel, met mijn andere hand streelde ik mijn alweer kleddergeile kutje. In no time was zijn pik weer stokstijf en stootte hij met trage lange slagen diep in mijn mond. Ook dit was helemaal nieuw voor mij, nooit eerder gedaan. Ik werd recht in mijn keel geneukt. Hij stootte tot aan zijn ballen door. Ik vond het heerlijk en voelde hoe de spanning zich rap in mijn clit onder mijn vingers opbouwde. Wout kreunde zachtjes en Inge hoorde ik steeds sneller hijgen.

Het matras begon meer en meer te schokken en het was duidelijk dat Inge ongelofelijk snel en ongecontroleerd hijgend en bokkend klaarkwam op de tong van mijn lieve broertje die zijn stijve steeds sneller en dieper in mijn zuigende mond pompte. Ook hij stond dankzij mijn onvermoede pijptalenten op het punt van klaarkomen en ik wilde maar al te graag zijn neukstang en ballen tot de laatste druppel leeg melken.

Maar dat kon ik niet maken, hij moest voor Inge haar kontje intact blijven. Dus liet ik hem uit mijn mond floepen. Inge zag wat er gebeurde en gaf me een dankbaar geile glimlach toen ze zich omdraaide en met haar billen omhoog naar achteren schoof. Neuk me, neuk me in mijn geile reet, broertje van me, hijgde ze. Als ik al twijfels aan haar geilheid had waren die nu toch compleet verdwenen.

Wout stootte zijn dieppaarse eikel tegen haar sterretje maar kreeg hem er niet goed voor. Hij ketste of naar boven of naar beneden af. Inge stootte haar billen ongedurig tegen het puntje van zijn eikel die er maar niet in wilde glijden. Ik besloot om ze te helpen en pakte zijn pik tussen duim en wijsvinger en zette hem tegen haar kontgaatje aan.

Wout duwde uit alle macht en zijn eikel verdween stukje voor stukje naar binnen. Toen hij met een ferme stoot dieper wou, gaf Inge een gil van pijn en viel ze voorover in de kussens.

Het doet teveel pijn, steunde ze, ik ben te krap. Laten we het nog een keer proberen, zei ik. Inge kwam steunend op haar onderarmen weer met haar kontje omhoog en ik hield zijn pik vast om zijn eikel tussen haar met dik botergeil gesmeerde schaamlippen door te halen om hem glad genoeg voor de penetratie te maken.

Inge stootte haar kont plotseling ver naar achteren en de halve pik met mijn vingers er nog omheen verdween in haar spekgladde gleuf. Ik liet los en meteen volgde een nog heviger stoot naar achteren waardoor de loeistijve pik over de hele lengte in haar geilgrotje verdween.

Neuk me diep in mijn kut, kreunde ze, diep in mijn geile kut, ah, lief broertje neuk het lieve kutje van je zus klaar. Ik zag het gebeuren en werd er zo geil van dat ik naar het hoofdeind kroop en met gespreide dijen en opgetrokken knieën voor Inge ging zitten.

Wout zat met de ogen dicht roerloos achter haar om de gestage stoten van haar billen en haar melkende gleuf op te vangen.

Ook ik deed mijn ogen dicht en voelde twee vingers van Inge mijn bloedgeile tunnelkutje in glijden en haar tong op het ritme van haar stoten over mijn klitje gaan. Geen idee hoe vaak of hoe lang, maar toen broertjelief het neukgleufje van mijn zusje zacht kreunend volspoot, kwamen zij en ik ook tegelijk naar adem happend klaar.

Daarna hebben we elkaar moe maar voldaan nog een tijdje gezoend en gekust en meer dan lief gestreeld voordat we naast elkaar in slaap vielen. De volgende ochtend werden we wakker door onze pa die in de deur van de logeerkamer stond. We lagen nog diep onder de dekens, hij kon dus niet zien dat we helemaal bloot waren. Hij vroeg verbaasd waarom we hier sliepen.

Vanwege het harde onweer vannacht, we waren bang en wilden bij elkaar zijn. Dat kon hij wel begrijpen, vooral omdat het in Brabant ook gespookt had en er bij ons in de achtertuin een beuk door de bliksem in tweeën gespleten was. Of we dat al gezien hadden.

Neen, niet direct, we hadden alleen maar gedacht dat het heel dichtbij was geweest. Het was sowieso hartstikke eng en spannend geweest. Daardoor waren we de halve nacht wakker geweest.

Kleed jullie maar gauw aan, zei hij, dan gaan we meteen lunchen. Lieve paps, hij had niets door. Inge zei me met glinsterende ogen dat er twee spleetjes gespleten waren door het heerlijk hout van de beuk van Wout. Die beeldspraak klopt natuurlijk van geen kant. Want eigenlijk had zij Wout in haar kutje spuitklaar gebeukt. Maar om haar te laten voelen dat ik het grapje begreep heb ik even een vinger door haar nog botergeile spleetje gehaald.

Mijn moeder riep van beneden de trap dat de koffie op tafel stond en ik het beddegoed in de wasmachine moest gooien, want volgend weekend zou onze tante Vera uit Brabant blijven slapen.

In de weken daarna begon ik me steeds meer zorgen te maken of Inge misschien wel of niet zwanger was. Dan komt dat omdat ik zo ontzettend geil was. Ik had het niet moeten laten gebeuren. De oudste moet de verstandigste zijn. Gister is Inge gelukkig weer gelijk met mij ongesteld geworden. En ik ben ook bang dat Wout Inge steeds in haar übergeile kutje wil neuken of dat Inge dat wil.

Daarom heb ik Wout gezegd dat dat niet mag wegens zwangerschap en dat hij als hij geil is maar naar mij moet komen om mijn kontje vol te pompen. Ik ben toch bijna altijd geil. En als ik dat niet ben, duurt het geen twee minuten voordat ik het weer ben.

Dat doet hij nu zo'n vijf keer per week, soms zelfs wel eens twee keer op een dag. En ik vind het zalig, ook om hem tussendoor een beetje te pijpen, maar ik weet niet of ik daar goed aan doe. Ik voel me schuldig vanwege dat het misschien wel incest is als je in je kontje geneukt wordt. Maar aan de andere kant vind ik het wel het lekkerste wat ik tot nu toe ken. Zou het in mijn kutje nog lekkerder wezen? Ook ben ik bang dat neuken eigenlijk vies is volgens veel mensen.

Ben ik wel normaal? En ik kan er nog steeds met niemand over praten. En ik heb ook nog steeds geen verkering. Inmiddels is ook het examen VWO achter de rug. Wat toen minder belangrijk leek dan wat er gebeurd was met mij, mijn broertje en mijn zusje. Toch is er door dat diploma veel veranderd in mijn leven. Ik ben al een paar maanden eerstejaars Slavische talen in Groningen, waar ik op kamers woon. Suffe uitdrukking, het lijkt heel wat, op kamers, meervoud, maar het is maar 1 enkel kamertje van drie bij vijf met een wasbak op zolder bij een oudere dame.

Ik wilde zelf liever op de studentenflat waar mijn beste vriendin Anneke woont. Maar dat mocht niet van mijn moeder, zij heeft deze kamer geregeld via een collega van de kerkeraad.

Mijn hospita is niet onaardig. Een krasse dame van achterin de zeventig, maar toch voornamelijk erg ouderwets christelijk en vooral erg tegen het verval der zeden dat zo welig in Groningen tierde. En daar viel ook herenbezoek na acht uur 's avonds onder. En met herenbezoek bedoelde ze niet mijn vader, maar de jongeheren studenten. Haar huis was geen Sodom en Gomorra of Amsterdam, dat moest ik goed begrijpen.

Meteen jeuk tussen mijn benen toen ze dat zei. Dus knikte ik braaf van ja, dat ik het helemaal begreep en er goed aan zou denken. En ik dacht meteen aan Wout mijn broertjelief die mijn kontje alweer begin september voor het laatst volgepompt, ik bedoel aangenaam bediend, had. Sinds hij vanaf half juni verkering met Meike kreeg, gebeurde dat sowieso niet zo vaak meer. Meike is een lieve blonde krullenbol, al vind ik zelf dat ze een beetje een biggesnuitje heeft.

Maar geil is ze wel. Ze laat zich zo vaak mogelijk door hem wippen en hij mag zo vaak als het maar mogelijk is haar trog vol kutjespap leegslurpen. En geloof me daar lust hij wel pap van. Waar het ook maar kan, in de schuur, op haar kamertje, in het bos, alleen bijna nooit bij ons thuis. Alleen als mijn moeder op donderdagavond weg is naar de kerkeraad en mijn vader zijn avondje bridgen bij de buren tweehonderd meter verderop heeft.

Inge, mijn zusje, en ik stonden op die avonden dan stiekem aan de deur van zijn kamertje te luisteren. En geloof me, het ah, oh en oei en toe ga dóóó-óóóówrrh van ons lieve blonde biggetje klonk dan harder dan het publiek in het stadion van Emmen als er net naast geschoten werd. Mijn broer schoot er duidelijk niet naast en wat onze vingers intussen bij elkaar deden kun je wel raden.

Geil giechelend noemden we dat wederzijdse wijdbeense controle, inspectie of alles nog goed werkte. Als kind speelden we doktertje, maar daar waren we nu te oud voor. Nu pleegden we met succes een medisch verantwoorde therapeutische ingreep op elkaar. Dat ik Meike biggesnuitje noem komt omdat ik haar ronduit schijngeilig vind.

Tegen mijn moeder hangt ze altijd het lieve ingetogen meiske uit. Als Inge en ik schuine toespelingen maken, speelt ze zonder te verblikken of te verblozen geraffineerd de vermoorde onschuld.

Compleet met een verlegen glimlachje op haar snuitje. Als mijn moeder ons hoort, zegt ze altijd tut tut dames, houden we het netjes. Oh, wat is ze blond, maar niet echt dom, want o zo uitgekookt met haar kuise traag onthutste gespeeld onwetende glimlach.

Daarbij vergeleken heeft iedere middeleeuwse madonna een ordinair hoerige grijns op haar kop. Sorry hoor, maar ik kan dat niet uitstaan en krijg dan de neiging om die onschuld alsnog te vermoorden. Sorry dat ik zo pissig klink, maar ik heb er af en toe flink de pest in. Dat komt, laat ik eerlijk wezen, natuurlijk ook omdat ik jaloers ben – Meike is niet mij en daarvan word ik niet blij – omdat mijn broer mij verwaarloost sinds hij haar in haar blonde knijpkutje neukt.

Inge heeft daar geen last van. Die laat zich iedere week door een andere jongen pakken. Of beter gezegd; die neemt iedere week een andere jongen te pakken. Daarna worden ze altijd afgescheept of uit hoepelen gestuurd en nog staan er hele rijen nieuwe slachtoffers te wachten. Ik snap niet hoe ze het voor elkaar krijgt. Zij wil geen verkering en ik krijg het maar niet. Maar goed, ik voel me verwaarloosd, Wout komt alleen nog bij mij als Meike ongesteld is, want hij mag haar niet in haar kontje neuken.

Hij vindt dat erg jammer, maar zij vindt dat vies en daarmee basta. Zolang zij ongesteld is, komt hij middenin de nacht als iedereen diep slaapt stilletjes naar mij. Ik trakteer hem dan eerst op een boze en verwijtende blik.

Zo ventje van me, ben ik nu weer opeens goed genoeg, sis ik hem dan zo cynisch mogelijk toe. En dan altijd weer dat verlegen lieve beteuterde smoeltje van hem, dan smelt ik altijd weer en wint mijn eigen geilheid het.

Girlpower, het mocht wat, maar laat ik niet uitsluiten dat het gevoel van macht over zijn geilheid de mijne opstuwde. Dat bedacht ik niet op dat moment maar denk ik achteraf.

In mijn achterhoofd weet ik dat ik net als mijn moeder nogal bazig en een controlfreak ben. Het scenario ik altijd hetzelfde. Uiteindelijk trek ik Wout naar me toe, leg mijn handen op zijn oren en kus hem op zijn ogen.

Wees maar stil, fluister ik, je mond is niet gemaakt om mee te praten. Omdat mijn bed nogal piept en kraakt, doen we het op een deken op de grond.

Liggend op zijn rug likt hij eerst mijn druipende doos terwijl ik hem pijp. Standje 72, want hij duwt ook twee vingers in mijn glibbergleufje en eentje in mijn kontje. Hier word ik altijd zo geil van dat ik al binnen een minuut mijn hele krampende en spastisch schokkende kut en klit stijf tegen zijn mond duw en met mijn mond kwijlend en zo stil mogelijk hijgend op zijn stijve lig.

Daarna zak ik met losse handen langzaam behendig manoeuvrerend met mijn sterretje over zijn keiharde stijve naar beneden. Ik doe dit heel langzaam om zo lang mogelijk van de eerste penetratie te genieten.

Oh, dat heerlijke gevoel tussen mijn huiverende billen die langzaam uit elkaar geperst worden. Alsof het iedere keer weer de eerste keer is. Ik fantaseer met mijn ogen dicht over de prins die zijn witte paard zoekt en zijn zoektocht opgeeft om mij te berijden. Ik zie in gedachten hoe hij zijn liefdeslans kreunend van verlangen in mijn weke wijkende delen drijft.

En dan begin ik die stijve pik van Wout steeds sneller af te rijden, terwijl ik mijn spekgladde genotsknopje tussen twee vingers rol waardoor ik vrijwel onophoudelijk steeds een beetje klaarkom. Soms trek ik mijn billen zo wijd mogelijk open om Wout er nog dieper in te krijgen. Als ik voel dat zijn kloppende pik gaat spuiten, melk ik in een raggend tempo zijn ballen leeg en kom ik ook van mijn kruin tot aan mijn kut tot in mijn tenen geluidloos trillend en schokkend klaar.

Daarna ben ik totaal uitgeput en als Wout uitgewoond en afgeragd vertrokken is en ik weer in mijn bedje lig, smeer ik het geil dat tussen mijn billen loopt loom tussen mijn schaamlippen uit en doezel ik genietend weg. Oh heerlijk dromenland, ik kom, want ik kom er met mijn handen aan. In diezelfde nachten droom ik altijd dat Wout mij achter de grootste beuk achterin de tuin van achteren paalt. Ik sta dan met mijn armen zo ver mogelijk om de stam heengeslagen met tintelende billen tegen zijn immens dikke pik op te bokken.

Met beide handen melkt hij de centimeters lange tepelspenen van mijn kleine tietjes boven mijn zwangere buik helemaal leeg. Achter het verlichte slaapkamerraam zie ik mijn moeder met fel fonkelende ogen, de ogen van Inge, haar haar valt in duizend kleine krullen rond haar gezicht, mijn krullen, maar desondanks trekt mijn moeder een biggesnuit.

Zo staat ze daar nietsziend naar buiten te staren terwijl ze de gordijnen langzaam dichttrekt en het licht uitgaat. Op datzelfde moment slaat de bliksem in de beuk die luid, oorverdovend luid kreunend en steunend in de huilende wind, splijtend bezwijkt. Net als ik, ik kan het klaarkomen niet meer tegenhouden en val in een splijtend orgasme met Wout nog klemvast in mijn kont tegen de grond. En dan schrik ik wakker. Ik ben allesbehalve zwanger, maar zou mijn moeder of misschien ook wel Meike het weten van woutertje-stoutertje en mij?

Het zal zo langzamerhand wel opvallen dat ik het vaak over mijn moeder heb. Met mijn vader kan ik beter opschieten dan met haar. Hij is een lieverd die altijd doet wat mijn moeder zegt. Als hij familie of vrienden aan de telefoon heeft, zegt hij altijd op een gegeven moment dat hij het even aan de baas gaat vragen. Ja, mijn moeder is de baas in huis. En misschien botst het onderhuids daarom tussen haar en mij, want ook ik heb de naam nogal bazig te zijn. Maar begrijp me goed, ik hou van mijn moeder.

Zij gaat door voor een ongenaakbare schoonheid heb ik wel eens horen zeggen met een nog meisjesachtige allure. Iedereen schat haar altijd tien jonger dan dat ze is. En ze zeggen ook altijd dat ik als twee druppels water op haar lijk. Wat niet helemaal klopt, want zij heeft heldergroene ogen. Die van mij zijn donkerder groen en er zit ook somber donkergrijs in, waardoor mensen vaak denken dat ik chagrijnig kijk.

Heus, ik hou van mijn moeder, ze is zorgzaam op het bezorgde af en kan ook lief zijn, maar ik heb sinds mijn twaalfde ook het sterke gevoel dat zij ook iemand is die ik niet ken. Of preciezer nog dat zij eigenlijk twee personen is waarvan ik er eentje totaal niet ken. Dat komt omdat ik op mijn twaalfde verjaardag iets meegemaakt heb waar ik nooit echt met mijn moeder over heb kunnen praten. Toen op mijn verjaardag had ik teveel taart of patat met teveel mayonaise gegeten en werd ik even na middernacht een beetje misselijk wakker.

Dat gebeurde mij als kind wel vaker, het heette dat ik een zwakke maag had, en zoals altijd ging ik dan een beetje huilerig naar de slaapkamer van papa en mama. Mama nam me dan in bed en lachte dan dat ik wel een zwakke maag had, maar toch een sterke Maagd was. Als ze me dat zei en me tegen zich aantrok, voelde ik me meteen stukken minder misselijk en viel ik in haar armen weer in slaap.

Dus ook nu liep ik naar de slaapkamer van papa en mama en deed ik stilletjes de deur open. De volgende alinea dient zacht fluisterend gelezen te worden alsof je het diep onder de dekens aan je eerste vriendje of vriendinnetje vertelt. Je vader en moeder mogen het vooral niet horen.

En opgelet, mijn moeder heet Yfke met een griekse y, spreek dus uit als Iefke. In het licht van de kaars op het nachtkastje zag ik het dekbed wild op en neer bewegen en hoorde ik mama kreunen en hijgen alsof ze pijn had. Mam, fluisterde ik zachtjes, ik ben het, Evelientje. Ze slaakte een diepe zucht en kreunde zo hard dat ze me niet hoorde. Toen schopte ze het dekbed plotseling weg en zag ik haar met haar benen kaarsrecht omhoog onder mijn vader liggen en hij ertussenin.

Ik stond aan de grond genageld, dit was sex, echte sex. Ik wist met mijn twaalf jaar wel dat het bestond, maar nooit gedacht dat mijn vader en moeder het ook deden. Ik had vaag het idee dat sex voor vieze mensen was. En ik vond mijn vader en moeder allesbehalve vieze mensen. Mijn misselijkheid was door de schok op slag verdwenen, ik wilde weglopen maar bleef toch staan. Trillend van een raar soort spannende opwinding, ongeveer hetzelfde gevoel als je voor het eerst van de hoge duikplank moet, met bevende benen teruglopen is geen optie, het hart klopt je in de keel, je doet je ogen dicht, je adem stokt en je zet verstijfd dat ene stapje naar voren en je valt en valt tot het water rond je oren suist.

Dat soort verschijnselen dus, maar nu deed ik niet mijn ogen dicht, ik bleef met het hart kloppend in de keel staren naar de kont van mijn vader die omhoog en omlaag ging. Ze konden mij niet zien, want de deur was recht in het verlengde van het bed. Mijn moeder kon niet door mijn vader heen kijken en mijn vader keek, als hij zijn ogen al open had, in de richting van de muur.

Ik hoorde het bed kraken en de stem van mijn moeder hijgend kreunen. Beertje van me, beertje stamp me vol, stamp je stampertje in mijn kutje, mijn kutje is van jou, bereneuk mijn kutje vol. Oóhw, oh zo diep in mijn kut, ga door, lekker diep in mijn kut en ik voelde vreemde kriebels bij mijn eigen gleufje.

Met mijn hand onder mijn ponnetje wreef ik er zachtjes overheen, maar de kriebeltjes gingen niet weg, mijn vingers woelden tevergeefs door een glibberige nattigheid die ik daar nog nooit gevoeld had. Mijn moeder begon steeds harder te kreunen en te hijgen. Neuk me beertje, neuk je geile teefje, spuit het kutje van je eigen godgevonden hoertje en godgezonden teefje vol.

Oh Beertje, je berelul is zo groot, zo groot in mijn lyfke, óóh neuk het kutje van je Yfke, neuk me diep. En straks in mijn kont, mijn reet, vol in m'n hol, oh spuit me vol, laat me komen, neuk me klaar, oh lief beukenootje, oh geil neukebootje, ik neuk je, neuk je met mijn geile glibbergleuf.

Oóóóh beuk mijn geile hoerekutje vol, neuk mijn glibbergleuf, óóóh spuit je teefje vol, kom, kom óówóówóóó kom nog dieper in mijn geile glibbergleuf, neuk je eigen godgevonden godgezonden teefje vol, mijn kutje is alleen voor jou, jaa, jaaah, ik kom, ik wil je voelen spuiten oh spuit me nu vol! Ja nu, óóó-óóóówh, ik kòòòòòm. Ja nu, jááááh nu.

Ze kermde het uit. Ik kon niet goed zien wat er precies tussen hun benen gebeurde, want dat bleef steeds in de schaduw van het flakkerende kaarslicht verborgen. En ook begreep ik niet alles wat ze hijgde en kon ik ook niet alles goed verstaan, maar ik had zoiets nog nooit eerder gehoord of meegemaakt en mijn vingertjes gleden instinctief steeds soepeler door de kriebeltjes in mijn eigen glibbergleufje en toen mijn moeder haar benen om de rug van papa klemde, bonste het bloed in mijn oren en begon ik helemaal heerlijk op mijn benen te trillen en wankelde ik zo snel mogelijk naar mijn eigen bedje terug.

Het voelde zalig, maar ook zo verboden en heel stout. Wat had ik toch in hemelsnaam gedaan. Ik was voor het eerst van mijn leven klaargekomen al wist ik toen nog niet dat het zo heette.

Mijn spleetje voelde vloeibaar aan en ik heb pas veel later begrepen dat ik dat zeker niet van een vreemde had. De volgende ochtend vroeg ik mams wat zij en paps hadden gedaan, dat ik geluiden gehoord had.

Ze zei dat ze wat gestoeid hadden, papa had een paar wodkaatjes op en dan wordt hij altijd baldadig. Ik keek haar met grote ogen vragend aan. Wat sta je daar nu te staren, snauwde ze, pak je tas en ga naar school.

Het is al kwart over acht geweest. Ik was voor de eerste keer ongesteld geworden. Geworden wat ik nooit eerder was, maar tussen mijn moeder en mij is het nooit meer geworden zoals het voor die tijd was.

Al heeft ze me met dat ongesteld zijn lief geholpen en alles uitgelegd over hoe dat zat. Zeg maar seksuele voorlichting gegeven. Al wist ze niet dat ik daar vanaf vannacht ook live-beelden met ondertiteling bij had. Maar goed, inmiddels ben ik achttien, woon en studeer in Groningen. Een wereldstad vergeleken met het gehucht waar ik vandaan kom. Vooral het centrum is gezellig met veel leuke tenten en knusse kroegen waar veel studenten komen. Er lopen heel wat leukerdjes bij, dus het moet raar lopen als ik hier in het wilde studentenleven geen verkering krijg.

En met die positieve gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen vrijdag naar een studentenfeest in een café in het centrum. Shit, shit, shit, ik moet ophouden, moet morgen minipaper over over Slavische grammatica inleveren en ik heb nog geen letter op papier kunnen krijgen.

Afgeraffeld broddelwerk zei de docent. Hij wou er niet eens een cijfer voor geven, ik moest het overdoen. Nog voor de kerst. Daarom kon ik mijn verhaal niet afmaken. Te druk druk druk met studeren, papers en tentamens.

En toen liep het al tegen kerst. Achteraf niet erg, want na de kerst had ik meer tijd om mijn ervaringen minder gehaast en hopelijk meer overdacht op te schrijven. Bovendien is er onverwacht maar niet onverhoopt nog van alles gebeurd dat ik jullie ook graag wil vertellen. Zoals gezegd aan het eind van de vorige episode zou ik op een vrijdagavond rond half november naar een studentenfeest gaan.

Dat was voor het eerst sinds mijn studentenbestaan in Groningen, want tot nog toe ging ik nog braaf ieder weekend naar huis. En doordeweeks mijn handen vol aan de colleges en het voorbereidend leeswerk wat daaraan vastzat. Het was allemaal nog nieuw voor me en kostte me veel tijd.

Mijn liefdesleven als eerstejaars viel tot nu toe zwaar tegen. Feitelijk nul komma nul om het maar eerlijk te zeggen terwijl ik gehoopt had op kut komma kut. Maar helaas, het was kut met peren en geen banaan gezien. Sullige en sneue types probeerden wel eens met me te flirten, maar de echt leuke jongens zagen me niet staan. Dat kwam omdat ze of al een vriendinnetje hadden, vaak van die koorgleuven met een décolleté tot aan hun navel.

Wat voor mij met mijn kleine tietjes niet weggelegd is. En anders kwam het wel omdat ze nog niet vergeten waren wat er in de tweede week bij het eerste college historische letterkunde gebeurde.

Iedereen moest toen van de docent om beurten opstaan en zich voorstellen. Anders bleef het zo anoniem en zo leerde hij ons alvast een beetje kennen. Spreken in het openbaar is niets voor mij en toen ik aan de beurt was stond ik, met een rood hoofd van de zenuwen, Eveline Maagd te stamelen. Dat laatste hoeven we niet weten, zei de docent die nota bene zelf van Klootwijk heette, maar leuk dat je het met ons wilt delen.

Iedereen schoot in lach. Maagdenvlees joelden de koorballen en een aantal meisjes begon achterbaks besmuikt te giechelen. Een maagd die om een beurt vraagt, hinnikten ze.

Ik zakte door de grond, de tranen sprongen me in de ogen en ik wist niet hoe gauw ik de collegezaal uit moest komen. Op een hysterisch holletje, half struikelend omdat mijn lammycoat tussen de nauwe collegebanken bleef haken.

Het college hysterische etterkunde kon me voortaan gestolen worden. Okay, ik was hysterisch, maar zij zijn etters. Pas terug op mijn kamer kreeg ik mezelf weer in de hand. Letterlijk want om mezelf te troosten lag ik al snel op bed met mijn broek en slipje op mijn enkels. Ogen dicht, twee vingers woelend in mijn kutje, keihard vingerend naar een verlossend orgasme, vaag fantaserend over een naamloze prins die zijn witte paard niet kon vinden en die me met zijn gevelde lans der liefde uit mijn übergeile maagdelijkheid zou verlossen.

Sinds ik in Groningen woon vinger ik me wel vier tot vijf keer per dag. Net zo makkelijk aan mijn schrijftafel als het studeren niet wil vlotten etc. Altijd geil, zelfs zozeer dat klaarkomen inmiddels een repeterend onderdeel van mijn dagelijkse bezigheden is.

Het wordt hoe langer hoe meer een obsessieve uitlaatklep voor mijn onvervuld obsessieve verlangen naar een vriendje om me in mijn kutje de zevende hemel in te neuken. Compenserend gedrag noemen ze dat. Op dat soort momenten denk ik dat ik toch wel een helemaal weldenkend meisje ben. Met een bijna nuchter inzicht in de eigen zieleroerselen. Een tikje aan de geile kant, maar toch. Qua dat laatste ligt het hoogtepunt van de dag 's avond in prime time. Mijn zolderkamertje kijkt uit op een binnentuin.

Schuin vanuit mijn raam kijk ik aan de rechterkant uit op de achterkant van de panden in het zijstraatje. Drie huizen uit de hoek woont een jong stel op tweehoog en vanaf de zolder kun je schuin naar beneden in hun kamer kijken. Als ze op de bank zitten tv te kijken kan ik ze met hun voeten op een salontafel tot op borsthoogte zien.

Veel meer valt er door de schuine invalshoek niet te zien. Hun gezichten blijven buiten beeld, maar ik ken ze wel van op straat tegenkomen. Zij is een knappe meid met lang zwart haar en op haar duizelingwekkend hoge hakken bijna net zo lang en slank als ik op mijn lage booties. Hij heeft een sympathieke kop die altijd lijkt te lachen. Ik ben best wel een beetje jaloers op ze, ze lijken zo gelukkig samen. Ik doe dan het licht en mijn kleren uit zodat ze mij niet achter het raam kunnen zien staan als ze voorover buigen om hun glas van het tafeltje te pakken.

Het duurt dan meestal niet lang voor hij met zijn hand onder haar korte nauwsluitende jurkje gaat. Zij zakt dan iets onderuit en spreidt haar dijen iets zodat hij beter bij haar spleetje kan. Ik sta in mijn nakie mijn natte gleufje te strelen in hetzelfde tempo als zijn hand bij haar.

Na nog geen minuut stroopt zij het strakke jurkje langs haar wringende billen tot boven de heupen omhoog, zodat hij er beter bij kan. Ze heeft duidelijk te zien geen slipje aan en een geschoren kutje dat ze inmiddels met zachte schokjes tegen zijn vingers stoot.

Dan plukt ze zijn stijve uit zijn joggingbroek en begint hem traag tussen duim en wijsvinger af te trekken. Ik pak dan een kaars van de vensterbank om deze tussen mijn duim en wijsvinger zo langzaam mogelijk een stukje in mijn tintelende kutje te steken. Ik moet me ontzettend beheersen om hun trage tempo vol te houden. Mijn klitje en mijn geilgapende gleuf gillen om vingervlugge bevrediging, maar ik weet me bijna altijd te beheersen.

Dan zie ik aan haar schokkende heupen dat ze komt en rol ik steeds harder mijn klitje tussen duim en wijsvinger. Tot ik bijna kom. Bijna want ik mag nog niet komen, ik moet van mezelf wachten tot zij allebei komen.

Hij gaat dan steevast op zijn knieën voor de bank zitten en zij schuift haar krappe kutje in een soepele beweging in een keer over de volle lengte van zijn priemende pik. Als een mes in de boter. Oh, I love priemtijd. Hij beweegt niet tot nauwelijks, hij wordt geneukt, zij schuift met haar melkende knijpkutje heel regelmatig en beheerst over zijn behoorlijk lange dikke pik heen. Dan mag ik ook weer en in een razend tempo doe ik alles met mijn knijpkutje om op de rand van het grote klaarkomen te komen.

Mijn spekgladde vingertoppen dansen in dwingende cadans over mijn elastisch verende klitje. Als ballerina's op een verend podium. Oooh my god, het voelt of er een heel onstuitbaar ballet door mijn kut davert. Als zij met haar benen achter zijn rug hem spastisch in spagaat schokkend diep bij haar naar binnen trekt en zijn hoofd vastpakt, weet ik dat het moment daar is. De kaars valt en ik grijp mijn kussen dat ik zo hard mogelijk tussen mijn klemmende dijen tegen mijn druipende en stuipende glibberkut aandruk.

Met mijn ogen eindelijk dicht kom ik shakend klaar. Ik zak met trillende dijen op mijn knieën, denkend aan hem die ik nog niet ken voor eeuwig tussen mijn dijen geklemd.

Helemaal stoned en van de wereld door mijn eigen geilheid. Als ik weer op adem ben, zwaai ik met een glimlach als een kleutertje zo lief naar het übergeile teefje dat ik in de spiegel zie. Zo ook op die vrijdagavond dat ik tegen elven naar dat feest zou gaan.

Maar daar kun je niet in je nakie met een kussen tussen je benen aankomen, dus ik kleedde me weer aan. Voor mijn doen vanwege de eerder genoten prime time zo sexy mogelijk. Een kort zwart rokje, stretch, daar komen mijn hoog ingehangen billen en lange slanke dijen niet onplezierig in uit.

Daarbij een strak topje waarin mijn niet al te grote tietjes zonder bh toch een beetje geprononceerd aanwezig zijn. Qua stijl is het meer tease to please dan overdreven sexy. Vrij onschuldig allemaal, al vermoed ik dat mijn moeder toch bedenkelijk zou kijken.

Toen ik een keertje met een al te kort rokje uit de winkel thuiskwam, zei ze, vergeet het maar jongedame, daarmee ga je niet op de fiets zitten. Moest ik naar de winkel terug om het te ruilen. Maar nu kon mijn moeder me niet zien en werd het rokje zo ver mogelijk over mijn heupen omhoog getrokken. Dat is het voordeel van stretch, het zakt niet af, kruipt hoogstens iets omhoog, wat mijn lange dijen best kunnen hebben.

De jongens zullen zich daaraan niet storen, bedacht ik me, die loeren maar al te graag of er nog iets meer te zien valt. Ik trok mijn tot over de kuit lange lammycoat er overheen aan met daaronder lage rode booties met een platte hak en vertrok naar het feest. Zo te zien liep er een degelijk geklede jongedame over straat. De fiets bleef thuis voor het geval ik een leuke jongen zou tegenkomen. Kon ik altijd bij hem achterop de fiets.

Wel zo romantisch en om niet te vallen kon je hem dan stevig vasthouden, wat op zich een neutrale eerste fysieke kennismaking met mogelijk wenselijke gevolgen zou zijn. Wat mogelijk onwenselijk zou zijn bedacht ik me niet. In het café trok ik mijn lammycoat uit en meteen voelde ik hoe uit schemerachtig verlichte hoeken broeierige blikken strelend langs mijn lange dijen omhoog kropen. Dat voelde niet onplezierig aan en mijn aanvankelijk schuchtere onzekerheid verdween als sneeuw voor de zon.

Zeker na drie fluitjes die in rap tempo naar binnen geslagen werden. Ik kende er niemand, geen jaargenoot te zien, en omdat ze leuke muziek draaide, stond ik even later op een klein dansvloertje te swingen. Er draaiden wel wat jongens om me heen, maar er was er niet eentje naar mijn smaak bij.

Redelijk disappointing, dus ik ging weer aan de bar zitten en dronk voor de verandering een paar baileys. Staat ook sjieker voor een dame, bier kan wel, begrijp me goed, maar is never nooit bon chic. Toen ik naar het toilet moest, voelden mijn benen al een beetje wiebelig aan.

De baileys kwamen harder aan dan gedacht. Eigenlijk al de hoogste tijd om naar mijn kamertje te gaan voordat de alcohol helemaal de overhand kreeg. Bovendien was het toch een dooie boel, het zag er naar uit dat de avond geen gedroomd happy end zou krijgen. Terug aan de bar besloot ik om het nog even aan te zien. Er waren nu ook wat meer mensen binnen. Van achter een vers biertje, die baileys hakten er teveel in, zag ik in de hoek van de bar een jongen zitten die ik nog niet eerder gezien had.

Het was een regelrechte hunk, diepzwart krullend haar, een zigeunerachtig type zou mijn moeder zeggen. Met zijn onpeilbaar donkere ogen zat hij me bijna brutaal openlijk uit te kleden. Een licht gevoel van opwinding in mijn onderbuik en omstreken was het gevolg. Zou het dan toch nog wat worden vanavond?

Maar hoe kwam ik ongedwongen met hem in contact. Hij zat ruim drie meter verder en zomaar op hem afstappen ging me wat te ver. Ter inspiratie nam ik nog maar een licht oriënterend biertje, vooral om mezelf een nonchalante houding te geven. Want een bruikbaar idee leverde het niet op. Waarom kwam hij niet mijn kant uit. Desnoods met een lulsmoes dat hij me ergens van kent. Op dat moment kwam er een stel koorballen met hun vriendinnetjes binnen. Het waren dezelfde figuren die me zo gemeen uitgelachen hadden bij mijn afgang tijdens dat college hysterische etterkunde.

Hé jongens, de maagd die om een beurt vraagt is er ook, joelden ze. Dat zal wel lukken, siste een van die valse koorgleuven, moet je zien hoe hoerig het teefje aan de bar zit. Ze laat zich bijna recht in haar gleuf gluren. Ik reageerde niet en gelukkig liepen ze door naar achteren.

Maar voor mij was de lol eraf, toch een kutavond uiteindelijk. Eenmaal buiten slalomde ik helemaal torretje, lichtelijk straalbezopen, helemaal hoeretoeter naar een bankje om even bij te komen. Nog een geluk dat mijn booties geen hoge hakken hadden, anders was ik op zeker gekapseisd. Think before you drink, hoorde ik mezelf mompelen. Nauwelijks een paar tellen later dook de ravezwarte krullenbol uit het niets op.

Gaat het wel met je? Dûh, niet ech, kannie op me beneuh staan en moe naar huis. Dubbele tong, de droom van iedere man die gepijpt wil worden. Zal ik je brengen? En zo zwalkte ik even later met zijn arm om mijn middel, om de haverklap tegen hem aanvallend, richting huis. In het doodstille parkje vlakbij mijn kamer wilde ik even op adem komen op een bankje. Omdat ik met mijn dronken kop als een berg opzag tegen de beklimming van de drie trappen naar zolder.

En ook om hem bedanken dat hij me bijna thuis gebracht had, maar dat hij niet mee naar boven kon wegens strenge hospita. Met het oog op een vervolgafspraakje – morgen, overmorgen? Al moest ik af en toe wel mijn opkomende misselijkheid van het teveel aan bier en baileys wegslikken.

Hij tongde mij terug en voelde onder mijn topje aan mijn tepels. Door aangeboren geilheid en de kille nacht stonden die zo strak als de spenen van een koe die in geen twee dagen gemolken was. Het voelde best wel pijnlijk zoals hij er net te hard aan trok. Ik had niet door dat hij met zijn andere hand zijn broek had opengemaakt tot hij me met een hand in mijn nek naar zijn stijve drukte.

Het was een zwaar bewolkte kille novembernacht en pikkedonker. Het bankje stond in de zwarte slagschaduw van hoge coniferen, geen hond die ons daar zag. Het kwam niet bij me op dat een brave huisvader zijn hondje midden in de nacht zou kunnen uitlaten. Geen enkel bezwaar dus om hem daar in anonieme duisternis, ik wist zelfs niet hoe hij heette, als dank even te pijpen ondanks mijn niet aflatende misselijkheid.

Mijn lippen gleden over zijn eikel naar beneden tot hij min of meer klemvast tussen tong en gehemelte zat. Ik begon zachtjes te zuigen en tegelijkertijd op en neer te gaan met mijn lippen om zijn stijve stam gestulpt. Maar dat ging op een gegeven moment steeds moeilijker omdat zijn hand op mijn achterhoofd me steeds dieper over zijn pik drukte. Zijn andere hand had hij inmiddels allang tussen mijn benen gewrongen. Het gaat nog wanneer dat een gedateerde en compleet onbekende cultfilm is waarbij de score volledig opnieuw uitgevonden moet worden zoals toen  Dead Man Ray nieuwe muziek maakte bij een bizarre Bobbejaan Schoepen-film.

Live" gaat nog een stapje verder: Voor de eerste editie verzorgde  Illuminine  de muziek bij de Georgische film ' Corn Island'. En in de derde editie tekent de geweldige Gentse noiserock-band  Raketkanon  voor de muzikale begeleiding van de Zuid-Koreaanse cult-klassieker ' Oldboy ', de tweede en meest bekende film in de wraaktrilogie van Park Chan-Wook. De bijdrage van Raketkanon was een schot in de roos.

Op eerder rustige momenten wist de band op subtiele wijze de gevoelens van wanhoop en Unheimlichtkeit van het hoofdpersonage te accentueren, terwijl op de 'brute' momenten de vuurkracht van het Kanon naadloos aansloot bij de visuele violence -flair van de regisseur.

En vooral in één van dé sleutel-scenes van de film een op meerdere vlakken pijnlijke vrij-partij was de ruwe power van de muziek onverwacht maar perfect gepast. Fijn initiatief en nu al benieuwd naar de match van volgend jaar. De Nederlandse pianist  Ralph van Raat   ° nam vanavond plaats achter het pianoklavier voor wat als een herculische taak omschreven kan worden: Het geheel van deze studies wordt beschouwd als een hoogtepunt uit de hedendaagse klassieke muziek van de twintigste eeuw.

De studies zetten enerzijds de traditie voort van eerdere gelijkaardige piano-studies van toonaangevende figuren à la Chopin en Liszt, maar putten anderzijds ook uit de avant garde van de tweede helft van de twintigste eeuw. En zo etaleren deze études een zeer complexe inhoudelijke variëteit en vergen ze van de pianist het uiterste, zowel technisch als mentaal zoals de Nederlander uitlegt in  dit interview.

Voor de technische kant van deze études verwijs ik graag naar vakliteratuur en naar echte kenners. Al zou mijn leven ervan afhangen, ik herken geen enkele noot op een notenbalk en weet zelfs niet het simpelste akkoord uit mijn vingers te schudden. Dus alle technische finesses en uitdagingen die bij het spelen van deze études komen kijken, gingen aan mij volledig voorbij. Dit gezegd zijnde was het ook voor een amateur-liefhebber als mezelf - vanaf de eerste noot van de chaotische eerste étude ' Désordre ' - meteen duidelijk dat je uit uitstekend piano-hout gesneden moet zijn om deze études integraal op één avond te kunnen spelen.

Want bovenop het feit dat je technisch zeer onderlegd moet zijn, moet je ook nog eens vlot kunnen laveren tussen de compleet verschillende stijlen en emoties van al deze werkstukjes en moet je dus in je hoofd telkens weer de knop omdraaien naar een volledig andere mind-set.

Ik kan niet anders dan ootmoedig het hoofd buigen voor wat Ralph van Raat vanavond presteerde. Voor een ongeschoolde toeschouwer zoals mezelf was dit alles zelfs misschien een beetje van het goede teveel. Ter voorbereiding van dit concert had ik af en toe mondjesmaat naar een paar Ligeti-études geluisterd.

En zo degusteer ik ze ook nu nog het liefst en komen de 'smaken' het best tot hun recht. Door ze allemaal kort achter elkaar als één gerecht te serveren, voelde ik me op een duur een beetje oververzadigd en moest ik de laatste paar études wegkauwen als waren het de Pythoneske 'wafer-thin mints' die Mr. Maar dat kan natuurlijk niet aan de briljante Nederlandse pianist aangewreven worden, die bij wijze van bis-nummer wellicht in Belgische première "L'arrache-coeur" bracht, een compositie die Ligeti aanvankelijk als étude n° 11 had opgevat maar die hij uit de uiteindelijke verzameling weerde wegens "te kinderachtig" dixit van Raat.

Kinderachtig was de prestatie van Ralph van Raat vanavond echter allerminst. Parsifal, het muzikale testament van Richard Wagner , voor het eerst opgevoerd in in Bayreuth  en in die plaats gedurende een paar decennia verankerd behoudens een paar uitzonderingen tot aan de opheffing van de exclusiviteit van de plaats van opvoering in Ik zou het uitgebreid kunnen hebben over de componist die door velen aanbeden en door anderen verguisd werd.

Over wiens muzikale erfenis heel veel inkt gevloeid is. Over de wijze waarop hij christelijk symbolisme verweefde met Germaanse mythologie. Of ik zou een boompje kunnen opzetten over hoe er in Antwerpen vanaf een heuse traditie ontstond van Parsifal-opvoeringen en hoe de Antwerpenaren zich - in hun bekende bescheidenheid - als een " Bayreuth aan de Schelde" zagen.

En als dit een gewone blogpost was, zou ik het ook uitgebreider hebben over de Duitse regisseuse Tatjana Gürbaca ° , die in een eigenzinnige versie van 'Parsifal' op de planken bracht voor  Opera Vlaanderen   waarvan deze versie een herneming is met een andere zang-cast , waarmee ze internationaal hoge ogen gooide. Ik zou kunnen melden dat de Amerikaanse tenor  Erin Caves  een paar kilo's zou mogen verliezen en niet meteen de meest charismatische Parsifal-verlosser was in deze productie.

En ik zou besluiten dat deze opera een overweldigende ervaring was met een uiterst sobere maar prachtige en eigentijdse enscenering. En dat ik de schrikwekkende duurtijd van deze opera bijna 5u 30min, inclusief 2 pauzes wonderwel overleefde zonder doorzit-wonden.

Maar het noodlot heeft ervoor gezorgd dat vandaag voor altijd geboekstaafd zal staan als een donkere dag, waarbij al deze beschouwingen overschaduwd worden door een pijnlijk afscheid.

En de wreedheid van dat noodlot - dat vermaledijde klote-noodlot - wint nog aan kracht, gelet op het feit dat de aard van het afscheid enerzijds en de thematiek van deze opera anderzijds onlosmakelijk verbonden lijken. Want als je 'Parsifal' losweekt van de Christelijke symboliek en de mythologie van de Graalridders, dan blijft er in de kern een verhaal over van een zoektocht naar verlossing van eeuwigdurende pijn.

Over een diepe wonde die zich maar niet wil sluiten. Over een eeuwig durende strijd tussen twee tegengestelde werelden de wereld van het schone: Op het ogenblik dat de 'reine dwaas' Parsifal vanavond de wonde van de - door de Heilige Speer geraakte - Graalkoning Amfortas sloot en voor verlossing zorgde van diens langdurende pijnen, stapte een wonderschone en wonderlijke dame uit het leven.

Een dame wiens ziel gekerfd was door God-weet-welke speer. Een dame die uiteindelijk besloot dat er maar één methode van verlossing mogelijk was. Een dame voor wie ik zo graag de verlossende Parsifal was geweest. Haar libretto eindigde vroegtijdig op de voorlaatste bladzijde met "Wer will mich zwingen zu leben? Könnt ihr doch Tod mir nur geben? Niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Moge haar wonde voor altijd gesloten zijn. Van een braaf jongetje dat gedwee zijn catechismus-opdrachten vervulde, naar een misdienaar die zich van zijn taak kweet uit materialistische motieven gratis paaseieren en jetons voor de botsauto's , naar een recalcitrante student die zich afzette tegen Kerkelijk gezag middels aanstellerige brieven naar een met mijn ouders bevriende pater , naar een apathische agnosticus, om uit te monden in een overtuigd atheïst: Maar het eindstadium van dit parcours staat zeker niet het genieten van religieus geïnspireerde muziek in de weg.

In de eerste plaats is een mens dan geneigd om terug te grijpen naar de Mattheüs-Passion van J. De schoonheid van het "Erbarme dich, mein Gott" of van "Wir setzen uns mit Tränen nieder" is van die aard dat een mens bijna opzettelijk op zoek zou gaan naar het geloof, alleen maar om een extra diepe laag van die muziek aan te kunnen boren. Hoewel ik reeds talloze malen die briljante Mattheüs-Passion beluisterd heb ook in compleet andere periodes dan de Paas-periode trouwens , is de Passie die ik voor het eerst live meemaak niet die geniale BWV passie, maar wel die 'andere' passie: De Johannes-Passion is een een wat meer ingetogen werk dan de illustere Mattheüs-opvolger en wordt er dan ook ten onrechte een beetje door overvleugeld.

Het  Collegium Vocale Gent  - onder leiding van artistiek directeur Philippe Herreweghe - geniet al jarenlang van wereldfaam en autoriteit op het vlak van interpretaties van barok-muziek, wat resulteert in een indrukwekkend palmares, zowel qua concerten als qua discografie. Met name de vertolkingen van de Bach-passies behoren tot het beste wat op dat vlak te beluisteren valt, als ik de kenners mag geloven.

Herreweghe en zijn Collegium staan jaarlijks op de Paas-kalender van deSingel  en zorgen telkenmale voor uitverkochte zalen. De ingetogen en relatieve nuchter verhalende Johannes-Passion greep me vanaf de eerste noot bij het nekvel.

Die zeer lang uitgesponnen openingsaria "Herr, unser Herrscher" is een binnenkomer van heb-ik-me-jou-daar. En zo weet Bach de toehoorder onmiddellijk in een juiste staat van vervoering te brengen voor wat komen gaat: Met glansprestaties van de Duitse tenor  Maximilian Schmitt  als de evangelist, van de Kroatische bas-bariton  Krešimir Stražanac  als Christus en van de geweldige Duitse sopraan Dorothee Mields als aria-soliste.

Minder groots opgezet dan zijn Matteüs-evenknie en met een relatief klein koor en kleine muzikale bezetting, voelde deze Johannes-Passion aan als een eerder bescheiden - maar daarom zeker niet minder intense - vorm van religieuze expressie. Dat dergelijke muziek ook bij atheïsten zoals mezelf een gevoelige snaar kan raken, kan geen verrassing heten. In jachtige tijden kan dergelijke muziek immers voor verstilling en introspectie zorgen. En daarvoor moet je helemaal niet geloven in rijstpap met gouden lepel.

Na de gesmaakte passages van  Baloji Tshiani  op de  Antilliaanse Feesten  in de  zomer van  en op  Crossing Border , vielen voor vanavond geen aardverschuivingen te verwachten: Natuurlijk zou er ook weer een hoofdrol weggelegd zijn voor de geweldige Congolese gitarist  Dizzy Mandjeku , in een ver verleden nog lid van de legendarische band Franco et Le Tout Puissant Orchestre Kinshasa.

En natuurlijk zou het publiek in  Cahier de Brouillon  zich gewillig overgeven aan die heerlijke soukous-onderstroom, waarop het zo aangenaam dobberen is.

Maar bovenal was het uitkijken naar deze lastminute try-out, omdat deze plaatsvond pal voor de release van het derde solo-album van Baloji: De eerste kans dus om kennis te maken met gloednieuw materiaal. Daags na het concert van vanavond verscheen zo'n interview in de cultuurbijlage van  De Standaard. Een interessant interview, waarin Baloji zich etaleert als een intelligent man die echter nog vaak moet opboksen tegen hokjes-denken en vooroordelen.

Een interview overigens waarmee Baloji zelf niet zeer opgezet was, omdat er onnodig aandacht werd besteed aan de Damso-hetze de scheet in de fles waarbij de WK-hymne werd afgevoerd, waarna her en der werd geopperd dat Baloji een waardige vervanger voor de gewraakte rapper zou zijn.

Baloji hierover op een fb-post: Onweerstaanbare soukous-ritmes, vinnige nieuwe songs zoals "Bipolaire" en "L'Hiver Indien" , een lang uitgesponnen en zwoel-ingetogen ode aan de vrouwelijke sekse "Peau de chagrin - Bleu de nuit". Papa Dizzy gooide zijn gitaar nog eens in zijn nek en liet zijn onvergetelijke schoenen opblinken door enkele leden uit het publiek.

Maar dit concert was meer dan Afrikaanse schwung door de ogen van een Belgo-Congolees. Het concert toonde vooral aan dat het nieuwe album - een soort van magnum opus met enkele zeer lange nummers - meerdere aandachtige luisterbeurten verdient om de vele lagen ervan af te pellen, dat het meer is dan een beproefde soukous-schotel met Westerse dipsaus.

Baloji is een super-talent om te koesteren, maar precies toch nog altijd een beetje sant in eigen land. Hoe anders de ietwat magere opkomst te verklaren, ondanks de belachelijk lage inkomprijs? Alles in het leven draait om evenwicht en balans. En vooral hoe om te gaan met de onvermijdelijke momenten waarop dat precaire evenwicht in het gevaar komt, waarop we wankelen op de evenwichtsbalk die 'leven' heet.

Hoe reageren we op momenten van uitzinnige vreugde of van gitzwart verdriet? Hoe zorgen we ervoor dat we geen panische angst ontwikkelen voor balans-verstorende elementen in ons leven en dat we ons daardoor afsluiten van échte emoties? Hoe gaan we om met dergelijke kantelpunten in ons leven? Hoe houden we ons recht op die evenwichtsbalk zonder er stokstijf op stil te blijven staan? Het zijn deze overwegingen die de Poolse danseres Natalia Pieczuro  verwerkte in haar eerste solo-performance.

We hadden het geluk de première van deze voorstelling te kunnen bijwonen in het Mechelse  Kunstencentrum Nona. Pieczuro danst in een schaars verlichte ruimte temidden van een cirkel, die gevormd wordt door uitgestrooide korrels zand?

Door het contrast tussen donkere kledij, donkere haren en belichte naakte benen, lijken de onderbenen tijdens deze openingsdebatten wel twee aparte en ongemakkelijk dansende entiteiten die willen ontsnappen maar die niet goed weten waar naartoe.

Doordat de niveauverschillen op de kleine tribune in Nona echter nogal klein zijn, was het jammer genoeg niet altijd eenvoudig om een goed zicht te krijgen op deze doorwrochte kronkelingen. Naarmate de performance vordert, wordt de cirkel eerst voorzichtig afgetast en met de voeten doorwoeld. Gehurkt als een kwetsbaar vogeltje knabbelt Pieczuro - na rondgang van de cirkel - van de korrelige substantie.

Het is één van de weinige momenten van stilte, want gedurende de rest van de performance wordt de harde soundtrack live verzorgd door  Colin H. Meestal is dit een harde postmetal-sound zonder vocals , met CHVE op bas, af en toe laverend naar een meer drone-achtige soundscape, waarbij CHVE zijn geliefde draailier ter hand nam zoals hij ook deed tijdens zijn gesmaakt  solo-concert in een Tilburgs kerkje enkele jaren geleden.

..

Negerin vagina vrouw zoekt lul

En ze zeggen ook altijd dat ik als twee druppels water op haar lijk. Wat niet helemaal klopt, want zij heeft heldergroene ogen. Die van mij zijn donkerder groen en er zit ook somber donkergrijs in, waardoor mensen vaak denken dat ik chagrijnig kijk.

Heus, ik hou van mijn moeder, ze is zorgzaam op het bezorgde af en kan ook lief zijn, maar ik heb sinds mijn twaalfde ook het sterke gevoel dat zij ook iemand is die ik niet ken.

Of preciezer nog dat zij eigenlijk twee personen is waarvan ik er eentje totaal niet ken. Dat komt omdat ik op mijn twaalfde verjaardag iets meegemaakt heb waar ik nooit echt met mijn moeder over heb kunnen praten. Toen op mijn verjaardag had ik teveel taart of patat met teveel mayonaise gegeten en werd ik even na middernacht een beetje misselijk wakker. Dat gebeurde mij als kind wel vaker, het heette dat ik een zwakke maag had, en zoals altijd ging ik dan een beetje huilerig naar de slaapkamer van papa en mama.

Mama nam me dan in bed en lachte dan dat ik wel een zwakke maag had, maar toch een sterke Maagd was. Als ze me dat zei en me tegen zich aantrok, voelde ik me meteen stukken minder misselijk en viel ik in haar armen weer in slaap. Dus ook nu liep ik naar de slaapkamer van papa en mama en deed ik stilletjes de deur open. De volgende alinea dient zacht fluisterend gelezen te worden alsof je het diep onder de dekens aan je eerste vriendje of vriendinnetje vertelt.

Je vader en moeder mogen het vooral niet horen. En opgelet, mijn moeder heet Yfke met een griekse y, spreek dus uit als Iefke. In het licht van de kaars op het nachtkastje zag ik het dekbed wild op en neer bewegen en hoorde ik mama kreunen en hijgen alsof ze pijn had. Mam, fluisterde ik zachtjes, ik ben het, Evelientje. Ze slaakte een diepe zucht en kreunde zo hard dat ze me niet hoorde.

Toen schopte ze het dekbed plotseling weg en zag ik haar met haar benen kaarsrecht omhoog onder mijn vader liggen en hij ertussenin. Ik stond aan de grond genageld, dit was sex, echte sex. Ik wist met mijn twaalf jaar wel dat het bestond, maar nooit gedacht dat mijn vader en moeder het ook deden. Ik had vaag het idee dat sex voor vieze mensen was. En ik vond mijn vader en moeder allesbehalve vieze mensen.

Mijn misselijkheid was door de schok op slag verdwenen, ik wilde weglopen maar bleef toch staan. Trillend van een raar soort spannende opwinding, ongeveer hetzelfde gevoel als je voor het eerst van de hoge duikplank moet, met bevende benen teruglopen is geen optie, het hart klopt je in de keel, je doet je ogen dicht, je adem stokt en je zet verstijfd dat ene stapje naar voren en je valt en valt tot het water rond je oren suist.

Dat soort verschijnselen dus, maar nu deed ik niet mijn ogen dicht, ik bleef met het hart kloppend in de keel staren naar de kont van mijn vader die omhoog en omlaag ging.

Ze konden mij niet zien, want de deur was recht in het verlengde van het bed. Mijn moeder kon niet door mijn vader heen kijken en mijn vader keek, als hij zijn ogen al open had, in de richting van de muur. Ik hoorde het bed kraken en de stem van mijn moeder hijgend kreunen. Beertje van me, beertje stamp me vol, stamp je stampertje in mijn kutje, mijn kutje is van jou, bereneuk mijn kutje vol. Oóhw, oh zo diep in mijn kut, ga door, lekker diep in mijn kut en ik voelde vreemde kriebels bij mijn eigen gleufje.

Met mijn hand onder mijn ponnetje wreef ik er zachtjes overheen, maar de kriebeltjes gingen niet weg, mijn vingers woelden tevergeefs door een glibberige nattigheid die ik daar nog nooit gevoeld had. Mijn moeder begon steeds harder te kreunen en te hijgen. Neuk me beertje, neuk je geile teefje, spuit het kutje van je eigen godgevonden hoertje en godgezonden teefje vol.

Oh Beertje, je berelul is zo groot, zo groot in mijn lyfke, óóh neuk het kutje van je Yfke, neuk me diep. En straks in mijn kont, mijn reet, vol in m'n hol, oh spuit me vol, laat me komen, neuk me klaar, oh lief beukenootje, oh geil neukebootje, ik neuk je, neuk je met mijn geile glibbergleuf.

Oóóóh beuk mijn geile hoerekutje vol, neuk mijn glibbergleuf, óóóh spuit je teefje vol, kom, kom óówóówóóó kom nog dieper in mijn geile glibbergleuf, neuk je eigen godgevonden godgezonden teefje vol, mijn kutje is alleen voor jou, jaa, jaaah, ik kom, ik wil je voelen spuiten oh spuit me nu vol! Ja nu, óóó-óóóówh, ik kòòòòòm. Ja nu, jááááh nu. Ze kermde het uit. Ik kon niet goed zien wat er precies tussen hun benen gebeurde, want dat bleef steeds in de schaduw van het flakkerende kaarslicht verborgen.

En ook begreep ik niet alles wat ze hijgde en kon ik ook niet alles goed verstaan, maar ik had zoiets nog nooit eerder gehoord of meegemaakt en mijn vingertjes gleden instinctief steeds soepeler door de kriebeltjes in mijn eigen glibbergleufje en toen mijn moeder haar benen om de rug van papa klemde, bonste het bloed in mijn oren en begon ik helemaal heerlijk op mijn benen te trillen en wankelde ik zo snel mogelijk naar mijn eigen bedje terug.

Het voelde zalig, maar ook zo verboden en heel stout. Wat had ik toch in hemelsnaam gedaan. Ik was voor het eerst van mijn leven klaargekomen al wist ik toen nog niet dat het zo heette. Mijn spleetje voelde vloeibaar aan en ik heb pas veel later begrepen dat ik dat zeker niet van een vreemde had.

De volgende ochtend vroeg ik mams wat zij en paps hadden gedaan, dat ik geluiden gehoord had. Ze zei dat ze wat gestoeid hadden, papa had een paar wodkaatjes op en dan wordt hij altijd baldadig. Ik keek haar met grote ogen vragend aan. Wat sta je daar nu te staren, snauwde ze, pak je tas en ga naar school.

Het is al kwart over acht geweest. Ik was voor de eerste keer ongesteld geworden. Geworden wat ik nooit eerder was, maar tussen mijn moeder en mij is het nooit meer geworden zoals het voor die tijd was.

Al heeft ze me met dat ongesteld zijn lief geholpen en alles uitgelegd over hoe dat zat. Zeg maar seksuele voorlichting gegeven. Al wist ze niet dat ik daar vanaf vannacht ook live-beelden met ondertiteling bij had. Maar goed, inmiddels ben ik achttien, woon en studeer in Groningen. Een wereldstad vergeleken met het gehucht waar ik vandaan kom. Vooral het centrum is gezellig met veel leuke tenten en knusse kroegen waar veel studenten komen. Er lopen heel wat leukerdjes bij, dus het moet raar lopen als ik hier in het wilde studentenleven geen verkering krijg.

En met die positieve gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen vrijdag naar een studentenfeest in een café in het centrum.

Shit, shit, shit, ik moet ophouden, moet morgen minipaper over over Slavische grammatica inleveren en ik heb nog geen letter op papier kunnen krijgen. Afgeraffeld broddelwerk zei de docent. Hij wou er niet eens een cijfer voor geven, ik moest het overdoen. Nog voor de kerst. Daarom kon ik mijn verhaal niet afmaken.

Te druk druk druk met studeren, papers en tentamens. En toen liep het al tegen kerst. Achteraf niet erg, want na de kerst had ik meer tijd om mijn ervaringen minder gehaast en hopelijk meer overdacht op te schrijven.

Bovendien is er onverwacht maar niet onverhoopt nog van alles gebeurd dat ik jullie ook graag wil vertellen. Zoals gezegd aan het eind van de vorige episode zou ik op een vrijdagavond rond half november naar een studentenfeest gaan. Dat was voor het eerst sinds mijn studentenbestaan in Groningen, want tot nog toe ging ik nog braaf ieder weekend naar huis. En doordeweeks mijn handen vol aan de colleges en het voorbereidend leeswerk wat daaraan vastzat.

Het was allemaal nog nieuw voor me en kostte me veel tijd. Mijn liefdesleven als eerstejaars viel tot nu toe zwaar tegen. Feitelijk nul komma nul om het maar eerlijk te zeggen terwijl ik gehoopt had op kut komma kut.

Maar helaas, het was kut met peren en geen banaan gezien. Sullige en sneue types probeerden wel eens met me te flirten, maar de echt leuke jongens zagen me niet staan. Dat kwam omdat ze of al een vriendinnetje hadden, vaak van die koorgleuven met een décolleté tot aan hun navel. Wat voor mij met mijn kleine tietjes niet weggelegd is.

En anders kwam het wel omdat ze nog niet vergeten waren wat er in de tweede week bij het eerste college historische letterkunde gebeurde. Iedereen moest toen van de docent om beurten opstaan en zich voorstellen. Anders bleef het zo anoniem en zo leerde hij ons alvast een beetje kennen. Spreken in het openbaar is niets voor mij en toen ik aan de beurt was stond ik, met een rood hoofd van de zenuwen, Eveline Maagd te stamelen. Dat laatste hoeven we niet weten, zei de docent die nota bene zelf van Klootwijk heette, maar leuk dat je het met ons wilt delen.

Iedereen schoot in lach. Maagdenvlees joelden de koorballen en een aantal meisjes begon achterbaks besmuikt te giechelen. Een maagd die om een beurt vraagt, hinnikten ze. Ik zakte door de grond, de tranen sprongen me in de ogen en ik wist niet hoe gauw ik de collegezaal uit moest komen. Op een hysterisch holletje, half struikelend omdat mijn lammycoat tussen de nauwe collegebanken bleef haken.

Het college hysterische etterkunde kon me voortaan gestolen worden. Okay, ik was hysterisch, maar zij zijn etters. Pas terug op mijn kamer kreeg ik mezelf weer in de hand. Letterlijk want om mezelf te troosten lag ik al snel op bed met mijn broek en slipje op mijn enkels. Ogen dicht, twee vingers woelend in mijn kutje, keihard vingerend naar een verlossend orgasme, vaag fantaserend over een naamloze prins die zijn witte paard niet kon vinden en die me met zijn gevelde lans der liefde uit mijn übergeile maagdelijkheid zou verlossen.

Sinds ik in Groningen woon vinger ik me wel vier tot vijf keer per dag. Net zo makkelijk aan mijn schrijftafel als het studeren niet wil vlotten etc. Altijd geil, zelfs zozeer dat klaarkomen inmiddels een repeterend onderdeel van mijn dagelijkse bezigheden is.

Het wordt hoe langer hoe meer een obsessieve uitlaatklep voor mijn onvervuld obsessieve verlangen naar een vriendje om me in mijn kutje de zevende hemel in te neuken. Compenserend gedrag noemen ze dat. Op dat soort momenten denk ik dat ik toch wel een helemaal weldenkend meisje ben. Met een bijna nuchter inzicht in de eigen zieleroerselen. Een tikje aan de geile kant, maar toch. Qua dat laatste ligt het hoogtepunt van de dag 's avond in prime time. Mijn zolderkamertje kijkt uit op een binnentuin.

Schuin vanuit mijn raam kijk ik aan de rechterkant uit op de achterkant van de panden in het zijstraatje. Drie huizen uit de hoek woont een jong stel op tweehoog en vanaf de zolder kun je schuin naar beneden in hun kamer kijken. Als ze op de bank zitten tv te kijken kan ik ze met hun voeten op een salontafel tot op borsthoogte zien. Veel meer valt er door de schuine invalshoek niet te zien. Hun gezichten blijven buiten beeld, maar ik ken ze wel van op straat tegenkomen. Zij is een knappe meid met lang zwart haar en op haar duizelingwekkend hoge hakken bijna net zo lang en slank als ik op mijn lage booties.

Hij heeft een sympathieke kop die altijd lijkt te lachen. Ik ben best wel een beetje jaloers op ze, ze lijken zo gelukkig samen. Ik doe dan het licht en mijn kleren uit zodat ze mij niet achter het raam kunnen zien staan als ze voorover buigen om hun glas van het tafeltje te pakken.

Het duurt dan meestal niet lang voor hij met zijn hand onder haar korte nauwsluitende jurkje gaat. Zij zakt dan iets onderuit en spreidt haar dijen iets zodat hij beter bij haar spleetje kan. Ik sta in mijn nakie mijn natte gleufje te strelen in hetzelfde tempo als zijn hand bij haar.

Na nog geen minuut stroopt zij het strakke jurkje langs haar wringende billen tot boven de heupen omhoog, zodat hij er beter bij kan. Ze heeft duidelijk te zien geen slipje aan en een geschoren kutje dat ze inmiddels met zachte schokjes tegen zijn vingers stoot. Dan plukt ze zijn stijve uit zijn joggingbroek en begint hem traag tussen duim en wijsvinger af te trekken. Ik pak dan een kaars van de vensterbank om deze tussen mijn duim en wijsvinger zo langzaam mogelijk een stukje in mijn tintelende kutje te steken.

Ik moet me ontzettend beheersen om hun trage tempo vol te houden. Mijn klitje en mijn geilgapende gleuf gillen om vingervlugge bevrediging, maar ik weet me bijna altijd te beheersen. Dan zie ik aan haar schokkende heupen dat ze komt en rol ik steeds harder mijn klitje tussen duim en wijsvinger. Tot ik bijna kom. Bijna want ik mag nog niet komen, ik moet van mezelf wachten tot zij allebei komen. Hij gaat dan steevast op zijn knieën voor de bank zitten en zij schuift haar krappe kutje in een soepele beweging in een keer over de volle lengte van zijn priemende pik.

Als een mes in de boter. Oh, I love priemtijd. Hij beweegt niet tot nauwelijks, hij wordt geneukt, zij schuift met haar melkende knijpkutje heel regelmatig en beheerst over zijn behoorlijk lange dikke pik heen.

Dan mag ik ook weer en in een razend tempo doe ik alles met mijn knijpkutje om op de rand van het grote klaarkomen te komen. Mijn spekgladde vingertoppen dansen in dwingende cadans over mijn elastisch verende klitje. Als ballerina's op een verend podium. Oooh my god, het voelt of er een heel onstuitbaar ballet door mijn kut davert. Als zij met haar benen achter zijn rug hem spastisch in spagaat schokkend diep bij haar naar binnen trekt en zijn hoofd vastpakt, weet ik dat het moment daar is.

De kaars valt en ik grijp mijn kussen dat ik zo hard mogelijk tussen mijn klemmende dijen tegen mijn druipende en stuipende glibberkut aandruk. Met mijn ogen eindelijk dicht kom ik shakend klaar.

Ik zak met trillende dijen op mijn knieën, denkend aan hem die ik nog niet ken voor eeuwig tussen mijn dijen geklemd. Helemaal stoned en van de wereld door mijn eigen geilheid. Als ik weer op adem ben, zwaai ik met een glimlach als een kleutertje zo lief naar het übergeile teefje dat ik in de spiegel zie.

Zo ook op die vrijdagavond dat ik tegen elven naar dat feest zou gaan. Maar daar kun je niet in je nakie met een kussen tussen je benen aankomen, dus ik kleedde me weer aan.

Voor mijn doen vanwege de eerder genoten prime time zo sexy mogelijk. Een kort zwart rokje, stretch, daar komen mijn hoog ingehangen billen en lange slanke dijen niet onplezierig in uit.

Daarbij een strak topje waarin mijn niet al te grote tietjes zonder bh toch een beetje geprononceerd aanwezig zijn. Qua stijl is het meer tease to please dan overdreven sexy.

Vrij onschuldig allemaal, al vermoed ik dat mijn moeder toch bedenkelijk zou kijken. Toen ik een keertje met een al te kort rokje uit de winkel thuiskwam, zei ze, vergeet het maar jongedame, daarmee ga je niet op de fiets zitten.

Moest ik naar de winkel terug om het te ruilen. Maar nu kon mijn moeder me niet zien en werd het rokje zo ver mogelijk over mijn heupen omhoog getrokken. Dat is het voordeel van stretch, het zakt niet af, kruipt hoogstens iets omhoog, wat mijn lange dijen best kunnen hebben. De jongens zullen zich daaraan niet storen, bedacht ik me, die loeren maar al te graag of er nog iets meer te zien valt. Ik trok mijn tot over de kuit lange lammycoat er overheen aan met daaronder lage rode booties met een platte hak en vertrok naar het feest.

Zo te zien liep er een degelijk geklede jongedame over straat. De fiets bleef thuis voor het geval ik een leuke jongen zou tegenkomen.

Kon ik altijd bij hem achterop de fiets. Wel zo romantisch en om niet te vallen kon je hem dan stevig vasthouden, wat op zich een neutrale eerste fysieke kennismaking met mogelijk wenselijke gevolgen zou zijn. Wat mogelijk onwenselijk zou zijn bedacht ik me niet. In het café trok ik mijn lammycoat uit en meteen voelde ik hoe uit schemerachtig verlichte hoeken broeierige blikken strelend langs mijn lange dijen omhoog kropen.

Dat voelde niet onplezierig aan en mijn aanvankelijk schuchtere onzekerheid verdween als sneeuw voor de zon. Zeker na drie fluitjes die in rap tempo naar binnen geslagen werden. Ik kende er niemand, geen jaargenoot te zien, en omdat ze leuke muziek draaide, stond ik even later op een klein dansvloertje te swingen. Er draaiden wel wat jongens om me heen, maar er was er niet eentje naar mijn smaak bij.

Redelijk disappointing, dus ik ging weer aan de bar zitten en dronk voor de verandering een paar baileys. Staat ook sjieker voor een dame, bier kan wel, begrijp me goed, maar is never nooit bon chic. Toen ik naar het toilet moest, voelden mijn benen al een beetje wiebelig aan. De baileys kwamen harder aan dan gedacht. Eigenlijk al de hoogste tijd om naar mijn kamertje te gaan voordat de alcohol helemaal de overhand kreeg. Bovendien was het toch een dooie boel, het zag er naar uit dat de avond geen gedroomd happy end zou krijgen.

Terug aan de bar besloot ik om het nog even aan te zien. Er waren nu ook wat meer mensen binnen. Van achter een vers biertje, die baileys hakten er teveel in, zag ik in de hoek van de bar een jongen zitten die ik nog niet eerder gezien had. Het was een regelrechte hunk, diepzwart krullend haar, een zigeunerachtig type zou mijn moeder zeggen.

Met zijn onpeilbaar donkere ogen zat hij me bijna brutaal openlijk uit te kleden. Een licht gevoel van opwinding in mijn onderbuik en omstreken was het gevolg. Zou het dan toch nog wat worden vanavond?

Maar hoe kwam ik ongedwongen met hem in contact. Hij zat ruim drie meter verder en zomaar op hem afstappen ging me wat te ver. Ter inspiratie nam ik nog maar een licht oriënterend biertje, vooral om mezelf een nonchalante houding te geven. Want een bruikbaar idee leverde het niet op. Waarom kwam hij niet mijn kant uit. Desnoods met een lulsmoes dat hij me ergens van kent. Op dat moment kwam er een stel koorballen met hun vriendinnetjes binnen.

Het waren dezelfde figuren die me zo gemeen uitgelachen hadden bij mijn afgang tijdens dat college hysterische etterkunde. Hé jongens, de maagd die om een beurt vraagt is er ook, joelden ze. Dat zal wel lukken, siste een van die valse koorgleuven, moet je zien hoe hoerig het teefje aan de bar zit.

Ze laat zich bijna recht in haar gleuf gluren. Ik reageerde niet en gelukkig liepen ze door naar achteren. Maar voor mij was de lol eraf, toch een kutavond uiteindelijk. Eenmaal buiten slalomde ik helemaal torretje, lichtelijk straalbezopen, helemaal hoeretoeter naar een bankje om even bij te komen. Nog een geluk dat mijn booties geen hoge hakken hadden, anders was ik op zeker gekapseisd. Think before you drink, hoorde ik mezelf mompelen.

Nauwelijks een paar tellen later dook de ravezwarte krullenbol uit het niets op. Gaat het wel met je? Dûh, niet ech, kannie op me beneuh staan en moe naar huis.

Dubbele tong, de droom van iedere man die gepijpt wil worden. Zal ik je brengen? En zo zwalkte ik even later met zijn arm om mijn middel, om de haverklap tegen hem aanvallend, richting huis. In het doodstille parkje vlakbij mijn kamer wilde ik even op adem komen op een bankje. Omdat ik met mijn dronken kop als een berg opzag tegen de beklimming van de drie trappen naar zolder. En ook om hem bedanken dat hij me bijna thuis gebracht had, maar dat hij niet mee naar boven kon wegens strenge hospita.

Met het oog op een vervolgafspraakje – morgen, overmorgen? Al moest ik af en toe wel mijn opkomende misselijkheid van het teveel aan bier en baileys wegslikken. Hij tongde mij terug en voelde onder mijn topje aan mijn tepels. Door aangeboren geilheid en de kille nacht stonden die zo strak als de spenen van een koe die in geen twee dagen gemolken was.

Het voelde best wel pijnlijk zoals hij er net te hard aan trok. Ik had niet door dat hij met zijn andere hand zijn broek had opengemaakt tot hij me met een hand in mijn nek naar zijn stijve drukte. Het was een zwaar bewolkte kille novembernacht en pikkedonker. Het bankje stond in de zwarte slagschaduw van hoge coniferen, geen hond die ons daar zag.

Het kwam niet bij me op dat een brave huisvader zijn hondje midden in de nacht zou kunnen uitlaten. Geen enkel bezwaar dus om hem daar in anonieme duisternis, ik wist zelfs niet hoe hij heette, als dank even te pijpen ondanks mijn niet aflatende misselijkheid.

Mijn lippen gleden over zijn eikel naar beneden tot hij min of meer klemvast tussen tong en gehemelte zat. Ik begon zachtjes te zuigen en tegelijkertijd op en neer te gaan met mijn lippen om zijn stijve stam gestulpt. Maar dat ging op een gegeven moment steeds moeilijker omdat zijn hand op mijn achterhoofd me steeds dieper over zijn pik drukte. Zijn andere hand had hij inmiddels allang tussen mijn benen gewrongen.

Mijn dijen waren zonder weerstand week van de alcohol uit elkaar geweken en misschien ook wel instinctief omdat ik onderhuids altijd een geil teefje ben. Met twee vingers onderlangs mijn slipje was hij vrij ruw mijn nog niet glibbergladde kutje binnengedrongen. Het voelde niet erg teder of romantisch zoals zijn graaiende vingers ruw langs de binnenkant van mijn kutje schuurden. Het werd er niet natter, maar wel droger en pijnlijker van. Tegelijkertijd duwde hij mijn hoofd zo diep en hard over zijn pik dat ik van zijn spuitende eikel in mijn keel moest kokhalzen en de braakneigingen niet meer kon wegslikken.

Ik kotste in twee grote bevrijdende gulpen zijn sperma en mijn maaginhoud in zijn kruis leeg voordat hij wist wat er gebeurde.

Godverdomme, teringteef wat doe je nou, wat flik je me nou, schold hij helemaal pissed off terwijl hij panisch mijn kots met zijn handen uit zijn kruis probeerde te scheppen. Dat het nooit meer iets zou worden tussen ons leek me op dat moment overduidelijk.

Ik hield het en hem, klojo, hufter, voor gezien. Ik word nog liever lesbisch. Zo goed als ontnuchterd liep ik zo snel mogelijk naar huis, terwijl hij vloekend en tierend achterbleef. Walgelijk, ook al kan ik achteraf wel begrijpen dat je niet blij wordt van een ondergekotst happy end.

Ik hees me ziek als een hond de drie trappen op naar mijn kamertje waar ik naar lichaam en ziel gebroken op mijn onbeslapen bedje neerviel.

Die nacht droomde ik weer over de grootste beuk achterin onze tuin. Het was nu eerder een regelrechte nachtmerrie. De beuk lag zoals we hem daags na die gedenkwaardige onweersnacht aangetroffen hadden op de grond.

Geveld en gespleten door de bliksem. Meike leunde met haar linkerarm op de stam. Haar mollige kont naar achteren gestoken, holle rug, en mijn broer stond haar met lange halen als in een vertraagde film met een armdikke stijve pik in haar gapende gleuf te palen. Met haar rechterhand greep ze tussen haar benen door naar zijn ballen om ze ruw knijpend leeg te kneden.

Ik hoorde haar stem, beukenootje, neukebootje, neukebeuk me diep, neukebeuk m'n gleuf, spuit je neukebeuk in je teefje leeg. Haar griezelig opgezwollen kut gleed dampend en stampend als een stoommachine over zijn enorme eikel, een wanstaltig grote splijtzwam die naar binnen en naar buiten floepte.

En ik zag hoe ze keer op keer kotsend bleef klaarkomen, golven sperma en kutgeil orgastisch gulpend uit haar stulpende mond, terwijl mijn moeder met een goedkeurende glimlach achter het verlichte raam de gordijnen dichttrok en deed of ze mij niet zag staan in het goudgele schijnsel van de maan.

Badend in het zweet schrok ik wakker met braakneigingen tot aan mijn huig. Mijn hoofd tolde nog van de drank en ik voelde me waanzinnig moedeloos, eenzaam en verlaten. Het duurde lang voor de slaap weer kwam. Lek, lekker, lekkerst De weken daarna ging ik niet meer uit, wegens druk worstelend met het schrijven van papers en het stampwerk voor nog twee grote tentamens voor de kerst. En ook wegens een licht nazeurend katergevoel over die kutavond.

Dit soort ervaringen zat ik niet op te wachten. De dagen naar kerst vlogen om met al dat studeren. En op de dooie momenten was er altijd nog het ambachtelijk handwerk waarmee ik mijn verveling letterlijk te lijf ging. Je hoort mij dan ook niet klagen, hooguit kreunen tijdens prime time, een bijna dagelijks terugkerend tafereel met de vele romantische films die in deze gezellige tijd uitgezonden worden.

Mijn vriendin Anneke zit steeds aan mijn hoofd te zeuren dat we eens samen gezellig moeten gaan stappen. Dat vraagt ze me altijd als het weer eens uit is met een vriendje. Eigenlijk bedoelt ze met samen stappen dat zij hard aan een nieuw vriendje toe is, want als ze er weer eentje heeft, zie of spreek ik haar soms weken niet.

Maakt niet uit, ik vind haar toch een lieve meid. Anneke is een volle kop kleiner dan ik, een klein opdondertje met hoogblond haar tot op de billen en rokjes tot vlak daaronder waarmee je van mijn moeder niet op de fiets mag.

Altijd high heels, een flinke c-cup met een gastvrij décolleté, waarschijnlijk kruisloze panties en er wordt gefluisterd dat ze graag pap lust. Wie hier belang in stelt, moet zeker eens achter haar aangaan, want bij mij zijn jullie aan het verkeerde adres, want ik heb nu eenmaal kleine tietjes en dat wil ik graag zo houden. Oh, kutje, kutje, kutje, wat ben je weer hopeloos snibbig en bijdehand.

En enige jaloezie jegens Anneke zal er niet vreemd aan zijn. Laat de mensen toch, altijd dat overbodig kritische gedoe. Enfin, ik heb te lange leste toegegeven om op kerstavond mee naar een café te gaan waar altijd onwijs vette live muziek gemaakt wordt. Steengoed en bloedgezellig volgens haar. Het zal me benieuwen, de wonderen zijn de wereld niet uit. En inderdaad, mijn lieve Anneke had gelijk, de muziek was steengoed en het was er bloedgezellig en stampend vol.

Anneke zelf had ik na twaalven niet meer gezien. Tien tegen een dat ze om de hoek van het café met haar zoveelste nieuwe liefde heftig aan de gang was. Waarschijnlijk wijdbeens leunend tegen een muurtje, met haar slipje vlak naast haar schoenen en een jongen op zijn knieën op de grond om de slagroom van haar taartje af te likken. De kans dat ze hem meteen naar haar kamer had meegenomen was klein. Ze testte ze liever buitenshuis uit dan in in haar eigen bed. Ze vond dat een kwestie van privacy.

Want als ze een jongen meteen naar huis meenam en de seks tegenviel zat ze de hele nacht met hem opgescheept. Zo'n jongen dacht dan al gauw dat ze een relatie hadden terwijl zij er al klaar mee was. Dat soort pijnlijke situaties wilde ze liever vermijden.

Dat probleem had ze niet als hij eerst haar openbare geilheid, zoals zij dat noemde, naar genoegen bevredigde. Als dat beviel kon je ze altijd nog naar huis meenemen als je zin in meer had.

Openbare geilheid als bescherming van de privacy. Je moet het maar bedenken, Anneke, ze was me haar een. Volgens de normen van mijn moeder is die kleine ondeugd al een afgelikte boterham.

Die truc met dat taartje doet ze al jaren. Al vanaf haar vijftiende gebruikt ze jongens voor het betere likwerk heeft ze me al een paar jaar geleden in vertrouwen verteld. Ze laat zich soms wel langer dan een kwartier likken en als alle slagroom op is, komt ze vaak al voor de derde keer klaar. De laatste keer heel hevig, dan perst ze het hoofd van die jongens zo hard mogelijk tegen haar spleet en komt ze klaar en spuit er geil uit haar kutje tegen hun gezicht aan. Daarna trok ze zo'n jongen even af en al snel werd dit pijpen.

Meestal duurde het nog geen minuut voor ze in haar mondje spoten. Vanaf haar zestiende liet ze ook haar kutje volspuiten. Dat was ook altijd binnen een minuut bekeken. Wat ze jammer vond, maar ja, dat hoorde bij jonge jongens zei ze, voortijdige zaadlozing. Bij oudere mannen duurde het langer volgens haar. Jongens konden daarentegen sneller voor een tweede keer, maar dat liet ze niet vaak doen. Want na de tweede keer vond zo'n jongen al weer gauw dat hij nu verkering met haar had en daar zat ze niet op te wachten.

Die jongens vond ze daar te stom voor en haar ouders zouden dan gaan vermoeden wat ze allemaal uitspookte. Ze had streng gereformeerde ouders, dus het leek me dat ze daar wel gelijk in had. Van Anneke heb ik eigenlijk alle seksuele opvoeding die ik van m'n moeder niet had gekregen.

Zelf was ik in al die jaren niet verder gekomen dan me 's avonds bij tijd en wijle in bed in slaap te vingeren. Tot daags nadat Anneke me, ik was nog net geen zestien, al deze dingen in vertrouwen verteld had. Het was op een loom broeierige lentedag dat ik na school naar huis fietste. Op het laatste stuk door het bos kreeg ik een lekke band op zo'n ruim twintig minuten lopen van huis. Na vijf minuten moest ik hoognodig plassen, de fiets tegen een boom en ik dook tussen de dikke varens om op mijn hurken de verlossende straal sissende pis te laten lopen.

Toen ik mijn spleetje met een tissue droog wreef hoorde ik vlakbij zuchten en zachtjes kreunen. Ik liep ineengedoken tussen de varens nieuwsgierig in de richting van het geluid en zag plotseling op een open plek twee meisjes bovenop elkaar op het mos liggen.

Ik herkende Sanne en Geke. Twee vriendinnetjes, altijd samen. Samen op turnen, samen op school. Ze waren volgens mij nog geen vijtien, want ze zaten een klas lager dan ik.

Sanne die onder lag was degene die kreunde en de diepe zuchten kwamen uit Geke haar mond die het spleetje van Sanne likte. Die lag omgekeerd met haar hoofd onder het spleetje van Geke te likken.

Allebei hadden ze een of twee vingers, ik kon het niet goed zien, in elkaars spleetje geduwd die ze langzaam heen en weer haalden. Door hun gezucht en gekreun ging mijn eigen spleetje onbedaarlijk jeuken en met een vinger onder mijn rokje in mijn slipje begon ik me stilletjes te vingeren. Sanne trok haar benen omhoog en legde haar voeten in haar nek.

Daardoor kwam haar uitpuilende kutje verder omhoog tussen haar dijen en kon Geke haar met lange halen likken zonder dat haar hoofd tegen de grond kwam. Ze duwde nu ook een vinger in het sterretje van Sanne waar ze eerst wat kutgeil overheen gesmeerd had. Ik kon het in het zonlicht rond haar sterretje zien glinsteren.

De drie vingers gingen nu vrijwel loodrecht pompend op en neer in Sannes kut en kontje. Sanne kreunde wel tien keer lik me schatje, lik me gatje. Omdat Sanne met haar billen en kutje hoger van de grond lag, was Geke ook iets omhoog gekomen waardoor haar tieten nu vrij boven Sannes buik schommelden.

Sanne kon er nu met haar handen bij en begon de tepels tussen haar vingers af te melken. Ik werd er ontzettend botertje geil van om hun zo bezig te zien en lepelde steeds sneller twee vingers door mijn spleetje om het stroperig gladde honinggeil over mijn klitje te smeren.

Toen Geke en Sanne onregelmatig met hun kutjes tegen elkaars mond begonnen te schokken had ik me al zo geil gevingerd dat me een diepe kreun ontsnapte. Ik stond op klaarkomen, maar hield meteen geschrokken op met vingeren, bang dat ze me steeds harder zouden horen kreunen en me betrappen dat ik zat te gluren.

Ik haastte me stilletjes tussen de varens weg naar het fietspad dat ik snel overstak. Wegens mijn nog ongebluste brandende spleetje. Bovendien schuurde mijn slipje helemaal vochtig door het plakkerige honinggeil irriterend in mijn kruis. Verdwenen tussen de dikke varens trok ik dat meteen uit en ook mijn rokje. Met mijn dijen wijd ging ik op mijn knieën op het mos zitten om af te maken waar ik mee begonnen was.

Met Geke en Sanne voor ogen vingerde ik me al snel naar een nakend hoogtepunt toen ik Wodan plotseling tussen de varens uit zag komen. Wodan is de jachthond van Harmen de buurman, of eigenlijk van Sylke, zijn vrouw, die hem afgericht heeft. Ik keek verstijfd van schrik rond of ik Harmen ook zag of hoorde en graaide paniekerig naar mijn rokje. Het bleef echter stil en ik haalde opgelucht adem. Wodan struinde wel vaker alleen uren in het bos rond op jacht naar alles wat bewoog.

Het was een terrier met een lief karakter, al kwam hij soms thuis met een konijntje in zijn bek. Hij kwam kwispelend op me af terwijl ik het bijna klaarkomen nog door de eerste schrik snel weg voelde ebben. Shit Wodan, had je niet iets later kunnen komen! Ik aaide hem over zijn kop die hij tussen mijn dijen stak en tegelijk voelde ik hoe zijn tong een lik over mijn spleetje gaf.

Niet doen, Wodan, maar toen ging zijn tong al voor de tweede keer door mijn hele spleetje tot over mijn nog steeds gezwollen klitje. Dat was teveel, het voelde heerlijk verboden en spannend aan. Laten we niet vergeten dat mijn hele onvervulde geilheid nog steeds gierend in mijn maagdelijk spleetje zinderde. De drang van de natuur laat zich niet bedwingen.

Mijn klit was in een klap terug van weggeweest en schreeuwde om het verlossende klaarkomen. Ik kon aan niets anders meer denken en liet Wodan zijn gang gaan en genoot rillend van genot van zijn tong die met eindeloos lange halen door mijn geilspleet over mijn klit gleed.

Helemaal lekker, geiler dan ooit vouwde ik mijn handen achter mijn nek en trok ik een holle rug, kutje nu optimaal gekanteld om met mijn ogen dicht te genieten van zijn tong die steeds sneller langs mijn klitje mijn spleetje probeerde leeg te likken. Al snel kwam ik met diepe kreunen jammerend op de rand van het grote klaarkomen, waar ik met inspanning van al mijn krachten niet aan toegaf. Zo lang mogelijk rekken omdat dit zo heerlijk geil was dat het voor mij wel uren mocht duren.

Toen het al na pakweg drie minuten bijna niet meer tegen te houden viel, hoorde ik de stem van Harmen af! Shit, nee, niet nu, niet net op het wankele randje naar de verlossende krampen. Dat denk je op zo'n moment niet echt bewust, maar is wel wat er feitelijk gebeurde. In werkelijkheid opende ik van schrik grote ogen en keek ik in het vriendelijk lachende gezicht van Harmen die gehurkt achter Wodan zat.

Laat mij ook eens meegenieten, zei hij terwijl hij ging staan. Vlak voor mijn neus zag ik de eerste stijve volwassen mannenpik van mijn leven in volle glorie oprijzen.

Een enorm ding dat schuin omhoog stond. Die had hij natuurlijk al uit zijn gulp gehaald toen hij al ik weet niet hoelang naar me had zitten kijken. Geef jij daar maar een likje aan, zei hij vriendelijk en trok mijn hoofd er zachtjes heen. Verbouwereerd deed ik op stuit wat hij vroeg en likte ik zijn paarsrode eikel. Toe, Wodan, toe, zei hij en ik voelde hoe Wodan me prompt weer begon te likken.

En alles begon van voren af aan. Harmen duwde zijn stijve pik een stukje tussen mijn lippen en ik zoog hem instinctmatig verder naar binnen. En ik begon hem met mijn lippen vol over zijn eikel glijdend en schuivend als een lolly af te zuigen. Met mijn ogen dicht, vol genot genietend van de lange halen van Wodan langs mijn druipende spleetje en kloppende klitje.

Al gauw kwam ik weer op het randje en ik deed nu geen enkele moeite meer om het tegen te houden. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Nu van komen, klaarkomen, klaarkomen.

Toen het tot achter mijn navel ontplofte, voelde ik hoe Harmen straaltjes uit zijn stijve achterin mijn mond spoot. Ik tuimelde helemaal van de kaart achterover op het zachte mos waar ik naar adem happend het vreemde spul in mijn mond doorslikte.

Het was gladder van structuur dan een smoothie en liet een vaag zilte smaak in mijn mond na die me deed denken aan de nieuwe haring die mijn vader in juli altijd uit Harlingen meenam.

Ik lag daar nog minuten lang spastisch na te schokken op het mos voor Harmen me overeind trok. Ik keek hem met een kop als een biet vol schaamte aan. Harmen, stamelde ik, je gaat dit toch niet aan mijn vader en moeder vertellen, vroeg ik met een benauwd trillend stemmetje. Want ik wist terdege dat dit o zo lekker ook o zo foute boel was. Tuurlijk niet Eveline, ze zouden trouwens bozer op mij zijn dan op jou.

Maar ik kon me niet bedwingen, het zag er gewoon te geil uit hoe jij hier bezig was. Als jij ook niets zegt, is er geen enkel probleem. Ook voor mij niet. Dat was een pak van mijn hart, ik haalde opgelucht adem, van mij zou niemand iets horen, beloofde ik hem. Toen pas voelde ik dat Wodan tegen mijn been stond op te rijden. Ik zag hoe hij zijn lange hondenpik, langer en spitser dan die van Harmen, met een gezwollen eikel langs mijn kuit schuurde.

Af Wodan af, zei Harmen en wees met zijn arm in de richting van zijn huis. Ga maar naar het vrouwtje, die zal je wel helpen. Wat bedoelde hij daar nu mee? Geen idee, maar Wodan vertrok als een speer tussen de varens. Harmen knoopte zijn broek dicht en ik trok mijn rokje aan. Samen liepen we naar het fietspad waar ik mijn slipje in mijn fietstas deed en toen naar huis.

Back to the future Ik moest in het muziekcafé aan bovenstaande gebeurtenissen denken omdat Anneke al verdwenen was en waarschijnlijk bezig was met wat ze al vanaf haar vijftiende deed. Het schoot min of meer door mijn hoofd. Dat ik het zo compleet mogelijk beschreven heb, komt doordat ik denk dat jullie me dan beter begrijpen en niet alleen maar een geile muts vinden. Enfin, ik had het best naar mijn zin in dat café. Het was er ontzettend druk en er hing een sexy sfeertje.

Kwam natuurlijk door de swingende lijven rondom en de rampetampende ritmes van de muziek, de bassen voelde ik tot diep in mijn kutje doordreunen.

Voor het eerst in weken raakte ik buitenshuis in een licht opgewonden stemming. In een staat van openbare geilheid als het ware. Mijn ogen trokken steeds naar de vele stelletjes die in het schemerduister onbeschaamd innig hitsig tegen elkaar aan stonden te schuren.

Mijn tepeltjes zagen het ook en werden ongewild groter. Net alsof ze dan beter door mijn topje heen konden kijken. Laat ik hun niet de schuld geven, het kwam gewoon door mijn voyeuristische eigenschappen dat mijn onderhuidse geilheid opgloeide. Als ik anderen bezig zie, begint het altijd bij mij tussen mijn benen te broeien.

Denk maar aan mijn ouders die ik midden in de nacht betrapte, het stel van tweehoog, Sanne en Geke. In het gedrang streek ik mijn rokje glad, dat door mijn swingende dijen opgekropen was, en vergat daarbij ongezien mijn gloeiend bollende venusheuveltje niet. Zo keurig doen openbaar geile meisjes dat.

Ik werd er meteen voor gestraft. Plotseling vlijmende pijn in mijn linkervoet. Stond er een klungel boven op mijn tenen. Ik gaf hem een harde duw en hij draaide zich beledigd om. Hé, waarom doe je dat, schreeuwde hij door de harde muziek heen in mijn oor.

Ik wees naar beneden, naar mijn voeten en schreeuwde in zijn oor dat hij met zijn lompe poten op mijn tenen stond. Op dat moment viel de band stil, pauze, en konden we elkaar weer normaal verstaan.

Sorry, niets van gemerkt, het is hier gewoon ook te druk met al die dringende mensen rond de bar. En hij trakteerde me op een ontwapenende glimlach om het goed te maken. Dat was mij wat al te makkelijk, ik had mijn gram nog niet gehaald. Je moet desondanks wel uit je doppen kijken waar je gaat staan, sukkel, foeterde ik hem toe. Weer die verdomde glimlach. Je mag die sukkel wel Adam noemen, zei hij terwijl zijn ogen bleven hangen op mijn tepels die door mijn witte topje heen prikten.

Het was bijna gênant zoals hij daar openlijk naar stond te staren. Maar tegelijkertijd vond ik het ook best spannend dat mijn tietjes zijn aandacht gevangen hielden. Vooral omdat Adam verder een sympathieke jongen leek met zijn trage glimlach en donkere ogen die dromerig naar mijn tepels bleven staren. Hij zou zomaar een volle neef van Tom Dumoulin kunnen zijn.

Je zou verliefd op zo'n jongen kunnen worden. En hoe heet jij als ik vragen mag? Eveline, zei ik een beetje zenuwachtig zonder dat hij het merkte. Da's mooi, lachte hij, Adam en Eva, dat past mooi bij elkaar.

Mijn hart sloeg over, maar desondanks bitchte ik terug dat ik geen Eva maar Eveline heette. En het is trouwens kerst en jij heet geen Jozef en ik geen Maria, dus haal je maar niets in je hoofd.

Bovendien denk ik er sterk over na om lesbisch te worden. Dus met versieren maken je ballen bij een kerstboom meer kans. Stom, stom, stom, ontspoorde beeldspraak en overdreven bijdehand ontkennend gedrag, daar houden jongens niet van.

De schade viel mee. Ik hang m'n ballen liever niet in een boom, lachte hij. En weer die trage smile die me nu dwars door mijn buik tot tussen mijn benen de griebelkriebeltjes bezorgde. En zijn ogen weken geen centimeter van mijn tepels die in weerwil van mijn bitchy houding nu heel prominent door mijn topje heen priemden. What you see is not what you get, zei ik toen. Dat was als tease to please bedoeld, maar ik vergat om er dubbelzinnig bij te smilen.

Adam vatte het nu dus als een keiharde afwijzing op en maakte aanstalten om af te druipen met een gezicht waar de teleurgestelde beteutering vanaf te lezen viel. Geiler kon hij me niet krijgen. Zelfs Wout had ik nooit zo beteuterd zien kijken. Coup de foudre, alsof de bliksem inslaat. Met het hart smoorverliefd kloppend in mijn keel voelde ik mijn kutje vloeibaar worden.

Mijn tepels riepen om het hardst dat ik hem niet mocht laten gaan. Ik hield hem aan zijn mouw tegen, toe joh, zo meen ik het niet, het is alleen een beetje gênant als je zo staat te staren.

Er valt nog meer te zien dan alleen mijn topje. De rest is ook top. Onhandig geformuleerd en klinkt onbedoeld te zelfingenomen. Bovendien sloeg het eigenlijk nergens op. Het was eerder een onverkapt hoerige uitnodiging om me verder ook met zijn ogen uit te kleden.

Hoewel, eerlijk is eerlijk, mijn kutje was al zo ver dat hij dat ook met zijn handen mocht doen. Zijn beteuterde blik maakte gelukkig weer langzaam plaats voor ogen in blijde verwachting. Lang leve Maria en de kerstgedachte.

Toen zij te Bethlehem kwamen, was de herberg vol, stampend vol en hij, sukkel, stampte haar, virgina intacta, op de voeten en er werd daar geen plaats voor hen gevonden om haar voet te verbinden en te overnachten.

Mag ik je als excuus wat te drinken aanbieden, zei hij nog steeds een beetje tussen licht aangeslagen en verlegen in. Toppie en joepie, ik had nu toch eindelijk duidelijk beet en alles onder controle.

Wat natuurlijk zwamneuzerij van een verliefde aardbei is, want die heeft namelijk niets onder controle, zelfs de vlinders in haar buik niet die alle kanten opfladderen. Ik bedoel met controle dat het nu de goeie kant op leek te gaan. De eerste stappen op weg naar de stal met mijn herdertje waren gezet, ik had mijn schaapjes geteld.

Graag, doe mij maar een cola met wodka. Zo zo, de juffrouw drinkt duur, verzuchtte hij met een plotseling stoer lachje. Inderdaad, ik hou nu eenmaal niet van goedkoop gedrag zoals je net gemerkt hebt, kaatste ik met gespeeld strenge stem terug. Hij schoot in de lach en ik ook. Het ijs was voorgoed gebroken en nu mijn maagdenvlies nog. Moet ik jullie nog vertellen wat er die nacht gebeurde?

Verzin zelf ook eens wat! Maar hou het netjes, dit is wel een kerstverhaal. En niet een over de top geile beschrijving van een eeuwigdurend orgasme.

Ach, laat ik het zelf maar vertellen, dan blijft het netjes. Details zijn overbodig, maar het was zonder woorden onwijs gaaf. Die nacht ''sliep'' ik bij hem. Wat valt er nog te raden? Knibbel-knabbel-knuisje, wie snoept er daar van mijn glibberkruisje. Vooraf standje 70, voorzichtig met een vinger erbij behoedzaam op ontdekkingsreis. Spannender dan in een sprookje. Des te kutje vloeide, des te klitje gloeide, des te pijpkaneel groter groeide, des te splijtender kwam ik klaar.

Knibbel-knabbel-knuisje, kom toch in mijn huisje. Tussen mijn wijkende dijen kwam de liefste van de wereld voor de doortocht door de Rode Geilzee.

Happy end voor mijn maagdenvlies. Het bezorgde me wel veel meer pijn dan ik verwacht had en daardoor kwam ik voor mijn doen door de pijn heen nogal dunnetjes klaar. Het waren zeker geen vuurpijlen die door mijn buik schoten, eerder pijnscheuten. Viel het dan tegen? Ik ben intens gelukkig, het echte vuurwerk ontplofte wreed in mijn hoofd. Daar voltrok zich het wonder.

Daar kwam ik klaar zoals ik nog nooit was klaargekomen. Ik was mezelf en werd mezelf. Eindelijk waren mijn kut en ik voor het eerst compleet. Daar hadden we al zolang naar verlangd en nu was het zover. En Adam paste er in mijn zaaddoos naadloos bij. Tot in het diepst van mijn pijnlijk gevoelige kutje voelde ik dat zijn onwijs lekkere stijvertje een blijvertje was. Ik viel in een gelukzalige droomloze slaap en werd 's morgens voor zevenen, buiten was het nog pikkedonker, intens geil en gelukkig, smoorverliefd wakker toen hij nog in diepe slaap naast me lag.

In het laken zat een grote vlek geronnen bloed, maar de pijn in mijn ingewanden was helemaal verdwenen. Afgezien van de stekende aandrang in mijn blaas om hoognodig te pissen. In de badkamer liet ik de stralen pis langs mijn dijen lopen, een zalig gevoel, bevrijding en opluchting dat het allemaal zo goed gelopen was.

Met mijn handen waste ik het geronnen bloed aan de binnenkant van mijn dijen in de stromende stralen pis weg. Mijn eigen variant van plassex na the night before. Daarna draaide ik de kraan open om alles nog met zeep af te douchen en ging ik fris en fruitig weer naar bed terug. Adam lag nog steeds diep te slapen, maar ik rammelde van de honger.

Voorzichtig ging ik met mijn knieën aan weerskanten over hem heen zitten, voorover gebogen om alleen met mijn tong en lippen zijn deerniswekkend verschrompelde piemeltje op te happen. Er kwam razendsnel nieuw leven in. Binnen een mmmmm tot ultieme pijpbaarheid verstijfd tussen mijn lippen die zich gulzig tegoed deden. En toen hij daardoor wakker werd, zag hij boven z'n neus mijn ontbijtje voor hem hangen. Ook hij viel aan of hij de hele nacht nog niets naar binnen gekregen had.

Mijn door het pijpen al jeukend gezwollen klit was er zóó helemaal klaar voor dat ik meteen onbeheerst klaarkwam toen ik probeerde om mijn hele kutje in zijn mond te persen. Het was zo heftig dat ik naar adem happend zijn kloppende paal uit mijn mond moest laten glijden. Ik draaide me meteen om en ging er wijdbeens boven zitten om hem in het diepst van mijn nog krampende zevende hemel met al mijn op hol geslagen kutspieren klaar te melken. Ik liet me tergend langzaam zakken.

Bijna kwijlend van genot perste ik mijn spleetje over zijn paddestoel naar beneden. Nee, eigenlijk zoog mijn kutje zich met mijn pulserende klitknobbeltje tot op zijn schaambeen vast. Mijn nog altijd ontiegenlijk opgezwollen klit ragde er instinctief zo hard mogelijk tegenaan en ik kwam meteen weer klaar. Alsof mijn kutje geen minuut verloren kon laten gaan om een jarenlange achterstand in te halen.

En eigenlijk was dat ook zo. Er leek geen einde te komen aan het sidderende schokken van mijn kutje, al werd het heel langzaam steeds minder. Dit was zonder twijfel het eerste seriële orgasme van mijn leven. Maar je moet vooruit: In ons rouwproces was het concert van  Amenra  in de Groningse concertclub  Vera  een belangrijke stap.

Een concert dat ik normaal gesproken zou bijwonen met een héél speciale dame, die er nu niet meer is. Een concert dat ik nu bijwoonde met een andere - ook héél speciale - persoon, eveneens diep geraakt door het recente afscheid.

Voeg daarbij de factor dat Amenra-concerten altijd extreem intensief van aard zijn én dat de muziek van Amenra een constante was in de soundtrack van de laatste weken en dagen van Christel, en dan is de optelsom gauw gemaakt: We waagden het erop om frontman  Colin Van Eeckhout  op voorhand op de hoogte te brengen van wat dit concert voor ons zou betekenen. Hij was zo vriendelijk om ons onmiddellijk van antwoord te dienen en sterkte toe te wensen, maar diende helaas ook mee te delen dat het aangrijpende "A Solitary Reign" waarmee de emotionele afscheidsdienst voor Christel werd besloten geen deel zou uitmaken van de setlist.

En we zoeken hard naar een oplossing. Misschien beeldde ik het me in, maar het leek alsof Colin wél een oplossing vond in de wijze waarop hijzelf het concert benaderde: Je moet zijn gezicht eigenlijk ook niet zien om te weten hoe diep Van Eeckhout graaft tijdens een Amenra-concert. Maar vandaag toonde hij op een handvol spaarzame momenten - al krijsend en zingend - wél onverwacht zijn gelaat, alsof hij doelbewust die twee rouwende Belgen - helemaal afgereisd naar het verre Friesland - in de ogen wou kijken.

Op die momenten balden mijn vuisten zich en werd het me bijna te machtig, alsof ik daadwerkelijk gedwongen werd om de confrontatie met het afscheid aan te gaan. Een bijna religieuze ervaring, met Van Eeckhout als exorcerende hogepriester. Er bestaat niet echt een passend adjectief voor zo'n avond.

Verder dan "onvergetelijk" en "memorabel" kom ik niet. De grote rouw-rekening is nog verre van afbetaald, maar we losten vandaag een flink deel van de schuld in.

Die smerige vloer is nog bijlange niet proper gepoetst, maar hier en daar blinkt er al een tegel. Live gespeelde soundtracks bij filmvertoningen zijn een heikele evenwichtsoefening: Op piano wordt ter plaatse een soundtrack geïmproviseerd zoals ik eens een paar keer heb meegemaakt in  Cinema Zuid  en zelfs nog in de ter ziele gegane lokale cinema-tempel 'The Movie' als begeleiding bij "The General" van Buster Keaton.

Iets complexer wordt het wanneer een ' talkie ' muzikaal begeleid moet worden. Het gaat nog wanneer dat een gedateerde en compleet onbekende cultfilm is waarbij de score volledig opnieuw uitgevonden moet worden zoals toen  Dead Man Ray nieuwe muziek maakte bij een bizarre Bobbejaan Schoepen-film.

Live" gaat nog een stapje verder: Voor de eerste editie verzorgde  Illuminine  de muziek bij de Georgische film ' Corn Island'. En in de derde editie tekent de geweldige Gentse noiserock-band  Raketkanon  voor de muzikale begeleiding van de Zuid-Koreaanse cult-klassieker ' Oldboy ', de tweede en meest bekende film in de wraaktrilogie van Park Chan-Wook.

De bijdrage van Raketkanon was een schot in de roos. Op eerder rustige momenten wist de band op subtiele wijze de gevoelens van wanhoop en Unheimlichtkeit van het hoofdpersonage te accentueren, terwijl op de 'brute' momenten de vuurkracht van het Kanon naadloos aansloot bij de visuele violence -flair van de regisseur. En vooral in één van dé sleutel-scenes van de film een op meerdere vlakken pijnlijke vrij-partij was de ruwe power van de muziek onverwacht maar perfect gepast.

Fijn initiatief en nu al benieuwd naar de match van volgend jaar. De Nederlandse pianist  Ralph van Raat   ° nam vanavond plaats achter het pianoklavier voor wat als een herculische taak omschreven kan worden: Het geheel van deze studies wordt beschouwd als een hoogtepunt uit de hedendaagse klassieke muziek van de twintigste eeuw. De studies zetten enerzijds de traditie voort van eerdere gelijkaardige piano-studies van toonaangevende figuren à la Chopin en Liszt, maar putten anderzijds ook uit de avant garde van de tweede helft van de twintigste eeuw.

En zo etaleren deze études een zeer complexe inhoudelijke variëteit en vergen ze van de pianist het uiterste, zowel technisch als mentaal zoals de Nederlander uitlegt in  dit interview. Voor de technische kant van deze études verwijs ik graag naar vakliteratuur en naar echte kenners. Al zou mijn leven ervan afhangen, ik herken geen enkele noot op een notenbalk en weet zelfs niet het simpelste akkoord uit mijn vingers te schudden. Dus alle technische finesses en uitdagingen die bij het spelen van deze études komen kijken, gingen aan mij volledig voorbij.

Dit gezegd zijnde was het ook voor een amateur-liefhebber als mezelf - vanaf de eerste noot van de chaotische eerste étude ' Désordre ' - meteen duidelijk dat je uit uitstekend piano-hout gesneden moet zijn om deze études integraal op één avond te kunnen spelen. Want bovenop het feit dat je technisch zeer onderlegd moet zijn, moet je ook nog eens vlot kunnen laveren tussen de compleet verschillende stijlen en emoties van al deze werkstukjes en moet je dus in je hoofd telkens weer de knop omdraaien naar een volledig andere mind-set.

Ik kan niet anders dan ootmoedig het hoofd buigen voor wat Ralph van Raat vanavond presteerde. Voor een ongeschoolde toeschouwer zoals mezelf was dit alles zelfs misschien een beetje van het goede teveel. Ter voorbereiding van dit concert had ik af en toe mondjesmaat naar een paar Ligeti-études geluisterd. En zo degusteer ik ze ook nu nog het liefst en komen de 'smaken' het best tot hun recht. Door ze allemaal kort achter elkaar als één gerecht te serveren, voelde ik me op een duur een beetje oververzadigd en moest ik de laatste paar études wegkauwen als waren het de Pythoneske 'wafer-thin mints' die Mr.

Maar dat kan natuurlijk niet aan de briljante Nederlandse pianist aangewreven worden, die bij wijze van bis-nummer wellicht in Belgische première "L'arrache-coeur" bracht, een compositie die Ligeti aanvankelijk als étude n° 11 had opgevat maar die hij uit de uiteindelijke verzameling weerde wegens "te kinderachtig" dixit van Raat.

Kinderachtig was de prestatie van Ralph van Raat vanavond echter allerminst. Parsifal, het muzikale testament van Richard Wagner , voor het eerst opgevoerd in in Bayreuth  en in die plaats gedurende een paar decennia verankerd behoudens een paar uitzonderingen tot aan de opheffing van de exclusiviteit van de plaats van opvoering in Ik zou het uitgebreid kunnen hebben over de componist die door velen aanbeden en door anderen verguisd werd.

Over wiens muzikale erfenis heel veel inkt gevloeid is. Over de wijze waarop hij christelijk symbolisme verweefde met Germaanse mythologie.

Of ik zou een boompje kunnen opzetten over hoe er in Antwerpen vanaf een heuse traditie ontstond van Parsifal-opvoeringen en hoe de Antwerpenaren zich - in hun bekende bescheidenheid - als een " Bayreuth aan de Schelde" zagen. En als dit een gewone blogpost was, zou ik het ook uitgebreider hebben over de Duitse regisseuse Tatjana Gürbaca ° , die in een eigenzinnige versie van 'Parsifal' op de planken bracht voor  Opera Vlaanderen   waarvan deze versie een herneming is met een andere zang-cast , waarmee ze internationaal hoge ogen gooide.

Ik zou kunnen melden dat de Amerikaanse tenor  Erin Caves  een paar kilo's zou mogen verliezen en niet meteen de meest charismatische Parsifal-verlosser was in deze productie. En ik zou besluiten dat deze opera een overweldigende ervaring was met een uiterst sobere maar prachtige en eigentijdse enscenering. En dat ik de schrikwekkende duurtijd van deze opera bijna 5u 30min, inclusief 2 pauzes wonderwel overleefde zonder doorzit-wonden. Maar het noodlot heeft ervoor gezorgd dat vandaag voor altijd geboekstaafd zal staan als een donkere dag, waarbij al deze beschouwingen overschaduwd worden door een pijnlijk afscheid.

En de wreedheid van dat noodlot - dat vermaledijde klote-noodlot - wint nog aan kracht, gelet op het feit dat de aard van het afscheid enerzijds en de thematiek van deze opera anderzijds onlosmakelijk verbonden lijken.

Want als je 'Parsifal' losweekt van de Christelijke symboliek en de mythologie van de Graalridders, dan blijft er in de kern een verhaal over van een zoektocht naar verlossing van eeuwigdurende pijn. Over een diepe wonde die zich maar niet wil sluiten. Over een eeuwig durende strijd tussen twee tegengestelde werelden de wereld van het schone: Op het ogenblik dat de 'reine dwaas' Parsifal vanavond de wonde van de - door de Heilige Speer geraakte - Graalkoning Amfortas sloot en voor verlossing zorgde van diens langdurende pijnen, stapte een wonderschone en wonderlijke dame uit het leven.

Een dame wiens ziel gekerfd was door God-weet-welke speer. Een dame die uiteindelijk besloot dat er maar één methode van verlossing mogelijk was. Een dame voor wie ik zo graag de verlossende Parsifal was geweest. Haar libretto eindigde vroegtijdig op de voorlaatste bladzijde met "Wer will mich zwingen zu leben? Könnt ihr doch Tod mir nur geben? Niets zal ooit nog hetzelfde zijn.

Moge haar wonde voor altijd gesloten zijn. Van een braaf jongetje dat gedwee zijn catechismus-opdrachten vervulde, naar een misdienaar die zich van zijn taak kweet uit materialistische motieven gratis paaseieren en jetons voor de botsauto's , naar een recalcitrante student die zich afzette tegen Kerkelijk gezag middels aanstellerige brieven naar een met mijn ouders bevriende pater , naar een apathische agnosticus, om uit te monden in een overtuigd atheïst: Maar het eindstadium van dit parcours staat zeker niet het genieten van religieus geïnspireerde muziek in de weg.

In de eerste plaats is een mens dan geneigd om terug te grijpen naar de Mattheüs-Passion van J. De schoonheid van het "Erbarme dich, mein Gott" of van "Wir setzen uns mit Tränen nieder" is van die aard dat een mens bijna opzettelijk op zoek zou gaan naar het geloof, alleen maar om een extra diepe laag van die muziek aan te kunnen boren. Hoewel ik reeds talloze malen die briljante Mattheüs-Passion beluisterd heb ook in compleet andere periodes dan de Paas-periode trouwens , is de Passie die ik voor het eerst live meemaak niet die geniale BWV passie, maar wel die 'andere' passie: De Johannes-Passion is een een wat meer ingetogen werk dan de illustere Mattheüs-opvolger en wordt er dan ook ten onrechte een beetje door overvleugeld.

Het  Collegium Vocale Gent  - onder leiding van artistiek directeur Philippe Herreweghe - geniet al jarenlang van wereldfaam en autoriteit op het vlak van interpretaties van barok-muziek, wat resulteert in een indrukwekkend palmares, zowel qua concerten als qua discografie. Met name de vertolkingen van de Bach-passies behoren tot het beste wat op dat vlak te beluisteren valt, als ik de kenners mag geloven. Herreweghe en zijn Collegium staan jaarlijks op de Paas-kalender van deSingel  en zorgen telkenmale voor uitverkochte zalen.

De ingetogen en relatieve nuchter verhalende Johannes-Passion greep me vanaf de eerste noot bij het nekvel. Die zeer lang uitgesponnen openingsaria "Herr, unser Herrscher" is een binnenkomer van heb-ik-me-jou-daar.

En zo weet Bach de toehoorder onmiddellijk in een juiste staat van vervoering te brengen voor wat komen gaat: Met glansprestaties van de Duitse tenor  Maximilian Schmitt  als de evangelist, van de Kroatische bas-bariton  Krešimir Stražanac  als Christus en van de geweldige Duitse sopraan Dorothee Mields als aria-soliste.

Minder groots opgezet dan zijn Matteüs-evenknie en met een relatief klein koor en kleine muzikale bezetting, voelde deze Johannes-Passion aan als een eerder bescheiden - maar daarom zeker niet minder intense - vorm van religieuze expressie. Dat dergelijke muziek ook bij atheïsten zoals mezelf een gevoelige snaar kan raken, kan geen verrassing heten. In jachtige tijden kan dergelijke muziek immers voor verstilling en introspectie zorgen.

En daarvoor moet je helemaal niet geloven in rijstpap met gouden lepel. Na de gesmaakte passages van  Baloji Tshiani  op de  Antilliaanse Feesten  in de  zomer van  en op  Crossing Border , vielen voor vanavond geen aardverschuivingen te verwachten: Natuurlijk zou er ook weer een hoofdrol weggelegd zijn voor de geweldige Congolese gitarist  Dizzy Mandjeku , in een ver verleden nog lid van de legendarische band Franco et Le Tout Puissant Orchestre Kinshasa.

En natuurlijk zou het publiek in  Cahier de Brouillon  zich gewillig overgeven aan die heerlijke soukous-onderstroom, waarop het zo aangenaam dobberen is.

Maar bovenal was het uitkijken naar deze lastminute try-out, omdat deze plaatsvond pal voor de release van het derde solo-album van Baloji: De eerste kans dus om kennis te maken met gloednieuw materiaal. Daags na het concert van vanavond verscheen zo'n interview in de cultuurbijlage van  De Standaard. Een interessant interview, waarin Baloji zich etaleert als een intelligent man die echter nog vaak moet opboksen tegen hokjes-denken en vooroordelen.

Een interview overigens waarmee Baloji zelf niet zeer opgezet was, omdat er onnodig aandacht werd besteed aan de Damso-hetze de scheet in de fles waarbij de WK-hymne werd afgevoerd, waarna her en der werd geopperd dat Baloji een waardige vervanger voor de gewraakte rapper zou zijn. Baloji hierover op een fb-post: Onweerstaanbare soukous-ritmes, vinnige nieuwe songs zoals "Bipolaire" en "L'Hiver Indien" , een lang uitgesponnen en zwoel-ingetogen ode aan de vrouwelijke sekse "Peau de chagrin - Bleu de nuit".


gangbang groningen wijd opengesperde kut

Daarna klemde ik mijn dijen muurvast tegen elkaar zodat hij er niet weer naar binnen kon. Hij keek me teleurgesteld aan en mompelde dat hij dacht dat ik dat ook wilde. Ik kuste hem, natuurlijk wil ik wel, lief lief manneke van me, het voelde heerlijk, maar ik wil niet zwanger worden. Zei hij nog steeds beteuterd. Jij kan niet zwanger worden, zei ik hem met mijn liefste glimlach en ik schoot in de slappe lach van mijn eigen grapje.

Hij zag de humor er niet van in en bleef beteuterd kijken. Stil maar, en ik pakte zijn stijve weer tussen duim en wijsvinger, kneep er liefkozend in en terwijl ik hem plat op zijn rug duwde, boog ik me voorover om zijn eikel in mijn mond te laten glijden. Ga je me klaar pijpen? Ik schudde mijn hoofd, want mijn lippen gleden al tot over de helft van zijn stijve.

En ook is met je mond vol praten niet alleen onbeleefd maar ook nogal moeilijk. Bovendien had ik nog niet vaak een stijve pik gepijpt. Ja wel vaak in gedachten als ik me in bed lag te vingeren, maar dat telt niet. En met niet vaak bedoel ik slechts die ene keer al twee zomers geleden. Maar dat was toen zo bizar dat ik het hier niet ga vertellen. Hoe dan ook kun je van mij aannemen dat ik qua pijpen geen noemenswaardige ervaring heb.

Dus je wil me niet klaar pijpen? Vanuit mijn ooghoeken zag ik weer die teleurgestelde blik. Stil maar, het komt allemaal goed, wacht maar af.

En ik ging schrijlings op hem zitten en legde mijn handen op zijn ogen, doe maar dicht, het komt goed. Ik gaf hem een kusje op zijn oogleden en voelde me nog steeds een beetje tipsy door de wodka, maar ook zo geil, zo intens geil.

Ik gleed met mijn nog steeds botergeil druipende kutje over zijn stijve heen, van onder naar boven en weer terug. De stijve stam drukte ik al schuivend tegen zijn buik aan en op op de terugweg sprong hij dan weer met kleine schokjes omhoog. Toen ik straks klaarkwam was het geil uit mijn kutje tot tussen mijn billen gedropen. Terwijl ik heen en weer schoof om zijn stijve glad en glibberig te maken, smeerde ik het geil tussen mijn billen over mijn kontgaatje. Nu ik dit allemaal zo opschrijf lijken het allemaal weldoordachte handelingen.

Alsof ik erbij nadacht, maar niets is minder waar. Nadenken was er niet bij. Het ging allemaal vanzelf. Het gebeurde als het ware voordat ik het wist. Als in een roes. Koortsachtig ijlend naar het point of no return; de uitbarsting van jarenlange achterstallige geilheid van een ongeneukt meisje. Vergeleken bij andere meisjes op school voelde ik me al jaren dat stijve harkerige trutje dat nooit een vriendje had en nog nooit geneukt was.

Als ik hen met hun vriendjes in het bos tegenkwam, werd ik altijd door dezelfde akelige gedachte gekweld; die gaan neuken of hebben HET net gedaan. En ik kon alleen maar van HET dromen.

Dan sprongen de tranen in mijn ogen en huilde mijn kutje van verlangen. Mijn moeder smaalt altijd over afgelikte boterhammen, maar oh my god, wat wilde ik graag eens afgelikt worden. En dat heeft mijn lieve broertje net eindelijk gedaan. Met als gevolg dat nu al mijn fysiek onbedwingbaar geile instincten gewekt zijn.

Tussen mijn benen borrelt en dampt de dubbelkrater van een vulkaan die uit zijn slaap gewekt is. Neen, nadenken is er echt niet meer bij. Afgezien van dat zwanger studeren dan. Ik had net voor de eerste keer van een pik in mijn geheime delen geproefd en dat smaakte naar meer.

De gierende geilhonger raasde door mijn lijf. Tussen mijn benen zat een vat vol verboden gedachten aan alles wat verboden was. Ik moest en zou zijn stijve in me krijgen. Niet in mijn kut, niet in mijn mond, maar in mijn kont. Als ik al een bewuste gedachte had was het dat ik mijn lieve broertje uit geile dankbaarheid ongekend lekker klaar wou neuken. Zijn genotsknots in het centranale deel van mijn bilnaad klaar raggen, zoals ik wel eens op internet gelezen had.

Ik zet hem tegen mijn geilglibberende sterretje aan en laat me er voorzichtig stukje bij beetje overheen zakken. Hoewel het de allereerste keer is, gaat het makkelijker dan ik gedacht had. Na een paar keer schuiven, glijden en duwen knijp ik mijn ogen dicht en pers ik hem er tot de wortel in. En begin ik geleidelijk de eerste neukbewegingen van mijn leven te maken.

Hij glijdt alras steeds soepeler door mijn strakke sterretje heen. Van je ras ras ras rijdt de koning door de plas. Ik voel het tot in mijn tepels tintelen. Ik duw Wout zijn handen onder mijn hempje waar ze mijn wanhopig gezwollen spenen vinden. Melk me lief broertje, melk me lief boertje, melk je zoete koetje leeg. Kan hij mijn kreunende waanzin verstaan? Oh my god, ik ben nog nooit zo geil geweest. I'm a fucking goddess. Al heel snel kan ik zijn stijve over de volle lengte afrijden.

Hip hop, hip hop, I'm the girl on top. Oh, wat lekker in je kutje hoor ik Wout kreunen. Wat is het lekker, oh wat fantastisch lekker in je kutje.

Hij weet dus duidelijk niet wat hem overkomt. Geeft niks, want hij komt niks tekort. Steeds sneller en met steeds langere halen glij ik over die heerlijke pik van Wout, terwijl ik mezelf tegelijkertijd in een razend tempo begin te vingeren.

Mijn vingers swingen soepel door het spekgeil rond mijn keihard opgezwollen klitteknopje. En mijn sterretje voelt steeds gladder aan en begint wild stuipend in zijn superstijve neukpik te knijpen. Zelfs mijn billen knijpen samen om nog meer grip op die botergeile geilspuiter van mijn broertje te krijgen.

Ik wil hem tot de laatste druppel leeg melken. Hij moet spuiten voor ik zelf kom. Zijn spuitende stralen moeten jaren vol onvervuld verdriet in me wegspoelen. Ik voel de rillingen al door mijn darmen naar mijn kut schieten, en dan, net op tijd, voel ik diep in mijn koortsachtig pompende reet zijn eikel kloppen en spuiten en kom ik zelf ook.

Ik kom ongekend heftig en met een harde gil. Wout opende van schrik zijn ogen en zag Inge in haar nachtpon naast het voeteneind van het bed staan. In het heetst van de strijd hadden we haar niet horen binnenkomen. Wie weet hoe lang ze daar al stond. Het bleef even stil en ik wist niet waar ik moest kijken, Wout ook niet. Inge wist wel waar ze moest kijken. Namelijk naar Wout zijn stijve die in het schaarse kaarslicht nog half in mijn kontgaatje zat.

Ze zei niets en bleef gebiologeerd naar mijn billen staren. Ik voelde me plots erg ongemakkelijk en erg naakt. De wodka was in een klap uitgewerkt. Ik durfde, betrapt als dat ik me voelde, niets te zeggen en me ook niet te verroeren, zodat Wout zijn pik bleef zitten waar hij zat.

Om de stilte uiteindelijk te doorbreken vroeg ik aan Inge of ze niet kon slapen. Ja, dat wel, maar ze was wakker geworden omdat ze moest plassen. En terug van de wc had ze mij in de logeerkamer horen kreunen of ik pijn had.

En wou ze weten waarom ik hier was en wat er aan de hand was. Het was vanwege het onweer en omdat Wout bang was en bij mij wou slapen, maar dat mijn bed te klein was. En dit is een groot bed. Ja inderdaad, nogal logisch, Wout is spuugbenauwd voor onweer, knikte ze. Zij had het onweer ook gehoord, maar was meteen weer in slaap gevallen, gewoon nog te moe van de hele zaterdag korfbaltoernooi. Maar nu was ze klaarwakker. Haar glinsterende ogen staarden naar mijn kont waar nog steeds een halfstijve pik in zat.

Maar waarom zit Wout zijn piemel dan in jouw sterretje? Het zweet brak me uit en mijn hempje plakte ongemakkelijk aan mijn borsten. Ik ben nooit goed geweest in het verzinnen van smoezen en nu dus ook niet. Mijn hempje trok ik uit, het was nu toch al zover gekomen dat de naakte waarheid niet meer te verbergen viel. Dus zei ik maar eerlijk omdat ik dat wel lekker vind. Vindt Wout dat dan ook lekker, vroeg ze. Je kon goed merken dat ze wiskunde in haar pakket had, de logica van haar vragen was onweerlegbaar.

Hij knikte bedremmeld van ja, ontkennen had geen zin. Er trok een lichte blos over haar wangen en haar ogen begonnen nog meer in het kaarslicht te glinsteren. Ik kende die blos van haar, soms vertrok ze plotsklaps naar de wc waar ze vaak net te lang bleef. Volgens mij om zich snel te vingeren. Als ze met hoogrode wangen terugkwam, glinsterden haar ogen altijd net als nu. Van pure geilheid volgens mij.

Van vriendinnen had ik gehoord dat ze voor een hete bliksem doorging. Als jullie het allebei lekker vinden, dan zal het voor mij ook wel lekker zijn en dan wil ik het ook, concludeerde ze bedachtzaam en wederom volgens een onweerlegbare logica. Ze trok met een soepele beweging haar nachtpon uit en kwam plompverloren naast ons liggen. Ik protesteerde nog halfslachtig dat ze nog te jong was. Maar bedacht me tegelijk dat ze als medeplichtige niet aan paps en mams zou kunnen vertellen dat Wout en ik hier vannacht hadden liggen rommelen.

En laat ik eerlijk zijn; ik werd ook weer supergeil van de gedachte dat ik zou kunnen zien hoe Wout haar kontje zou neuken. Normaal zou ik mijn vriendje met geen enkel ander wijf willen delen, zo jaloers ben ik wel, maar Wout is niet mijn vriendje, maar mijn broertje. En Inge mijn zusje. Haar gun ik altijd alles, want ik ben dol op haar. Mijn koosnaampje voor haar is Ingeding, Ze is kleiner dan ik met hetzelfde lange haar en ook slank. Zelfs iets ranker met een kleiner kontje en borsten die een half maatje groter zijn.

Vergeleken bij mijn mandarijnen sinaasappels. Maar niet van die onwijs grote Jaffa's, maar meer maatje sappige perssinaasappels. All right Inge, wat je wil, waarom ook niet, zei ik, one happy family, maar dan gaat Wout wel eerst onder de douche om zijn pikkie schoon te maken. De rol van zorgzame grote zus ligt me wel. Inge ging met hem mee om zelf even de slaaplucht van haar af te spoelen. Binnen vijf minuten waren ze terug, Wout met een verschrompeld leutertje, onze douche is nogal aan de koude kant, de boiler wordt binnenkort vervangen, en Inge met priemende tepeltjes, sappige speentjes, nog ietsje pregnanter dan die van mij, en een lichte blos op de wangen.

Hoe krijgen we hem weer stijf vroeg ze zich af. Laat hem eerst je spleetje likken, zei ik. Dat kan hij heel lekker en dan wordt zijn piemel vanzelf weer stijf. Wout zei niks maar lag twee tellen later al op zijn knieën met zijn hoofd tussen de dijen van Inge die het genot met haar ogen dicht onderging. Ze had haar benen over zijn schouders geslagen en stuurde zijn hoofd met haar hand naar waar ze hem wilde hebben. Het was duidelijk niet de eerste keer dat ze zich liet beffen, zoals dat voor mij nog geen half uur geleden wel het geval was.

Ik ging op mijn rug achter Wout liggen met mijn hoofd onder zijn inmiddels al zwellende piemel. Ik trok hem omlaag en stulpte mijn lippen zacht zuigend om zijn eikel, met mijn andere hand streelde ik mijn alweer kleddergeile kutje.

In no time was zijn pik weer stokstijf en stootte hij met trage lange slagen diep in mijn mond. Ook dit was helemaal nieuw voor mij, nooit eerder gedaan.

Ik werd recht in mijn keel geneukt. Hij stootte tot aan zijn ballen door. Ik vond het heerlijk en voelde hoe de spanning zich rap in mijn clit onder mijn vingers opbouwde. Wout kreunde zachtjes en Inge hoorde ik steeds sneller hijgen. Het matras begon meer en meer te schokken en het was duidelijk dat Inge ongelofelijk snel en ongecontroleerd hijgend en bokkend klaarkwam op de tong van mijn lieve broertje die zijn stijve steeds sneller en dieper in mijn zuigende mond pompte. Ook hij stond dankzij mijn onvermoede pijptalenten op het punt van klaarkomen en ik wilde maar al te graag zijn neukstang en ballen tot de laatste druppel leeg melken.

Maar dat kon ik niet maken, hij moest voor Inge haar kontje intact blijven. Dus liet ik hem uit mijn mond floepen. Inge zag wat er gebeurde en gaf me een dankbaar geile glimlach toen ze zich omdraaide en met haar billen omhoog naar achteren schoof. Neuk me, neuk me in mijn geile reet, broertje van me, hijgde ze. Als ik al twijfels aan haar geilheid had waren die nu toch compleet verdwenen.

Wout stootte zijn dieppaarse eikel tegen haar sterretje maar kreeg hem er niet goed voor. Hij ketste of naar boven of naar beneden af. Inge stootte haar billen ongedurig tegen het puntje van zijn eikel die er maar niet in wilde glijden.

Ik besloot om ze te helpen en pakte zijn pik tussen duim en wijsvinger en zette hem tegen haar kontgaatje aan. Wout duwde uit alle macht en zijn eikel verdween stukje voor stukje naar binnen. Toen hij met een ferme stoot dieper wou, gaf Inge een gil van pijn en viel ze voorover in de kussens.

Het doet teveel pijn, steunde ze, ik ben te krap. Laten we het nog een keer proberen, zei ik. Inge kwam steunend op haar onderarmen weer met haar kontje omhoog en ik hield zijn pik vast om zijn eikel tussen haar met dik botergeil gesmeerde schaamlippen door te halen om hem glad genoeg voor de penetratie te maken. Inge stootte haar kont plotseling ver naar achteren en de halve pik met mijn vingers er nog omheen verdween in haar spekgladde gleuf. Ik liet los en meteen volgde een nog heviger stoot naar achteren waardoor de loeistijve pik over de hele lengte in haar geilgrotje verdween.

Neuk me diep in mijn kut, kreunde ze, diep in mijn geile kut, ah, lief broertje neuk het lieve kutje van je zus klaar. Ik zag het gebeuren en werd er zo geil van dat ik naar het hoofdeind kroop en met gespreide dijen en opgetrokken knieën voor Inge ging zitten.

Wout zat met de ogen dicht roerloos achter haar om de gestage stoten van haar billen en haar melkende gleuf op te vangen. Ook ik deed mijn ogen dicht en voelde twee vingers van Inge mijn bloedgeile tunnelkutje in glijden en haar tong op het ritme van haar stoten over mijn klitje gaan.

Geen idee hoe vaak of hoe lang, maar toen broertjelief het neukgleufje van mijn zusje zacht kreunend volspoot, kwamen zij en ik ook tegelijk naar adem happend klaar.

Daarna hebben we elkaar moe maar voldaan nog een tijdje gezoend en gekust en meer dan lief gestreeld voordat we naast elkaar in slaap vielen. De volgende ochtend werden we wakker door onze pa die in de deur van de logeerkamer stond.

We lagen nog diep onder de dekens, hij kon dus niet zien dat we helemaal bloot waren. Hij vroeg verbaasd waarom we hier sliepen.

Vanwege het harde onweer vannacht, we waren bang en wilden bij elkaar zijn. Dat kon hij wel begrijpen, vooral omdat het in Brabant ook gespookt had en er bij ons in de achtertuin een beuk door de bliksem in tweeën gespleten was.

Of we dat al gezien hadden. Neen, niet direct, we hadden alleen maar gedacht dat het heel dichtbij was geweest. Het was sowieso hartstikke eng en spannend geweest. Daardoor waren we de halve nacht wakker geweest. Kleed jullie maar gauw aan, zei hij, dan gaan we meteen lunchen. Lieve paps, hij had niets door. Inge zei me met glinsterende ogen dat er twee spleetjes gespleten waren door het heerlijk hout van de beuk van Wout.

Die beeldspraak klopt natuurlijk van geen kant. Want eigenlijk had zij Wout in haar kutje spuitklaar gebeukt. Maar om haar te laten voelen dat ik het grapje begreep heb ik even een vinger door haar nog botergeile spleetje gehaald. Mijn moeder riep van beneden de trap dat de koffie op tafel stond en ik het beddegoed in de wasmachine moest gooien, want volgend weekend zou onze tante Vera uit Brabant blijven slapen. In de weken daarna begon ik me steeds meer zorgen te maken of Inge misschien wel of niet zwanger was.

Dan komt dat omdat ik zo ontzettend geil was. Ik had het niet moeten laten gebeuren. De oudste moet de verstandigste zijn. Gister is Inge gelukkig weer gelijk met mij ongesteld geworden. En ik ben ook bang dat Wout Inge steeds in haar übergeile kutje wil neuken of dat Inge dat wil. Daarom heb ik Wout gezegd dat dat niet mag wegens zwangerschap en dat hij als hij geil is maar naar mij moet komen om mijn kontje vol te pompen.

Ik ben toch bijna altijd geil. En als ik dat niet ben, duurt het geen twee minuten voordat ik het weer ben. Dat doet hij nu zo'n vijf keer per week, soms zelfs wel eens twee keer op een dag. En ik vind het zalig, ook om hem tussendoor een beetje te pijpen, maar ik weet niet of ik daar goed aan doe. Ik voel me schuldig vanwege dat het misschien wel incest is als je in je kontje geneukt wordt.

Maar aan de andere kant vind ik het wel het lekkerste wat ik tot nu toe ken. Zou het in mijn kutje nog lekkerder wezen? Ook ben ik bang dat neuken eigenlijk vies is volgens veel mensen. Ben ik wel normaal? En ik kan er nog steeds met niemand over praten. En ik heb ook nog steeds geen verkering. Inmiddels is ook het examen VWO achter de rug. Wat toen minder belangrijk leek dan wat er gebeurd was met mij, mijn broertje en mijn zusje.

Toch is er door dat diploma veel veranderd in mijn leven. Ik ben al een paar maanden eerstejaars Slavische talen in Groningen, waar ik op kamers woon. Suffe uitdrukking, het lijkt heel wat, op kamers, meervoud, maar het is maar 1 enkel kamertje van drie bij vijf met een wasbak op zolder bij een oudere dame. Ik wilde zelf liever op de studentenflat waar mijn beste vriendin Anneke woont. Maar dat mocht niet van mijn moeder, zij heeft deze kamer geregeld via een collega van de kerkeraad.

Mijn hospita is niet onaardig. Een krasse dame van achterin de zeventig, maar toch voornamelijk erg ouderwets christelijk en vooral erg tegen het verval der zeden dat zo welig in Groningen tierde. En daar viel ook herenbezoek na acht uur 's avonds onder. En met herenbezoek bedoelde ze niet mijn vader, maar de jongeheren studenten. Haar huis was geen Sodom en Gomorra of Amsterdam, dat moest ik goed begrijpen. Meteen jeuk tussen mijn benen toen ze dat zei.

Dus knikte ik braaf van ja, dat ik het helemaal begreep en er goed aan zou denken. En ik dacht meteen aan Wout mijn broertjelief die mijn kontje alweer begin september voor het laatst volgepompt, ik bedoel aangenaam bediend, had. Sinds hij vanaf half juni verkering met Meike kreeg, gebeurde dat sowieso niet zo vaak meer. Meike is een lieve blonde krullenbol, al vind ik zelf dat ze een beetje een biggesnuitje heeft.

Maar geil is ze wel. Ze laat zich zo vaak mogelijk door hem wippen en hij mag zo vaak als het maar mogelijk is haar trog vol kutjespap leegslurpen. En geloof me daar lust hij wel pap van. Waar het ook maar kan, in de schuur, op haar kamertje, in het bos, alleen bijna nooit bij ons thuis.

Alleen als mijn moeder op donderdagavond weg is naar de kerkeraad en mijn vader zijn avondje bridgen bij de buren tweehonderd meter verderop heeft. Inge, mijn zusje, en ik stonden op die avonden dan stiekem aan de deur van zijn kamertje te luisteren. En geloof me, het ah, oh en oei en toe ga dóóó-óóóówrrh van ons lieve blonde biggetje klonk dan harder dan het publiek in het stadion van Emmen als er net naast geschoten werd.

Mijn broer schoot er duidelijk niet naast en wat onze vingers intussen bij elkaar deden kun je wel raden. Geil giechelend noemden we dat wederzijdse wijdbeense controle, inspectie of alles nog goed werkte. Als kind speelden we doktertje, maar daar waren we nu te oud voor. Nu pleegden we met succes een medisch verantwoorde therapeutische ingreep op elkaar.

Dat ik Meike biggesnuitje noem komt omdat ik haar ronduit schijngeilig vind. Tegen mijn moeder hangt ze altijd het lieve ingetogen meiske uit. Als Inge en ik schuine toespelingen maken, speelt ze zonder te verblikken of te verblozen geraffineerd de vermoorde onschuld. Compleet met een verlegen glimlachje op haar snuitje. Als mijn moeder ons hoort, zegt ze altijd tut tut dames, houden we het netjes.

Oh, wat is ze blond, maar niet echt dom, want o zo uitgekookt met haar kuise traag onthutste gespeeld onwetende glimlach. Daarbij vergeleken heeft iedere middeleeuwse madonna een ordinair hoerige grijns op haar kop. Sorry hoor, maar ik kan dat niet uitstaan en krijg dan de neiging om die onschuld alsnog te vermoorden. Sorry dat ik zo pissig klink, maar ik heb er af en toe flink de pest in.

Dat komt, laat ik eerlijk wezen, natuurlijk ook omdat ik jaloers ben – Meike is niet mij en daarvan word ik niet blij – omdat mijn broer mij verwaarloost sinds hij haar in haar blonde knijpkutje neukt. Inge heeft daar geen last van. Die laat zich iedere week door een andere jongen pakken. Of beter gezegd; die neemt iedere week een andere jongen te pakken.

Daarna worden ze altijd afgescheept of uit hoepelen gestuurd en nog staan er hele rijen nieuwe slachtoffers te wachten. Ik snap niet hoe ze het voor elkaar krijgt.

Zij wil geen verkering en ik krijg het maar niet. Maar goed, ik voel me verwaarloosd, Wout komt alleen nog bij mij als Meike ongesteld is, want hij mag haar niet in haar kontje neuken. Hij vindt dat erg jammer, maar zij vindt dat vies en daarmee basta. Zolang zij ongesteld is, komt hij middenin de nacht als iedereen diep slaapt stilletjes naar mij. Ik trakteer hem dan eerst op een boze en verwijtende blik. Zo ventje van me, ben ik nu weer opeens goed genoeg, sis ik hem dan zo cynisch mogelijk toe.

En dan altijd weer dat verlegen lieve beteuterde smoeltje van hem, dan smelt ik altijd weer en wint mijn eigen geilheid het. Girlpower, het mocht wat, maar laat ik niet uitsluiten dat het gevoel van macht over zijn geilheid de mijne opstuwde. Dat bedacht ik niet op dat moment maar denk ik achteraf. In mijn achterhoofd weet ik dat ik net als mijn moeder nogal bazig en een controlfreak ben. Het scenario ik altijd hetzelfde. Uiteindelijk trek ik Wout naar me toe, leg mijn handen op zijn oren en kus hem op zijn ogen.

Wees maar stil, fluister ik, je mond is niet gemaakt om mee te praten. Omdat mijn bed nogal piept en kraakt, doen we het op een deken op de grond. Liggend op zijn rug likt hij eerst mijn druipende doos terwijl ik hem pijp. Standje 72, want hij duwt ook twee vingers in mijn glibbergleufje en eentje in mijn kontje. Hier word ik altijd zo geil van dat ik al binnen een minuut mijn hele krampende en spastisch schokkende kut en klit stijf tegen zijn mond duw en met mijn mond kwijlend en zo stil mogelijk hijgend op zijn stijve lig.

Daarna zak ik met losse handen langzaam behendig manoeuvrerend met mijn sterretje over zijn keiharde stijve naar beneden. Ik doe dit heel langzaam om zo lang mogelijk van de eerste penetratie te genieten.

Oh, dat heerlijke gevoel tussen mijn huiverende billen die langzaam uit elkaar geperst worden. Alsof het iedere keer weer de eerste keer is. Ik fantaseer met mijn ogen dicht over de prins die zijn witte paard zoekt en zijn zoektocht opgeeft om mij te berijden.

Ik zie in gedachten hoe hij zijn liefdeslans kreunend van verlangen in mijn weke wijkende delen drijft. En dan begin ik die stijve pik van Wout steeds sneller af te rijden, terwijl ik mijn spekgladde genotsknopje tussen twee vingers rol waardoor ik vrijwel onophoudelijk steeds een beetje klaarkom.

Soms trek ik mijn billen zo wijd mogelijk open om Wout er nog dieper in te krijgen. Als ik voel dat zijn kloppende pik gaat spuiten, melk ik in een raggend tempo zijn ballen leeg en kom ik ook van mijn kruin tot aan mijn kut tot in mijn tenen geluidloos trillend en schokkend klaar. Daarna ben ik totaal uitgeput en als Wout uitgewoond en afgeragd vertrokken is en ik weer in mijn bedje lig, smeer ik het geil dat tussen mijn billen loopt loom tussen mijn schaamlippen uit en doezel ik genietend weg.

Oh heerlijk dromenland, ik kom, want ik kom er met mijn handen aan. In diezelfde nachten droom ik altijd dat Wout mij achter de grootste beuk achterin de tuin van achteren paalt.

Ik sta dan met mijn armen zo ver mogelijk om de stam heengeslagen met tintelende billen tegen zijn immens dikke pik op te bokken. Met beide handen melkt hij de centimeters lange tepelspenen van mijn kleine tietjes boven mijn zwangere buik helemaal leeg. Achter het verlichte slaapkamerraam zie ik mijn moeder met fel fonkelende ogen, de ogen van Inge, haar haar valt in duizend kleine krullen rond haar gezicht, mijn krullen, maar desondanks trekt mijn moeder een biggesnuit.

Zo staat ze daar nietsziend naar buiten te staren terwijl ze de gordijnen langzaam dichttrekt en het licht uitgaat. Op datzelfde moment slaat de bliksem in de beuk die luid, oorverdovend luid kreunend en steunend in de huilende wind, splijtend bezwijkt. Net als ik, ik kan het klaarkomen niet meer tegenhouden en val in een splijtend orgasme met Wout nog klemvast in mijn kont tegen de grond.

En dan schrik ik wakker. Ik ben allesbehalve zwanger, maar zou mijn moeder of misschien ook wel Meike het weten van woutertje-stoutertje en mij? Het zal zo langzamerhand wel opvallen dat ik het vaak over mijn moeder heb. Met mijn vader kan ik beter opschieten dan met haar. Hij is een lieverd die altijd doet wat mijn moeder zegt. Als hij familie of vrienden aan de telefoon heeft, zegt hij altijd op een gegeven moment dat hij het even aan de baas gaat vragen.

Ja, mijn moeder is de baas in huis. En misschien botst het onderhuids daarom tussen haar en mij, want ook ik heb de naam nogal bazig te zijn. Maar begrijp me goed, ik hou van mijn moeder. Zij gaat door voor een ongenaakbare schoonheid heb ik wel eens horen zeggen met een nog meisjesachtige allure.

Iedereen schat haar altijd tien jonger dan dat ze is. En ze zeggen ook altijd dat ik als twee druppels water op haar lijk.

Wat niet helemaal klopt, want zij heeft heldergroene ogen. Die van mij zijn donkerder groen en er zit ook somber donkergrijs in, waardoor mensen vaak denken dat ik chagrijnig kijk. Heus, ik hou van mijn moeder, ze is zorgzaam op het bezorgde af en kan ook lief zijn, maar ik heb sinds mijn twaalfde ook het sterke gevoel dat zij ook iemand is die ik niet ken. Of preciezer nog dat zij eigenlijk twee personen is waarvan ik er eentje totaal niet ken.

Dat komt omdat ik op mijn twaalfde verjaardag iets meegemaakt heb waar ik nooit echt met mijn moeder over heb kunnen praten. Toen op mijn verjaardag had ik teveel taart of patat met teveel mayonaise gegeten en werd ik even na middernacht een beetje misselijk wakker. Dat gebeurde mij als kind wel vaker, het heette dat ik een zwakke maag had, en zoals altijd ging ik dan een beetje huilerig naar de slaapkamer van papa en mama. Mama nam me dan in bed en lachte dan dat ik wel een zwakke maag had, maar toch een sterke Maagd was.

Als ze me dat zei en me tegen zich aantrok, voelde ik me meteen stukken minder misselijk en viel ik in haar armen weer in slaap. Dus ook nu liep ik naar de slaapkamer van papa en mama en deed ik stilletjes de deur open.

De volgende alinea dient zacht fluisterend gelezen te worden alsof je het diep onder de dekens aan je eerste vriendje of vriendinnetje vertelt. Je vader en moeder mogen het vooral niet horen. En opgelet, mijn moeder heet Yfke met een griekse y, spreek dus uit als Iefke. In het licht van de kaars op het nachtkastje zag ik het dekbed wild op en neer bewegen en hoorde ik mama kreunen en hijgen alsof ze pijn had. Mam, fluisterde ik zachtjes, ik ben het, Evelientje. Ze slaakte een diepe zucht en kreunde zo hard dat ze me niet hoorde.

Toen schopte ze het dekbed plotseling weg en zag ik haar met haar benen kaarsrecht omhoog onder mijn vader liggen en hij ertussenin. Ik stond aan de grond genageld, dit was sex, echte sex. Ik wist met mijn twaalf jaar wel dat het bestond, maar nooit gedacht dat mijn vader en moeder het ook deden. Ik had vaag het idee dat sex voor vieze mensen was. En ik vond mijn vader en moeder allesbehalve vieze mensen. Mijn misselijkheid was door de schok op slag verdwenen, ik wilde weglopen maar bleef toch staan.

Trillend van een raar soort spannende opwinding, ongeveer hetzelfde gevoel als je voor het eerst van de hoge duikplank moet, met bevende benen teruglopen is geen optie, het hart klopt je in de keel, je doet je ogen dicht, je adem stokt en je zet verstijfd dat ene stapje naar voren en je valt en valt tot het water rond je oren suist.

Dat soort verschijnselen dus, maar nu deed ik niet mijn ogen dicht, ik bleef met het hart kloppend in de keel staren naar de kont van mijn vader die omhoog en omlaag ging. Ze konden mij niet zien, want de deur was recht in het verlengde van het bed. Mijn moeder kon niet door mijn vader heen kijken en mijn vader keek, als hij zijn ogen al open had, in de richting van de muur.

Ik hoorde het bed kraken en de stem van mijn moeder hijgend kreunen. Beertje van me, beertje stamp me vol, stamp je stampertje in mijn kutje, mijn kutje is van jou, bereneuk mijn kutje vol.

Oóhw, oh zo diep in mijn kut, ga door, lekker diep in mijn kut en ik voelde vreemde kriebels bij mijn eigen gleufje. Met mijn hand onder mijn ponnetje wreef ik er zachtjes overheen, maar de kriebeltjes gingen niet weg, mijn vingers woelden tevergeefs door een glibberige nattigheid die ik daar nog nooit gevoeld had.

Mijn moeder begon steeds harder te kreunen en te hijgen. Neuk me beertje, neuk je geile teefje, spuit het kutje van je eigen godgevonden hoertje en godgezonden teefje vol.

Oh Beertje, je berelul is zo groot, zo groot in mijn lyfke, óóh neuk het kutje van je Yfke, neuk me diep. En straks in mijn kont, mijn reet, vol in m'n hol, oh spuit me vol, laat me komen, neuk me klaar, oh lief beukenootje, oh geil neukebootje, ik neuk je, neuk je met mijn geile glibbergleuf. Oóóóh beuk mijn geile hoerekutje vol, neuk mijn glibbergleuf, óóóh spuit je teefje vol, kom, kom óówóówóóó kom nog dieper in mijn geile glibbergleuf, neuk je eigen godgevonden godgezonden teefje vol, mijn kutje is alleen voor jou, jaa, jaaah, ik kom, ik wil je voelen spuiten oh spuit me nu vol!

Ja nu, óóó-óóóówh, ik kòòòòòm. Ja nu, jááááh nu. Ze kermde het uit. Ik kon niet goed zien wat er precies tussen hun benen gebeurde, want dat bleef steeds in de schaduw van het flakkerende kaarslicht verborgen.

En ook begreep ik niet alles wat ze hijgde en kon ik ook niet alles goed verstaan, maar ik had zoiets nog nooit eerder gehoord of meegemaakt en mijn vingertjes gleden instinctief steeds soepeler door de kriebeltjes in mijn eigen glibbergleufje en toen mijn moeder haar benen om de rug van papa klemde, bonste het bloed in mijn oren en begon ik helemaal heerlijk op mijn benen te trillen en wankelde ik zo snel mogelijk naar mijn eigen bedje terug.

Het voelde zalig, maar ook zo verboden en heel stout. Wat had ik toch in hemelsnaam gedaan. Ik was voor het eerst van mijn leven klaargekomen al wist ik toen nog niet dat het zo heette.

Mijn spleetje voelde vloeibaar aan en ik heb pas veel later begrepen dat ik dat zeker niet van een vreemde had. De volgende ochtend vroeg ik mams wat zij en paps hadden gedaan, dat ik geluiden gehoord had. Ze zei dat ze wat gestoeid hadden, papa had een paar wodkaatjes op en dan wordt hij altijd baldadig. Ik keek haar met grote ogen vragend aan. Wat sta je daar nu te staren, snauwde ze, pak je tas en ga naar school. Het is al kwart over acht geweest. Ik was voor de eerste keer ongesteld geworden.

Geworden wat ik nooit eerder was, maar tussen mijn moeder en mij is het nooit meer geworden zoals het voor die tijd was. Al heeft ze me met dat ongesteld zijn lief geholpen en alles uitgelegd over hoe dat zat. Zeg maar seksuele voorlichting gegeven. Al wist ze niet dat ik daar vanaf vannacht ook live-beelden met ondertiteling bij had.

Maar goed, inmiddels ben ik achttien, woon en studeer in Groningen. Een wereldstad vergeleken met het gehucht waar ik vandaan kom. Vooral het centrum is gezellig met veel leuke tenten en knusse kroegen waar veel studenten komen. Er lopen heel wat leukerdjes bij, dus het moet raar lopen als ik hier in het wilde studentenleven geen verkering krijg.

En met die positieve gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen vrijdag naar een studentenfeest in een café in het centrum. Shit, shit, shit, ik moet ophouden, moet morgen minipaper over over Slavische grammatica inleveren en ik heb nog geen letter op papier kunnen krijgen. Afgeraffeld broddelwerk zei de docent. Hij wou er niet eens een cijfer voor geven, ik moest het overdoen. Nog voor de kerst. Daarom kon ik mijn verhaal niet afmaken. Te druk druk druk met studeren, papers en tentamens.

En toen liep het al tegen kerst. Achteraf niet erg, want na de kerst had ik meer tijd om mijn ervaringen minder gehaast en hopelijk meer overdacht op te schrijven. Bovendien is er onverwacht maar niet onverhoopt nog van alles gebeurd dat ik jullie ook graag wil vertellen. Zoals gezegd aan het eind van de vorige episode zou ik op een vrijdagavond rond half november naar een studentenfeest gaan.

Dat was voor het eerst sinds mijn studentenbestaan in Groningen, want tot nog toe ging ik nog braaf ieder weekend naar huis. En doordeweeks mijn handen vol aan de colleges en het voorbereidend leeswerk wat daaraan vastzat. Het was allemaal nog nieuw voor me en kostte me veel tijd. Mijn liefdesleven als eerstejaars viel tot nu toe zwaar tegen. Feitelijk nul komma nul om het maar eerlijk te zeggen terwijl ik gehoopt had op kut komma kut.

Maar helaas, het was kut met peren en geen banaan gezien. Sullige en sneue types probeerden wel eens met me te flirten, maar de echt leuke jongens zagen me niet staan. Dat kwam omdat ze of al een vriendinnetje hadden, vaak van die koorgleuven met een décolleté tot aan hun navel. Wat voor mij met mijn kleine tietjes niet weggelegd is. En anders kwam het wel omdat ze nog niet vergeten waren wat er in de tweede week bij het eerste college historische letterkunde gebeurde.

Iedereen moest toen van de docent om beurten opstaan en zich voorstellen. Anders bleef het zo anoniem en zo leerde hij ons alvast een beetje kennen. Spreken in het openbaar is niets voor mij en toen ik aan de beurt was stond ik, met een rood hoofd van de zenuwen, Eveline Maagd te stamelen.

Dat laatste hoeven we niet weten, zei de docent die nota bene zelf van Klootwijk heette, maar leuk dat je het met ons wilt delen. Iedereen schoot in lach. Maagdenvlees joelden de koorballen en een aantal meisjes begon achterbaks besmuikt te giechelen.

Een maagd die om een beurt vraagt, hinnikten ze. Ik zakte door de grond, de tranen sprongen me in de ogen en ik wist niet hoe gauw ik de collegezaal uit moest komen. Op een hysterisch holletje, half struikelend omdat mijn lammycoat tussen de nauwe collegebanken bleef haken.

Het college hysterische etterkunde kon me voortaan gestolen worden. Okay, ik was hysterisch, maar zij zijn etters. Pas terug op mijn kamer kreeg ik mezelf weer in de hand.

Letterlijk want om mezelf te troosten lag ik al snel op bed met mijn broek en slipje op mijn enkels. Ogen dicht, twee vingers woelend in mijn kutje, keihard vingerend naar een verlossend orgasme, vaag fantaserend over een naamloze prins die zijn witte paard niet kon vinden en die me met zijn gevelde lans der liefde uit mijn übergeile maagdelijkheid zou verlossen. Sinds ik in Groningen woon vinger ik me wel vier tot vijf keer per dag.

Net zo makkelijk aan mijn schrijftafel als het studeren niet wil vlotten etc. Altijd geil, zelfs zozeer dat klaarkomen inmiddels een repeterend onderdeel van mijn dagelijkse bezigheden is. Het wordt hoe langer hoe meer een obsessieve uitlaatklep voor mijn onvervuld obsessieve verlangen naar een vriendje om me in mijn kutje de zevende hemel in te neuken. Compenserend gedrag noemen ze dat. Op dat soort momenten denk ik dat ik toch wel een helemaal weldenkend meisje ben. Met een bijna nuchter inzicht in de eigen zieleroerselen.

Een tikje aan de geile kant, maar toch. Qua dat laatste ligt het hoogtepunt van de dag 's avond in prime time. Mijn zolderkamertje kijkt uit op een binnentuin. Schuin vanuit mijn raam kijk ik aan de rechterkant uit op de achterkant van de panden in het zijstraatje. Drie huizen uit de hoek woont een jong stel op tweehoog en vanaf de zolder kun je schuin naar beneden in hun kamer kijken. Als ze op de bank zitten tv te kijken kan ik ze met hun voeten op een salontafel tot op borsthoogte zien.

Veel meer valt er door de schuine invalshoek niet te zien. Hun gezichten blijven buiten beeld, maar ik ken ze wel van op straat tegenkomen. Zij is een knappe meid met lang zwart haar en op haar duizelingwekkend hoge hakken bijna net zo lang en slank als ik op mijn lage booties. Hij heeft een sympathieke kop die altijd lijkt te lachen. Ik ben best wel een beetje jaloers op ze, ze lijken zo gelukkig samen.

Ik doe dan het licht en mijn kleren uit zodat ze mij niet achter het raam kunnen zien staan als ze voorover buigen om hun glas van het tafeltje te pakken.

Het duurt dan meestal niet lang voor hij met zijn hand onder haar korte nauwsluitende jurkje gaat. Zij zakt dan iets onderuit en spreidt haar dijen iets zodat hij beter bij haar spleetje kan. Ik sta in mijn nakie mijn natte gleufje te strelen in hetzelfde tempo als zijn hand bij haar. Na nog geen minuut stroopt zij het strakke jurkje langs haar wringende billen tot boven de heupen omhoog, zodat hij er beter bij kan. Ze heeft duidelijk te zien geen slipje aan en een geschoren kutje dat ze inmiddels met zachte schokjes tegen zijn vingers stoot.

Dan plukt ze zijn stijve uit zijn joggingbroek en begint hem traag tussen duim en wijsvinger af te trekken. Ik pak dan een kaars van de vensterbank om deze tussen mijn duim en wijsvinger zo langzaam mogelijk een stukje in mijn tintelende kutje te steken.

Ik moet me ontzettend beheersen om hun trage tempo vol te houden. Mijn klitje en mijn geilgapende gleuf gillen om vingervlugge bevrediging, maar ik weet me bijna altijd te beheersen. Dan zie ik aan haar schokkende heupen dat ze komt en rol ik steeds harder mijn klitje tussen duim en wijsvinger.

Tot ik bijna kom. Bijna want ik mag nog niet komen, ik moet van mezelf wachten tot zij allebei komen. Hij gaat dan steevast op zijn knieën voor de bank zitten en zij schuift haar krappe kutje in een soepele beweging in een keer over de volle lengte van zijn priemende pik. Als een mes in de boter. Oh, I love priemtijd. Hij beweegt niet tot nauwelijks, hij wordt geneukt, zij schuift met haar melkende knijpkutje heel regelmatig en beheerst over zijn behoorlijk lange dikke pik heen.

Dan mag ik ook weer en in een razend tempo doe ik alles met mijn knijpkutje om op de rand van het grote klaarkomen te komen. Mijn spekgladde vingertoppen dansen in dwingende cadans over mijn elastisch verende klitje. Als ballerina's op een verend podium. Oooh my god, het voelt of er een heel onstuitbaar ballet door mijn kut davert. Als zij met haar benen achter zijn rug hem spastisch in spagaat schokkend diep bij haar naar binnen trekt en zijn hoofd vastpakt, weet ik dat het moment daar is.

De kaars valt en ik grijp mijn kussen dat ik zo hard mogelijk tussen mijn klemmende dijen tegen mijn druipende en stuipende glibberkut aandruk. Met mijn ogen eindelijk dicht kom ik shakend klaar. Ik zak met trillende dijen op mijn knieën, denkend aan hem die ik nog niet ken voor eeuwig tussen mijn dijen geklemd.

Helemaal stoned en van de wereld door mijn eigen geilheid. Als ik weer op adem ben, zwaai ik met een glimlach als een kleutertje zo lief naar het übergeile teefje dat ik in de spiegel zie. Zo ook op die vrijdagavond dat ik tegen elven naar dat feest zou gaan. Maar daar kun je niet in je nakie met een kussen tussen je benen aankomen, dus ik kleedde me weer aan.

Voor mijn doen vanwege de eerder genoten prime time zo sexy mogelijk. Een kort zwart rokje, stretch, daar komen mijn hoog ingehangen billen en lange slanke dijen niet onplezierig in uit. Daarbij een strak topje waarin mijn niet al te grote tietjes zonder bh toch een beetje geprononceerd aanwezig zijn. Qua stijl is het meer tease to please dan overdreven sexy.

Vrij onschuldig allemaal, al vermoed ik dat mijn moeder toch bedenkelijk zou kijken. Toen ik een keertje met een al te kort rokje uit de winkel thuiskwam, zei ze, vergeet het maar jongedame, daarmee ga je niet op de fiets zitten. Moest ik naar de winkel terug om het te ruilen. Maar nu kon mijn moeder me niet zien en werd het rokje zo ver mogelijk over mijn heupen omhoog getrokken. Dat is het voordeel van stretch, het zakt niet af, kruipt hoogstens iets omhoog, wat mijn lange dijen best kunnen hebben.

De jongens zullen zich daaraan niet storen, bedacht ik me, die loeren maar al te graag of er nog iets meer te zien valt. Ik trok mijn tot over de kuit lange lammycoat er overheen aan met daaronder lage rode booties met een platte hak en vertrok naar het feest. Zo te zien liep er een degelijk geklede jongedame over straat.

De fiets bleef thuis voor het geval ik een leuke jongen zou tegenkomen. Kon ik altijd bij hem achterop de fiets. Wel zo romantisch en om niet te vallen kon je hem dan stevig vasthouden, wat op zich een neutrale eerste fysieke kennismaking met mogelijk wenselijke gevolgen zou zijn. Wat mogelijk onwenselijk zou zijn bedacht ik me niet. In het café trok ik mijn lammycoat uit en meteen voelde ik hoe uit schemerachtig verlichte hoeken broeierige blikken strelend langs mijn lange dijen omhoog kropen.

Dat voelde niet onplezierig aan en mijn aanvankelijk schuchtere onzekerheid verdween als sneeuw voor de zon.

Zeker na drie fluitjes die in rap tempo naar binnen geslagen werden. Ik kende er niemand, geen jaargenoot te zien, en omdat ze leuke muziek draaide, stond ik even later op een klein dansvloertje te swingen. Er draaiden wel wat jongens om me heen, maar er was er niet eentje naar mijn smaak bij. Redelijk disappointing, dus ik ging weer aan de bar zitten en dronk voor de verandering een paar baileys.

Staat ook sjieker voor een dame, bier kan wel, begrijp me goed, maar is never nooit bon chic. Toen ik naar het toilet moest, voelden mijn benen al een beetje wiebelig aan. De baileys kwamen harder aan dan gedacht. Eigenlijk al de hoogste tijd om naar mijn kamertje te gaan voordat de alcohol helemaal de overhand kreeg. Bovendien was het toch een dooie boel, het zag er naar uit dat de avond geen gedroomd happy end zou krijgen. Terug aan de bar besloot ik om het nog even aan te zien.

Er waren nu ook wat meer mensen binnen. Van achter een vers biertje, die baileys hakten er teveel in, zag ik in de hoek van de bar een jongen zitten die ik nog niet eerder gezien had.

Het was een regelrechte hunk, diepzwart krullend haar, een zigeunerachtig type zou mijn moeder zeggen. Met zijn onpeilbaar donkere ogen zat hij me bijna brutaal openlijk uit te kleden.

Een licht gevoel van opwinding in mijn onderbuik en omstreken was het gevolg. Zou het dan toch nog wat worden vanavond? Maar hoe kwam ik ongedwongen met hem in contact.

Hij zat ruim drie meter verder en zomaar op hem afstappen ging me wat te ver. Ter inspiratie nam ik nog maar een licht oriënterend biertje, vooral om mezelf een nonchalante houding te geven.

Want een bruikbaar idee leverde het niet op. Waarom kwam hij niet mijn kant uit. Desnoods met een lulsmoes dat hij me ergens van kent. Op dat moment kwam er een stel koorballen met hun vriendinnetjes binnen. Het waren dezelfde figuren die me zo gemeen uitgelachen hadden bij mijn afgang tijdens dat college hysterische etterkunde. Hé jongens, de maagd die om een beurt vraagt is er ook, joelden ze.

Dat zal wel lukken, siste een van die valse koorgleuven, moet je zien hoe hoerig het teefje aan de bar zit. Ze laat zich bijna recht in haar gleuf gluren. Ik reageerde niet en gelukkig liepen ze door naar achteren. Maar voor mij was de lol eraf, toch een kutavond uiteindelijk. Eenmaal buiten slalomde ik helemaal torretje, lichtelijk straalbezopen, helemaal hoeretoeter naar een bankje om even bij te komen.

Nog een geluk dat mijn booties geen hoge hakken hadden, anders was ik op zeker gekapseisd. Think before you drink, hoorde ik mezelf mompelen.

Nauwelijks een paar tellen later dook de ravezwarte krullenbol uit het niets op. Gaat het wel met je? Dûh, niet ech, kannie op me beneuh staan en moe naar huis. Dubbele tong, de droom van iedere man die gepijpt wil worden. Zal ik je brengen? En zo zwalkte ik even later met zijn arm om mijn middel, om de haverklap tegen hem aanvallend, richting huis. In het doodstille parkje vlakbij mijn kamer wilde ik even op adem komen op een bankje.

Omdat ik met mijn dronken kop als een berg opzag tegen de beklimming van de drie trappen naar zolder. En ook om hem bedanken dat hij me bijna thuis gebracht had, maar dat hij niet mee naar boven kon wegens strenge hospita.

Met het oog op een vervolgafspraakje – morgen, overmorgen? Al moest ik af en toe wel mijn opkomende misselijkheid van het teveel aan bier en baileys wegslikken. Hij tongde mij terug en voelde onder mijn topje aan mijn tepels. Door aangeboren geilheid en de kille nacht stonden die zo strak als de spenen van een koe die in geen twee dagen gemolken was.

Het voelde best wel pijnlijk zoals hij er net te hard aan trok. Ik had niet door dat hij met zijn andere hand zijn broek had opengemaakt tot hij me met een hand in mijn nek naar zijn stijve drukte.

Het was een zwaar bewolkte kille novembernacht en pikkedonker. Het bankje stond in de zwarte slagschaduw van hoge coniferen, geen hond die ons daar zag. Het kwam niet bij me op dat een brave huisvader zijn hondje midden in de nacht zou kunnen uitlaten. Geen enkel bezwaar dus om hem daar in anonieme duisternis, ik wist zelfs niet hoe hij heette, als dank even te pijpen ondanks mijn niet aflatende misselijkheid.

Mijn lippen gleden over zijn eikel naar beneden tot hij min of meer klemvast tussen tong en gehemelte zat. Ik begon zachtjes te zuigen en tegelijkertijd op en neer te gaan met mijn lippen om zijn stijve stam gestulpt. Maar dat ging op een gegeven moment steeds moeilijker omdat zijn hand op mijn achterhoofd me steeds dieper over zijn pik drukte. Zijn andere hand had hij inmiddels allang tussen mijn benen gewrongen.

Het gaat nog wanneer dat een gedateerde en compleet onbekende cultfilm is waarbij de score volledig opnieuw uitgevonden moet worden zoals toen  Dead Man Ray nieuwe muziek maakte bij een bizarre Bobbejaan Schoepen-film.

Live" gaat nog een stapje verder: Voor de eerste editie verzorgde  Illuminine  de muziek bij de Georgische film ' Corn Island'. En in de derde editie tekent de geweldige Gentse noiserock-band  Raketkanon  voor de muzikale begeleiding van de Zuid-Koreaanse cult-klassieker ' Oldboy ', de tweede en meest bekende film in de wraaktrilogie van Park Chan-Wook. De bijdrage van Raketkanon was een schot in de roos. Op eerder rustige momenten wist de band op subtiele wijze de gevoelens van wanhoop en Unheimlichtkeit van het hoofdpersonage te accentueren, terwijl op de 'brute' momenten de vuurkracht van het Kanon naadloos aansloot bij de visuele violence -flair van de regisseur.

En vooral in één van dé sleutel-scenes van de film een op meerdere vlakken pijnlijke vrij-partij was de ruwe power van de muziek onverwacht maar perfect gepast. Fijn initiatief en nu al benieuwd naar de match van volgend jaar. De Nederlandse pianist  Ralph van Raat   ° nam vanavond plaats achter het pianoklavier voor wat als een herculische taak omschreven kan worden: Het geheel van deze studies wordt beschouwd als een hoogtepunt uit de hedendaagse klassieke muziek van de twintigste eeuw. De studies zetten enerzijds de traditie voort van eerdere gelijkaardige piano-studies van toonaangevende figuren à la Chopin en Liszt, maar putten anderzijds ook uit de avant garde van de tweede helft van de twintigste eeuw.

En zo etaleren deze études een zeer complexe inhoudelijke variëteit en vergen ze van de pianist het uiterste, zowel technisch als mentaal zoals de Nederlander uitlegt in  dit interview. Voor de technische kant van deze études verwijs ik graag naar vakliteratuur en naar echte kenners.

Al zou mijn leven ervan afhangen, ik herken geen enkele noot op een notenbalk en weet zelfs niet het simpelste akkoord uit mijn vingers te schudden. Dus alle technische finesses en uitdagingen die bij het spelen van deze études komen kijken, gingen aan mij volledig voorbij. Dit gezegd zijnde was het ook voor een amateur-liefhebber als mezelf - vanaf de eerste noot van de chaotische eerste étude ' Désordre ' - meteen duidelijk dat je uit uitstekend piano-hout gesneden moet zijn om deze études integraal op één avond te kunnen spelen.

Want bovenop het feit dat je technisch zeer onderlegd moet zijn, moet je ook nog eens vlot kunnen laveren tussen de compleet verschillende stijlen en emoties van al deze werkstukjes en moet je dus in je hoofd telkens weer de knop omdraaien naar een volledig andere mind-set.

Ik kan niet anders dan ootmoedig het hoofd buigen voor wat Ralph van Raat vanavond presteerde. Voor een ongeschoolde toeschouwer zoals mezelf was dit alles zelfs misschien een beetje van het goede teveel. Ter voorbereiding van dit concert had ik af en toe mondjesmaat naar een paar Ligeti-études geluisterd.

En zo degusteer ik ze ook nu nog het liefst en komen de 'smaken' het best tot hun recht. Door ze allemaal kort achter elkaar als één gerecht te serveren, voelde ik me op een duur een beetje oververzadigd en moest ik de laatste paar études wegkauwen als waren het de Pythoneske 'wafer-thin mints' die Mr.

Maar dat kan natuurlijk niet aan de briljante Nederlandse pianist aangewreven worden, die bij wijze van bis-nummer wellicht in Belgische première "L'arrache-coeur" bracht, een compositie die Ligeti aanvankelijk als étude n° 11 had opgevat maar die hij uit de uiteindelijke verzameling weerde wegens "te kinderachtig" dixit van Raat. Kinderachtig was de prestatie van Ralph van Raat vanavond echter allerminst.

Parsifal, het muzikale testament van Richard Wagner , voor het eerst opgevoerd in in Bayreuth  en in die plaats gedurende een paar decennia verankerd behoudens een paar uitzonderingen tot aan de opheffing van de exclusiviteit van de plaats van opvoering in Ik zou het uitgebreid kunnen hebben over de componist die door velen aanbeden en door anderen verguisd werd.

Over wiens muzikale erfenis heel veel inkt gevloeid is. Over de wijze waarop hij christelijk symbolisme verweefde met Germaanse mythologie. Of ik zou een boompje kunnen opzetten over hoe er in Antwerpen vanaf een heuse traditie ontstond van Parsifal-opvoeringen en hoe de Antwerpenaren zich - in hun bekende bescheidenheid - als een " Bayreuth aan de Schelde" zagen.

En als dit een gewone blogpost was, zou ik het ook uitgebreider hebben over de Duitse regisseuse Tatjana Gürbaca ° , die in een eigenzinnige versie van 'Parsifal' op de planken bracht voor  Opera Vlaanderen   waarvan deze versie een herneming is met een andere zang-cast , waarmee ze internationaal hoge ogen gooide.

Ik zou kunnen melden dat de Amerikaanse tenor  Erin Caves  een paar kilo's zou mogen verliezen en niet meteen de meest charismatische Parsifal-verlosser was in deze productie. En ik zou besluiten dat deze opera een overweldigende ervaring was met een uiterst sobere maar prachtige en eigentijdse enscenering. En dat ik de schrikwekkende duurtijd van deze opera bijna 5u 30min, inclusief 2 pauzes wonderwel overleefde zonder doorzit-wonden.

Maar het noodlot heeft ervoor gezorgd dat vandaag voor altijd geboekstaafd zal staan als een donkere dag, waarbij al deze beschouwingen overschaduwd worden door een pijnlijk afscheid. En de wreedheid van dat noodlot - dat vermaledijde klote-noodlot - wint nog aan kracht, gelet op het feit dat de aard van het afscheid enerzijds en de thematiek van deze opera anderzijds onlosmakelijk verbonden lijken. Want als je 'Parsifal' losweekt van de Christelijke symboliek en de mythologie van de Graalridders, dan blijft er in de kern een verhaal over van een zoektocht naar verlossing van eeuwigdurende pijn.

Over een diepe wonde die zich maar niet wil sluiten. Over een eeuwig durende strijd tussen twee tegengestelde werelden de wereld van het schone: Op het ogenblik dat de 'reine dwaas' Parsifal vanavond de wonde van de - door de Heilige Speer geraakte - Graalkoning Amfortas sloot en voor verlossing zorgde van diens langdurende pijnen, stapte een wonderschone en wonderlijke dame uit het leven. Een dame wiens ziel gekerfd was door God-weet-welke speer. Een dame die uiteindelijk besloot dat er maar één methode van verlossing mogelijk was.

Een dame voor wie ik zo graag de verlossende Parsifal was geweest. Haar libretto eindigde vroegtijdig op de voorlaatste bladzijde met "Wer will mich zwingen zu leben? Könnt ihr doch Tod mir nur geben? Niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Moge haar wonde voor altijd gesloten zijn. Van een braaf jongetje dat gedwee zijn catechismus-opdrachten vervulde, naar een misdienaar die zich van zijn taak kweet uit materialistische motieven gratis paaseieren en jetons voor de botsauto's , naar een recalcitrante student die zich afzette tegen Kerkelijk gezag middels aanstellerige brieven naar een met mijn ouders bevriende pater , naar een apathische agnosticus, om uit te monden in een overtuigd atheïst: Maar het eindstadium van dit parcours staat zeker niet het genieten van religieus geïnspireerde muziek in de weg.

In de eerste plaats is een mens dan geneigd om terug te grijpen naar de Mattheüs-Passion van J. De schoonheid van het "Erbarme dich, mein Gott" of van "Wir setzen uns mit Tränen nieder" is van die aard dat een mens bijna opzettelijk op zoek zou gaan naar het geloof, alleen maar om een extra diepe laag van die muziek aan te kunnen boren. Hoewel ik reeds talloze malen die briljante Mattheüs-Passion beluisterd heb ook in compleet andere periodes dan de Paas-periode trouwens , is de Passie die ik voor het eerst live meemaak niet die geniale BWV passie, maar wel die 'andere' passie: De Johannes-Passion is een een wat meer ingetogen werk dan de illustere Mattheüs-opvolger en wordt er dan ook ten onrechte een beetje door overvleugeld.

Het  Collegium Vocale Gent  - onder leiding van artistiek directeur Philippe Herreweghe - geniet al jarenlang van wereldfaam en autoriteit op het vlak van interpretaties van barok-muziek, wat resulteert in een indrukwekkend palmares, zowel qua concerten als qua discografie. Met name de vertolkingen van de Bach-passies behoren tot het beste wat op dat vlak te beluisteren valt, als ik de kenners mag geloven. Herreweghe en zijn Collegium staan jaarlijks op de Paas-kalender van deSingel  en zorgen telkenmale voor uitverkochte zalen.

De ingetogen en relatieve nuchter verhalende Johannes-Passion greep me vanaf de eerste noot bij het nekvel. Die zeer lang uitgesponnen openingsaria "Herr, unser Herrscher" is een binnenkomer van heb-ik-me-jou-daar. En zo weet Bach de toehoorder onmiddellijk in een juiste staat van vervoering te brengen voor wat komen gaat: Met glansprestaties van de Duitse tenor  Maximilian Schmitt  als de evangelist, van de Kroatische bas-bariton  Krešimir Stražanac  als Christus en van de geweldige Duitse sopraan Dorothee Mields als aria-soliste.

Minder groots opgezet dan zijn Matteüs-evenknie en met een relatief klein koor en kleine muzikale bezetting, voelde deze Johannes-Passion aan als een eerder bescheiden - maar daarom zeker niet minder intense - vorm van religieuze expressie. Dat dergelijke muziek ook bij atheïsten zoals mezelf een gevoelige snaar kan raken, kan geen verrassing heten. In jachtige tijden kan dergelijke muziek immers voor verstilling en introspectie zorgen. En daarvoor moet je helemaal niet geloven in rijstpap met gouden lepel.

Na de gesmaakte passages van  Baloji Tshiani  op de  Antilliaanse Feesten  in de  zomer van  en op  Crossing Border , vielen voor vanavond geen aardverschuivingen te verwachten: Natuurlijk zou er ook weer een hoofdrol weggelegd zijn voor de geweldige Congolese gitarist  Dizzy Mandjeku , in een ver verleden nog lid van de legendarische band Franco et Le Tout Puissant Orchestre Kinshasa.

En natuurlijk zou het publiek in  Cahier de Brouillon  zich gewillig overgeven aan die heerlijke soukous-onderstroom, waarop het zo aangenaam dobberen is. Maar bovenal was het uitkijken naar deze lastminute try-out, omdat deze plaatsvond pal voor de release van het derde solo-album van Baloji: De eerste kans dus om kennis te maken met gloednieuw materiaal.

Daags na het concert van vanavond verscheen zo'n interview in de cultuurbijlage van  De Standaard. Een interessant interview, waarin Baloji zich etaleert als een intelligent man die echter nog vaak moet opboksen tegen hokjes-denken en vooroordelen.

Een interview overigens waarmee Baloji zelf niet zeer opgezet was, omdat er onnodig aandacht werd besteed aan de Damso-hetze de scheet in de fles waarbij de WK-hymne werd afgevoerd, waarna her en der werd geopperd dat Baloji een waardige vervanger voor de gewraakte rapper zou zijn. Baloji hierover op een fb-post: Onweerstaanbare soukous-ritmes, vinnige nieuwe songs zoals "Bipolaire" en "L'Hiver Indien" , een lang uitgesponnen en zwoel-ingetogen ode aan de vrouwelijke sekse "Peau de chagrin - Bleu de nuit".

Papa Dizzy gooide zijn gitaar nog eens in zijn nek en liet zijn onvergetelijke schoenen opblinken door enkele leden uit het publiek. Maar dit concert was meer dan Afrikaanse schwung door de ogen van een Belgo-Congolees. Het concert toonde vooral aan dat het nieuwe album - een soort van magnum opus met enkele zeer lange nummers - meerdere aandachtige luisterbeurten verdient om de vele lagen ervan af te pellen, dat het meer is dan een beproefde soukous-schotel met Westerse dipsaus.

Baloji is een super-talent om te koesteren, maar precies toch nog altijd een beetje sant in eigen land. Hoe anders de ietwat magere opkomst te verklaren, ondanks de belachelijk lage inkomprijs? Alles in het leven draait om evenwicht en balans.

En vooral hoe om te gaan met de onvermijdelijke momenten waarop dat precaire evenwicht in het gevaar komt, waarop we wankelen op de evenwichtsbalk die 'leven' heet.

Hoe reageren we op momenten van uitzinnige vreugde of van gitzwart verdriet? Hoe zorgen we ervoor dat we geen panische angst ontwikkelen voor balans-verstorende elementen in ons leven en dat we ons daardoor afsluiten van échte emoties? Hoe gaan we om met dergelijke kantelpunten in ons leven? Hoe houden we ons recht op die evenwichtsbalk zonder er stokstijf op stil te blijven staan? Het zijn deze overwegingen die de Poolse danseres Natalia Pieczuro  verwerkte in haar eerste solo-performance. We hadden het geluk de première van deze voorstelling te kunnen bijwonen in het Mechelse  Kunstencentrum Nona.

Pieczuro danst in een schaars verlichte ruimte temidden van een cirkel, die gevormd wordt door uitgestrooide korrels zand? Door het contrast tussen donkere kledij, donkere haren en belichte naakte benen, lijken de onderbenen tijdens deze openingsdebatten wel twee aparte en ongemakkelijk dansende entiteiten die willen ontsnappen maar die niet goed weten waar naartoe.

Doordat de niveauverschillen op de kleine tribune in Nona echter nogal klein zijn, was het jammer genoeg niet altijd eenvoudig om een goed zicht te krijgen op deze doorwrochte kronkelingen.

Naarmate de performance vordert, wordt de cirkel eerst voorzichtig afgetast en met de voeten doorwoeld. Gehurkt als een kwetsbaar vogeltje knabbelt Pieczuro - na rondgang van de cirkel - van de korrelige substantie. Het is één van de weinige momenten van stilte, want gedurende de rest van de performance wordt de harde soundtrack live verzorgd door  Colin H. Meestal is dit een harde postmetal-sound zonder vocals , met CHVE op bas, af en toe laverend naar een meer drone-achtige soundscape, waarbij CHVE zijn geliefde draailier ter hand nam zoals hij ook deed tijdens zijn gesmaakt  solo-concert in een Tilburgs kerkje enkele jaren geleden.

..




Klussen natura vingerend klaarkomen

  • Gangbang groningen wijd opengesperde kut
  • Gangbang groningen wijd opengesperde kut
  • Dat komt, laat ik eerlijk wezen, natuurlijk ook omdat ik jaloers ben – Meike is niet mij en daarvan word ik niet blij – omdat mijn broer mij verwaarloost sinds oma prive ontvangst sex in mijdrecht haar in haar blonde knijpkutje neukt.

Matuberen sex massage zwolle


Meike is een lieve blonde krullenbol, al vind ik zelf dat ze een beetje een biggesnuitje heeft. Maar geil is ze wel. Ze laat zich zo vaak mogelijk door hem wippen en hij mag zo vaak als het maar mogelijk is haar trog vol kutjespap leegslurpen. En geloof me daar lust hij wel pap van. Waar het ook maar kan, in de schuur, op haar kamertje, in het bos, alleen bijna nooit bij ons thuis.

Alleen als mijn moeder op donderdagavond weg is naar de kerkeraad en mijn vader zijn avondje bridgen bij de buren tweehonderd meter verderop heeft. Inge, mijn zusje, en ik stonden op die avonden dan stiekem aan de deur van zijn kamertje te luisteren. En geloof me, het ah, oh en oei en toe ga dóóó-óóóówrrh van ons lieve blonde biggetje klonk dan harder dan het publiek in het stadion van Emmen als er net naast geschoten werd.

Mijn broer schoot er duidelijk niet naast en wat onze vingers intussen bij elkaar deden kun je wel raden. Geil giechelend noemden we dat wederzijdse wijdbeense controle, inspectie of alles nog goed werkte. Als kind speelden we doktertje, maar daar waren we nu te oud voor. Nu pleegden we met succes een medisch verantwoorde therapeutische ingreep op elkaar. Dat ik Meike biggesnuitje noem komt omdat ik haar ronduit schijngeilig vind.

Tegen mijn moeder hangt ze altijd het lieve ingetogen meiske uit. Als Inge en ik schuine toespelingen maken, speelt ze zonder te verblikken of te verblozen geraffineerd de vermoorde onschuld. Compleet met een verlegen glimlachje op haar snuitje. Als mijn moeder ons hoort, zegt ze altijd tut tut dames, houden we het netjes.

Oh, wat is ze blond, maar niet echt dom, want o zo uitgekookt met haar kuise traag onthutste gespeeld onwetende glimlach. Daarbij vergeleken heeft iedere middeleeuwse madonna een ordinair hoerige grijns op haar kop. Sorry hoor, maar ik kan dat niet uitstaan en krijg dan de neiging om die onschuld alsnog te vermoorden. Sorry dat ik zo pissig klink, maar ik heb er af en toe flink de pest in. Dat komt, laat ik eerlijk wezen, natuurlijk ook omdat ik jaloers ben – Meike is niet mij en daarvan word ik niet blij – omdat mijn broer mij verwaarloost sinds hij haar in haar blonde knijpkutje neukt.

Inge heeft daar geen last van. Die laat zich iedere week door een andere jongen pakken. Of beter gezegd; die neemt iedere week een andere jongen te pakken. Daarna worden ze altijd afgescheept of uit hoepelen gestuurd en nog staan er hele rijen nieuwe slachtoffers te wachten. Ik snap niet hoe ze het voor elkaar krijgt. Zij wil geen verkering en ik krijg het maar niet. Maar goed, ik voel me verwaarloosd, Wout komt alleen nog bij mij als Meike ongesteld is, want hij mag haar niet in haar kontje neuken.

Hij vindt dat erg jammer, maar zij vindt dat vies en daarmee basta. Zolang zij ongesteld is, komt hij middenin de nacht als iedereen diep slaapt stilletjes naar mij. Ik trakteer hem dan eerst op een boze en verwijtende blik. Zo ventje van me, ben ik nu weer opeens goed genoeg, sis ik hem dan zo cynisch mogelijk toe.

En dan altijd weer dat verlegen lieve beteuterde smoeltje van hem, dan smelt ik altijd weer en wint mijn eigen geilheid het. Girlpower, het mocht wat, maar laat ik niet uitsluiten dat het gevoel van macht over zijn geilheid de mijne opstuwde.

Dat bedacht ik niet op dat moment maar denk ik achteraf. In mijn achterhoofd weet ik dat ik net als mijn moeder nogal bazig en een controlfreak ben. Het scenario ik altijd hetzelfde. Uiteindelijk trek ik Wout naar me toe, leg mijn handen op zijn oren en kus hem op zijn ogen. Wees maar stil, fluister ik, je mond is niet gemaakt om mee te praten. Omdat mijn bed nogal piept en kraakt, doen we het op een deken op de grond.

Liggend op zijn rug likt hij eerst mijn druipende doos terwijl ik hem pijp. Standje 72, want hij duwt ook twee vingers in mijn glibbergleufje en eentje in mijn kontje. Hier word ik altijd zo geil van dat ik al binnen een minuut mijn hele krampende en spastisch schokkende kut en klit stijf tegen zijn mond duw en met mijn mond kwijlend en zo stil mogelijk hijgend op zijn stijve lig.

Daarna zak ik met losse handen langzaam behendig manoeuvrerend met mijn sterretje over zijn keiharde stijve naar beneden. Ik doe dit heel langzaam om zo lang mogelijk van de eerste penetratie te genieten. Oh, dat heerlijke gevoel tussen mijn huiverende billen die langzaam uit elkaar geperst worden. Alsof het iedere keer weer de eerste keer is. Ik fantaseer met mijn ogen dicht over de prins die zijn witte paard zoekt en zijn zoektocht opgeeft om mij te berijden.

Ik zie in gedachten hoe hij zijn liefdeslans kreunend van verlangen in mijn weke wijkende delen drijft. En dan begin ik die stijve pik van Wout steeds sneller af te rijden, terwijl ik mijn spekgladde genotsknopje tussen twee vingers rol waardoor ik vrijwel onophoudelijk steeds een beetje klaarkom.

Soms trek ik mijn billen zo wijd mogelijk open om Wout er nog dieper in te krijgen. Als ik voel dat zijn kloppende pik gaat spuiten, melk ik in een raggend tempo zijn ballen leeg en kom ik ook van mijn kruin tot aan mijn kut tot in mijn tenen geluidloos trillend en schokkend klaar. Daarna ben ik totaal uitgeput en als Wout uitgewoond en afgeragd vertrokken is en ik weer in mijn bedje lig, smeer ik het geil dat tussen mijn billen loopt loom tussen mijn schaamlippen uit en doezel ik genietend weg.

Oh heerlijk dromenland, ik kom, want ik kom er met mijn handen aan. In diezelfde nachten droom ik altijd dat Wout mij achter de grootste beuk achterin de tuin van achteren paalt. Ik sta dan met mijn armen zo ver mogelijk om de stam heengeslagen met tintelende billen tegen zijn immens dikke pik op te bokken. Met beide handen melkt hij de centimeters lange tepelspenen van mijn kleine tietjes boven mijn zwangere buik helemaal leeg. Achter het verlichte slaapkamerraam zie ik mijn moeder met fel fonkelende ogen, de ogen van Inge, haar haar valt in duizend kleine krullen rond haar gezicht, mijn krullen, maar desondanks trekt mijn moeder een biggesnuit.

Zo staat ze daar nietsziend naar buiten te staren terwijl ze de gordijnen langzaam dichttrekt en het licht uitgaat. Op datzelfde moment slaat de bliksem in de beuk die luid, oorverdovend luid kreunend en steunend in de huilende wind, splijtend bezwijkt. Net als ik, ik kan het klaarkomen niet meer tegenhouden en val in een splijtend orgasme met Wout nog klemvast in mijn kont tegen de grond. En dan schrik ik wakker. Ik ben allesbehalve zwanger, maar zou mijn moeder of misschien ook wel Meike het weten van woutertje-stoutertje en mij?

Het zal zo langzamerhand wel opvallen dat ik het vaak over mijn moeder heb. Met mijn vader kan ik beter opschieten dan met haar.

Hij is een lieverd die altijd doet wat mijn moeder zegt. Als hij familie of vrienden aan de telefoon heeft, zegt hij altijd op een gegeven moment dat hij het even aan de baas gaat vragen. Ja, mijn moeder is de baas in huis. En misschien botst het onderhuids daarom tussen haar en mij, want ook ik heb de naam nogal bazig te zijn. Maar begrijp me goed, ik hou van mijn moeder. Zij gaat door voor een ongenaakbare schoonheid heb ik wel eens horen zeggen met een nog meisjesachtige allure.

Iedereen schat haar altijd tien jonger dan dat ze is. En ze zeggen ook altijd dat ik als twee druppels water op haar lijk. Wat niet helemaal klopt, want zij heeft heldergroene ogen.

Die van mij zijn donkerder groen en er zit ook somber donkergrijs in, waardoor mensen vaak denken dat ik chagrijnig kijk. Heus, ik hou van mijn moeder, ze is zorgzaam op het bezorgde af en kan ook lief zijn, maar ik heb sinds mijn twaalfde ook het sterke gevoel dat zij ook iemand is die ik niet ken. Of preciezer nog dat zij eigenlijk twee personen is waarvan ik er eentje totaal niet ken. Dat komt omdat ik op mijn twaalfde verjaardag iets meegemaakt heb waar ik nooit echt met mijn moeder over heb kunnen praten.

Toen op mijn verjaardag had ik teveel taart of patat met teveel mayonaise gegeten en werd ik even na middernacht een beetje misselijk wakker. Dat gebeurde mij als kind wel vaker, het heette dat ik een zwakke maag had, en zoals altijd ging ik dan een beetje huilerig naar de slaapkamer van papa en mama.

Mama nam me dan in bed en lachte dan dat ik wel een zwakke maag had, maar toch een sterke Maagd was. Als ze me dat zei en me tegen zich aantrok, voelde ik me meteen stukken minder misselijk en viel ik in haar armen weer in slaap. Dus ook nu liep ik naar de slaapkamer van papa en mama en deed ik stilletjes de deur open. De volgende alinea dient zacht fluisterend gelezen te worden alsof je het diep onder de dekens aan je eerste vriendje of vriendinnetje vertelt.

Je vader en moeder mogen het vooral niet horen. En opgelet, mijn moeder heet Yfke met een griekse y, spreek dus uit als Iefke. In het licht van de kaars op het nachtkastje zag ik het dekbed wild op en neer bewegen en hoorde ik mama kreunen en hijgen alsof ze pijn had. Mam, fluisterde ik zachtjes, ik ben het, Evelientje.

Ze slaakte een diepe zucht en kreunde zo hard dat ze me niet hoorde. Toen schopte ze het dekbed plotseling weg en zag ik haar met haar benen kaarsrecht omhoog onder mijn vader liggen en hij ertussenin. Ik stond aan de grond genageld, dit was sex, echte sex. Ik wist met mijn twaalf jaar wel dat het bestond, maar nooit gedacht dat mijn vader en moeder het ook deden.

Ik had vaag het idee dat sex voor vieze mensen was. En ik vond mijn vader en moeder allesbehalve vieze mensen. Mijn misselijkheid was door de schok op slag verdwenen, ik wilde weglopen maar bleef toch staan. Trillend van een raar soort spannende opwinding, ongeveer hetzelfde gevoel als je voor het eerst van de hoge duikplank moet, met bevende benen teruglopen is geen optie, het hart klopt je in de keel, je doet je ogen dicht, je adem stokt en je zet verstijfd dat ene stapje naar voren en je valt en valt tot het water rond je oren suist.

Dat soort verschijnselen dus, maar nu deed ik niet mijn ogen dicht, ik bleef met het hart kloppend in de keel staren naar de kont van mijn vader die omhoog en omlaag ging. Ze konden mij niet zien, want de deur was recht in het verlengde van het bed. Mijn moeder kon niet door mijn vader heen kijken en mijn vader keek, als hij zijn ogen al open had, in de richting van de muur. Ik hoorde het bed kraken en de stem van mijn moeder hijgend kreunen.

Beertje van me, beertje stamp me vol, stamp je stampertje in mijn kutje, mijn kutje is van jou, bereneuk mijn kutje vol. Oóhw, oh zo diep in mijn kut, ga door, lekker diep in mijn kut en ik voelde vreemde kriebels bij mijn eigen gleufje. Met mijn hand onder mijn ponnetje wreef ik er zachtjes overheen, maar de kriebeltjes gingen niet weg, mijn vingers woelden tevergeefs door een glibberige nattigheid die ik daar nog nooit gevoeld had.

Mijn moeder begon steeds harder te kreunen en te hijgen. Neuk me beertje, neuk je geile teefje, spuit het kutje van je eigen godgevonden hoertje en godgezonden teefje vol. Oh Beertje, je berelul is zo groot, zo groot in mijn lyfke, óóh neuk het kutje van je Yfke, neuk me diep.

En straks in mijn kont, mijn reet, vol in m'n hol, oh spuit me vol, laat me komen, neuk me klaar, oh lief beukenootje, oh geil neukebootje, ik neuk je, neuk je met mijn geile glibbergleuf. Oóóóh beuk mijn geile hoerekutje vol, neuk mijn glibbergleuf, óóóh spuit je teefje vol, kom, kom óówóówóóó kom nog dieper in mijn geile glibbergleuf, neuk je eigen godgevonden godgezonden teefje vol, mijn kutje is alleen voor jou, jaa, jaaah, ik kom, ik wil je voelen spuiten oh spuit me nu vol!

Ja nu, óóó-óóóówh, ik kòòòòòm. Ja nu, jááááh nu. Ze kermde het uit. Ik kon niet goed zien wat er precies tussen hun benen gebeurde, want dat bleef steeds in de schaduw van het flakkerende kaarslicht verborgen.

En ook begreep ik niet alles wat ze hijgde en kon ik ook niet alles goed verstaan, maar ik had zoiets nog nooit eerder gehoord of meegemaakt en mijn vingertjes gleden instinctief steeds soepeler door de kriebeltjes in mijn eigen glibbergleufje en toen mijn moeder haar benen om de rug van papa klemde, bonste het bloed in mijn oren en begon ik helemaal heerlijk op mijn benen te trillen en wankelde ik zo snel mogelijk naar mijn eigen bedje terug.

Het voelde zalig, maar ook zo verboden en heel stout. Wat had ik toch in hemelsnaam gedaan. Ik was voor het eerst van mijn leven klaargekomen al wist ik toen nog niet dat het zo heette. Mijn spleetje voelde vloeibaar aan en ik heb pas veel later begrepen dat ik dat zeker niet van een vreemde had.

De volgende ochtend vroeg ik mams wat zij en paps hadden gedaan, dat ik geluiden gehoord had. Ze zei dat ze wat gestoeid hadden, papa had een paar wodkaatjes op en dan wordt hij altijd baldadig. Ik keek haar met grote ogen vragend aan. Wat sta je daar nu te staren, snauwde ze, pak je tas en ga naar school. Het is al kwart over acht geweest. Ik was voor de eerste keer ongesteld geworden. Geworden wat ik nooit eerder was, maar tussen mijn moeder en mij is het nooit meer geworden zoals het voor die tijd was.

Al heeft ze me met dat ongesteld zijn lief geholpen en alles uitgelegd over hoe dat zat. Zeg maar seksuele voorlichting gegeven. Al wist ze niet dat ik daar vanaf vannacht ook live-beelden met ondertiteling bij had. Maar goed, inmiddels ben ik achttien, woon en studeer in Groningen. Een wereldstad vergeleken met het gehucht waar ik vandaan kom.

Vooral het centrum is gezellig met veel leuke tenten en knusse kroegen waar veel studenten komen. Er lopen heel wat leukerdjes bij, dus het moet raar lopen als ik hier in het wilde studentenleven geen verkering krijg. En met die positieve gedachte in mijn hoofd ging ik afgelopen vrijdag naar een studentenfeest in een café in het centrum. Shit, shit, shit, ik moet ophouden, moet morgen minipaper over over Slavische grammatica inleveren en ik heb nog geen letter op papier kunnen krijgen.

Afgeraffeld broddelwerk zei de docent. Hij wou er niet eens een cijfer voor geven, ik moest het overdoen. Nog voor de kerst. Daarom kon ik mijn verhaal niet afmaken. Te druk druk druk met studeren, papers en tentamens. En toen liep het al tegen kerst. Achteraf niet erg, want na de kerst had ik meer tijd om mijn ervaringen minder gehaast en hopelijk meer overdacht op te schrijven.

Bovendien is er onverwacht maar niet onverhoopt nog van alles gebeurd dat ik jullie ook graag wil vertellen. Zoals gezegd aan het eind van de vorige episode zou ik op een vrijdagavond rond half november naar een studentenfeest gaan. Dat was voor het eerst sinds mijn studentenbestaan in Groningen, want tot nog toe ging ik nog braaf ieder weekend naar huis. En doordeweeks mijn handen vol aan de colleges en het voorbereidend leeswerk wat daaraan vastzat.

Het was allemaal nog nieuw voor me en kostte me veel tijd. Mijn liefdesleven als eerstejaars viel tot nu toe zwaar tegen. Feitelijk nul komma nul om het maar eerlijk te zeggen terwijl ik gehoopt had op kut komma kut. Maar helaas, het was kut met peren en geen banaan gezien. Sullige en sneue types probeerden wel eens met me te flirten, maar de echt leuke jongens zagen me niet staan. Dat kwam omdat ze of al een vriendinnetje hadden, vaak van die koorgleuven met een décolleté tot aan hun navel.

Wat voor mij met mijn kleine tietjes niet weggelegd is. En anders kwam het wel omdat ze nog niet vergeten waren wat er in de tweede week bij het eerste college historische letterkunde gebeurde. Iedereen moest toen van de docent om beurten opstaan en zich voorstellen.

Anders bleef het zo anoniem en zo leerde hij ons alvast een beetje kennen. Spreken in het openbaar is niets voor mij en toen ik aan de beurt was stond ik, met een rood hoofd van de zenuwen, Eveline Maagd te stamelen.

Dat laatste hoeven we niet weten, zei de docent die nota bene zelf van Klootwijk heette, maar leuk dat je het met ons wilt delen.

Iedereen schoot in lach. Maagdenvlees joelden de koorballen en een aantal meisjes begon achterbaks besmuikt te giechelen. Een maagd die om een beurt vraagt, hinnikten ze. Ik zakte door de grond, de tranen sprongen me in de ogen en ik wist niet hoe gauw ik de collegezaal uit moest komen. Op een hysterisch holletje, half struikelend omdat mijn lammycoat tussen de nauwe collegebanken bleef haken.

Het college hysterische etterkunde kon me voortaan gestolen worden. Okay, ik was hysterisch, maar zij zijn etters. Pas terug op mijn kamer kreeg ik mezelf weer in de hand. Letterlijk want om mezelf te troosten lag ik al snel op bed met mijn broek en slipje op mijn enkels. Ogen dicht, twee vingers woelend in mijn kutje, keihard vingerend naar een verlossend orgasme, vaag fantaserend over een naamloze prins die zijn witte paard niet kon vinden en die me met zijn gevelde lans der liefde uit mijn übergeile maagdelijkheid zou verlossen.

Sinds ik in Groningen woon vinger ik me wel vier tot vijf keer per dag. Net zo makkelijk aan mijn schrijftafel als het studeren niet wil vlotten etc.

Altijd geil, zelfs zozeer dat klaarkomen inmiddels een repeterend onderdeel van mijn dagelijkse bezigheden is. Het wordt hoe langer hoe meer een obsessieve uitlaatklep voor mijn onvervuld obsessieve verlangen naar een vriendje om me in mijn kutje de zevende hemel in te neuken. Compenserend gedrag noemen ze dat. Op dat soort momenten denk ik dat ik toch wel een helemaal weldenkend meisje ben.

Met een bijna nuchter inzicht in de eigen zieleroerselen. Een tikje aan de geile kant, maar toch. Qua dat laatste ligt het hoogtepunt van de dag 's avond in prime time. Mijn zolderkamertje kijkt uit op een binnentuin. Schuin vanuit mijn raam kijk ik aan de rechterkant uit op de achterkant van de panden in het zijstraatje.

Drie huizen uit de hoek woont een jong stel op tweehoog en vanaf de zolder kun je schuin naar beneden in hun kamer kijken. Als ze op de bank zitten tv te kijken kan ik ze met hun voeten op een salontafel tot op borsthoogte zien. Veel meer valt er door de schuine invalshoek niet te zien. Hun gezichten blijven buiten beeld, maar ik ken ze wel van op straat tegenkomen. Zij is een knappe meid met lang zwart haar en op haar duizelingwekkend hoge hakken bijna net zo lang en slank als ik op mijn lage booties.

Hij heeft een sympathieke kop die altijd lijkt te lachen. Ik ben best wel een beetje jaloers op ze, ze lijken zo gelukkig samen. Ik doe dan het licht en mijn kleren uit zodat ze mij niet achter het raam kunnen zien staan als ze voorover buigen om hun glas van het tafeltje te pakken. Het duurt dan meestal niet lang voor hij met zijn hand onder haar korte nauwsluitende jurkje gaat.

Zij zakt dan iets onderuit en spreidt haar dijen iets zodat hij beter bij haar spleetje kan. Ik sta in mijn nakie mijn natte gleufje te strelen in hetzelfde tempo als zijn hand bij haar. Na nog geen minuut stroopt zij het strakke jurkje langs haar wringende billen tot boven de heupen omhoog, zodat hij er beter bij kan. Ze heeft duidelijk te zien geen slipje aan en een geschoren kutje dat ze inmiddels met zachte schokjes tegen zijn vingers stoot.

Dan plukt ze zijn stijve uit zijn joggingbroek en begint hem traag tussen duim en wijsvinger af te trekken. Ik pak dan een kaars van de vensterbank om deze tussen mijn duim en wijsvinger zo langzaam mogelijk een stukje in mijn tintelende kutje te steken. Ik moet me ontzettend beheersen om hun trage tempo vol te houden. Mijn klitje en mijn geilgapende gleuf gillen om vingervlugge bevrediging, maar ik weet me bijna altijd te beheersen. Dan zie ik aan haar schokkende heupen dat ze komt en rol ik steeds harder mijn klitje tussen duim en wijsvinger.

Tot ik bijna kom. Bijna want ik mag nog niet komen, ik moet van mezelf wachten tot zij allebei komen. Hij gaat dan steevast op zijn knieën voor de bank zitten en zij schuift haar krappe kutje in een soepele beweging in een keer over de volle lengte van zijn priemende pik.

Als een mes in de boter. Oh, I love priemtijd. Hij beweegt niet tot nauwelijks, hij wordt geneukt, zij schuift met haar melkende knijpkutje heel regelmatig en beheerst over zijn behoorlijk lange dikke pik heen. Dan mag ik ook weer en in een razend tempo doe ik alles met mijn knijpkutje om op de rand van het grote klaarkomen te komen.

Mijn spekgladde vingertoppen dansen in dwingende cadans over mijn elastisch verende klitje. Als ballerina's op een verend podium. Oooh my god, het voelt of er een heel onstuitbaar ballet door mijn kut davert. Als zij met haar benen achter zijn rug hem spastisch in spagaat schokkend diep bij haar naar binnen trekt en zijn hoofd vastpakt, weet ik dat het moment daar is. De kaars valt en ik grijp mijn kussen dat ik zo hard mogelijk tussen mijn klemmende dijen tegen mijn druipende en stuipende glibberkut aandruk.

Met mijn ogen eindelijk dicht kom ik shakend klaar. Ik zak met trillende dijen op mijn knieën, denkend aan hem die ik nog niet ken voor eeuwig tussen mijn dijen geklemd. Helemaal stoned en van de wereld door mijn eigen geilheid.

Als ik weer op adem ben, zwaai ik met een glimlach als een kleutertje zo lief naar het übergeile teefje dat ik in de spiegel zie. Zo ook op die vrijdagavond dat ik tegen elven naar dat feest zou gaan. Maar daar kun je niet in je nakie met een kussen tussen je benen aankomen, dus ik kleedde me weer aan. Voor mijn doen vanwege de eerder genoten prime time zo sexy mogelijk. Een kort zwart rokje, stretch, daar komen mijn hoog ingehangen billen en lange slanke dijen niet onplezierig in uit.

Daarbij een strak topje waarin mijn niet al te grote tietjes zonder bh toch een beetje geprononceerd aanwezig zijn. Qua stijl is het meer tease to please dan overdreven sexy.

Vrij onschuldig allemaal, al vermoed ik dat mijn moeder toch bedenkelijk zou kijken. Toen ik een keertje met een al te kort rokje uit de winkel thuiskwam, zei ze, vergeet het maar jongedame, daarmee ga je niet op de fiets zitten.

Moest ik naar de winkel terug om het te ruilen. Maar nu kon mijn moeder me niet zien en werd het rokje zo ver mogelijk over mijn heupen omhoog getrokken. Dat is het voordeel van stretch, het zakt niet af, kruipt hoogstens iets omhoog, wat mijn lange dijen best kunnen hebben. De jongens zullen zich daaraan niet storen, bedacht ik me, die loeren maar al te graag of er nog iets meer te zien valt. Ik trok mijn tot over de kuit lange lammycoat er overheen aan met daaronder lage rode booties met een platte hak en vertrok naar het feest.

Zo te zien liep er een degelijk geklede jongedame over straat. De fiets bleef thuis voor het geval ik een leuke jongen zou tegenkomen. Kon ik altijd bij hem achterop de fiets. Wel zo romantisch en om niet te vallen kon je hem dan stevig vasthouden, wat op zich een neutrale eerste fysieke kennismaking met mogelijk wenselijke gevolgen zou zijn.

Wat mogelijk onwenselijk zou zijn bedacht ik me niet. In het café trok ik mijn lammycoat uit en meteen voelde ik hoe uit schemerachtig verlichte hoeken broeierige blikken strelend langs mijn lange dijen omhoog kropen. Dat voelde niet onplezierig aan en mijn aanvankelijk schuchtere onzekerheid verdween als sneeuw voor de zon. Zeker na drie fluitjes die in rap tempo naar binnen geslagen werden.

Ik kende er niemand, geen jaargenoot te zien, en omdat ze leuke muziek draaide, stond ik even later op een klein dansvloertje te swingen. Er draaiden wel wat jongens om me heen, maar er was er niet eentje naar mijn smaak bij. Redelijk disappointing, dus ik ging weer aan de bar zitten en dronk voor de verandering een paar baileys. Staat ook sjieker voor een dame, bier kan wel, begrijp me goed, maar is never nooit bon chic. Toen ik naar het toilet moest, voelden mijn benen al een beetje wiebelig aan.

De baileys kwamen harder aan dan gedacht. Eigenlijk al de hoogste tijd om naar mijn kamertje te gaan voordat de alcohol helemaal de overhand kreeg. Bovendien was het toch een dooie boel, het zag er naar uit dat de avond geen gedroomd happy end zou krijgen. Terug aan de bar besloot ik om het nog even aan te zien. Er waren nu ook wat meer mensen binnen.

Van achter een vers biertje, die baileys hakten er teveel in, zag ik in de hoek van de bar een jongen zitten die ik nog niet eerder gezien had. Het was een regelrechte hunk, diepzwart krullend haar, een zigeunerachtig type zou mijn moeder zeggen. Met zijn onpeilbaar donkere ogen zat hij me bijna brutaal openlijk uit te kleden. Een licht gevoel van opwinding in mijn onderbuik en omstreken was het gevolg. Zou het dan toch nog wat worden vanavond? Maar hoe kwam ik ongedwongen met hem in contact.

Hij zat ruim drie meter verder en zomaar op hem afstappen ging me wat te ver. Ter inspiratie nam ik nog maar een licht oriënterend biertje, vooral om mezelf een nonchalante houding te geven.

Want een bruikbaar idee leverde het niet op. Waarom kwam hij niet mijn kant uit. Desnoods met een lulsmoes dat hij me ergens van kent. Op dat moment kwam er een stel koorballen met hun vriendinnetjes binnen. Het waren dezelfde figuren die me zo gemeen uitgelachen hadden bij mijn afgang tijdens dat college hysterische etterkunde.

Hé jongens, de maagd die om een beurt vraagt is er ook, joelden ze. Dat zal wel lukken, siste een van die valse koorgleuven, moet je zien hoe hoerig het teefje aan de bar zit.

Ze laat zich bijna recht in haar gleuf gluren. Ik reageerde niet en gelukkig liepen ze door naar achteren. Maar voor mij was de lol eraf, toch een kutavond uiteindelijk. Eenmaal buiten slalomde ik helemaal torretje, lichtelijk straalbezopen, helemaal hoeretoeter naar een bankje om even bij te komen. Nog een geluk dat mijn booties geen hoge hakken hadden, anders was ik op zeker gekapseisd. Think before you drink, hoorde ik mezelf mompelen. Nauwelijks een paar tellen later dook de ravezwarte krullenbol uit het niets op.

Gaat het wel met je? Dûh, niet ech, kannie op me beneuh staan en moe naar huis. Dubbele tong, de droom van iedere man die gepijpt wil worden. Zal ik je brengen? En zo zwalkte ik even later met zijn arm om mijn middel, om de haverklap tegen hem aanvallend, richting huis. In het doodstille parkje vlakbij mijn kamer wilde ik even op adem komen op een bankje. Omdat ik met mijn dronken kop als een berg opzag tegen de beklimming van de drie trappen naar zolder.

En ook om hem bedanken dat hij me bijna thuis gebracht had, maar dat hij niet mee naar boven kon wegens strenge hospita. Met het oog op een vervolgafspraakje – morgen, overmorgen? Al moest ik af en toe wel mijn opkomende misselijkheid van het teveel aan bier en baileys wegslikken. Hij tongde mij terug en voelde onder mijn topje aan mijn tepels. Door aangeboren geilheid en de kille nacht stonden die zo strak als de spenen van een koe die in geen twee dagen gemolken was.

Het voelde best wel pijnlijk zoals hij er net te hard aan trok. Ik had niet door dat hij met zijn andere hand zijn broek had opengemaakt tot hij me met een hand in mijn nek naar zijn stijve drukte.

Het was een zwaar bewolkte kille novembernacht en pikkedonker. Het bankje stond in de zwarte slagschaduw van hoge coniferen, geen hond die ons daar zag. Het kwam niet bij me op dat een brave huisvader zijn hondje midden in de nacht zou kunnen uitlaten.

Geen enkel bezwaar dus om hem daar in anonieme duisternis, ik wist zelfs niet hoe hij heette, als dank even te pijpen ondanks mijn niet aflatende misselijkheid.

Mijn lippen gleden over zijn eikel naar beneden tot hij min of meer klemvast tussen tong en gehemelte zat. Ik begon zachtjes te zuigen en tegelijkertijd op en neer te gaan met mijn lippen om zijn stijve stam gestulpt. Maar dat ging op een gegeven moment steeds moeilijker omdat zijn hand op mijn achterhoofd me steeds dieper over zijn pik drukte.

Zijn andere hand had hij inmiddels allang tussen mijn benen gewrongen. Mijn dijen waren zonder weerstand week van de alcohol uit elkaar geweken en misschien ook wel instinctief omdat ik onderhuids altijd een geil teefje ben. Met twee vingers onderlangs mijn slipje was hij vrij ruw mijn nog niet glibbergladde kutje binnengedrongen. Het voelde niet erg teder of romantisch zoals zijn graaiende vingers ruw langs de binnenkant van mijn kutje schuurden.

Het werd er niet natter, maar wel droger en pijnlijker van. Tegelijkertijd duwde hij mijn hoofd zo diep en hard over zijn pik dat ik van zijn spuitende eikel in mijn keel moest kokhalzen en de braakneigingen niet meer kon wegslikken. Ik kotste in twee grote bevrijdende gulpen zijn sperma en mijn maaginhoud in zijn kruis leeg voordat hij wist wat er gebeurde. Godverdomme, teringteef wat doe je nou, wat flik je me nou, schold hij helemaal pissed off terwijl hij panisch mijn kots met zijn handen uit zijn kruis probeerde te scheppen.

Dat het nooit meer iets zou worden tussen ons leek me op dat moment overduidelijk. Ik hield het en hem, klojo, hufter, voor gezien. Ik word nog liever lesbisch. Zo goed als ontnuchterd liep ik zo snel mogelijk naar huis, terwijl hij vloekend en tierend achterbleef. Walgelijk, ook al kan ik achteraf wel begrijpen dat je niet blij wordt van een ondergekotst happy end.

Ik hees me ziek als een hond de drie trappen op naar mijn kamertje waar ik naar lichaam en ziel gebroken op mijn onbeslapen bedje neerviel. Die nacht droomde ik weer over de grootste beuk achterin onze tuin.

Het was nu eerder een regelrechte nachtmerrie. De beuk lag zoals we hem daags na die gedenkwaardige onweersnacht aangetroffen hadden op de grond. Geveld en gespleten door de bliksem. Meike leunde met haar linkerarm op de stam.

Haar mollige kont naar achteren gestoken, holle rug, en mijn broer stond haar met lange halen als in een vertraagde film met een armdikke stijve pik in haar gapende gleuf te palen. Met haar rechterhand greep ze tussen haar benen door naar zijn ballen om ze ruw knijpend leeg te kneden. Ik hoorde haar stem, beukenootje, neukebootje, neukebeuk me diep, neukebeuk m'n gleuf, spuit je neukebeuk in je teefje leeg. Haar griezelig opgezwollen kut gleed dampend en stampend als een stoommachine over zijn enorme eikel, een wanstaltig grote splijtzwam die naar binnen en naar buiten floepte.

En ik zag hoe ze keer op keer kotsend bleef klaarkomen, golven sperma en kutgeil orgastisch gulpend uit haar stulpende mond, terwijl mijn moeder met een goedkeurende glimlach achter het verlichte raam de gordijnen dichttrok en deed of ze mij niet zag staan in het goudgele schijnsel van de maan.

Badend in het zweet schrok ik wakker met braakneigingen tot aan mijn huig. Mijn hoofd tolde nog van de drank en ik voelde me waanzinnig moedeloos, eenzaam en verlaten. Het duurde lang voor de slaap weer kwam. Lek, lekker, lekkerst De weken daarna ging ik niet meer uit, wegens druk worstelend met het schrijven van papers en het stampwerk voor nog twee grote tentamens voor de kerst. En ook wegens een licht nazeurend katergevoel over die kutavond. Dit soort ervaringen zat ik niet op te wachten.

De dagen naar kerst vlogen om met al dat studeren. En op de dooie momenten was er altijd nog het ambachtelijk handwerk waarmee ik mijn verveling letterlijk te lijf ging. Je hoort mij dan ook niet klagen, hooguit kreunen tijdens prime time, een bijna dagelijks terugkerend tafereel met de vele romantische films die in deze gezellige tijd uitgezonden worden.

Mijn vriendin Anneke zit steeds aan mijn hoofd te zeuren dat we eens samen gezellig moeten gaan stappen. Dat vraagt ze me altijd als het weer eens uit is met een vriendje. Eigenlijk bedoelt ze met samen stappen dat zij hard aan een nieuw vriendje toe is, want als ze er weer eentje heeft, zie of spreek ik haar soms weken niet. Maakt niet uit, ik vind haar toch een lieve meid.

Anneke is een volle kop kleiner dan ik, een klein opdondertje met hoogblond haar tot op de billen en rokjes tot vlak daaronder waarmee je van mijn moeder niet op de fiets mag. Altijd high heels, een flinke c-cup met een gastvrij décolleté, waarschijnlijk kruisloze panties en er wordt gefluisterd dat ze graag pap lust.

Wie hier belang in stelt, moet zeker eens achter haar aangaan, want bij mij zijn jullie aan het verkeerde adres, want ik heb nu eenmaal kleine tietjes en dat wil ik graag zo houden.

Oh, kutje, kutje, kutje, wat ben je weer hopeloos snibbig en bijdehand. En enige jaloezie jegens Anneke zal er niet vreemd aan zijn. Laat de mensen toch, altijd dat overbodig kritische gedoe. Enfin, ik heb te lange leste toegegeven om op kerstavond mee naar een café te gaan waar altijd onwijs vette live muziek gemaakt wordt. Steengoed en bloedgezellig volgens haar. Het zal me benieuwen, de wonderen zijn de wereld niet uit. En inderdaad, mijn lieve Anneke had gelijk, de muziek was steengoed en het was er bloedgezellig en stampend vol.

Anneke zelf had ik na twaalven niet meer gezien. Tien tegen een dat ze om de hoek van het café met haar zoveelste nieuwe liefde heftig aan de gang was. Waarschijnlijk wijdbeens leunend tegen een muurtje, met haar slipje vlak naast haar schoenen en een jongen op zijn knieën op de grond om de slagroom van haar taartje af te likken.

De kans dat ze hem meteen naar haar kamer had meegenomen was klein. Ze testte ze liever buitenshuis uit dan in in haar eigen bed. Ze vond dat een kwestie van privacy. Want als ze een jongen meteen naar huis meenam en de seks tegenviel zat ze de hele nacht met hem opgescheept. Zo'n jongen dacht dan al gauw dat ze een relatie hadden terwijl zij er al klaar mee was. Dat soort pijnlijke situaties wilde ze liever vermijden.

Dat probleem had ze niet als hij eerst haar openbare geilheid, zoals zij dat noemde, naar genoegen bevredigde. Als dat beviel kon je ze altijd nog naar huis meenemen als je zin in meer had. Openbare geilheid als bescherming van de privacy. Je moet het maar bedenken, Anneke, ze was me haar een. Volgens de normen van mijn moeder is die kleine ondeugd al een afgelikte boterham.

Die truc met dat taartje doet ze al jaren. Al vanaf haar vijftiende gebruikt ze jongens voor het betere likwerk heeft ze me al een paar jaar geleden in vertrouwen verteld. Ze laat zich soms wel langer dan een kwartier likken en als alle slagroom op is, komt ze vaak al voor de derde keer klaar. De laatste keer heel hevig, dan perst ze het hoofd van die jongens zo hard mogelijk tegen haar spleet en komt ze klaar en spuit er geil uit haar kutje tegen hun gezicht aan.

Daarna trok ze zo'n jongen even af en al snel werd dit pijpen. Meestal duurde het nog geen minuut voor ze in haar mondje spoten. Vanaf haar zestiende liet ze ook haar kutje volspuiten. Dat was ook altijd binnen een minuut bekeken. Wat ze jammer vond, maar ja, dat hoorde bij jonge jongens zei ze, voortijdige zaadlozing.

Bij oudere mannen duurde het langer volgens haar. Jongens konden daarentegen sneller voor een tweede keer, maar dat liet ze niet vaak doen. Want na de tweede keer vond zo'n jongen al weer gauw dat hij nu verkering met haar had en daar zat ze niet op te wachten. Die jongens vond ze daar te stom voor en haar ouders zouden dan gaan vermoeden wat ze allemaal uitspookte. Ze had streng gereformeerde ouders, dus het leek me dat ze daar wel gelijk in had.

Van Anneke heb ik eigenlijk alle seksuele opvoeding die ik van m'n moeder niet had gekregen. Zelf was ik in al die jaren niet verder gekomen dan me 's avonds bij tijd en wijle in bed in slaap te vingeren. Tot daags nadat Anneke me, ik was nog net geen zestien, al deze dingen in vertrouwen verteld had. Het was op een loom broeierige lentedag dat ik na school naar huis fietste. Op het laatste stuk door het bos kreeg ik een lekke band op zo'n ruim twintig minuten lopen van huis.

Na vijf minuten moest ik hoognodig plassen, de fiets tegen een boom en ik dook tussen de dikke varens om op mijn hurken de verlossende straal sissende pis te laten lopen. Toen ik mijn spleetje met een tissue droog wreef hoorde ik vlakbij zuchten en zachtjes kreunen. Ik liep ineengedoken tussen de varens nieuwsgierig in de richting van het geluid en zag plotseling op een open plek twee meisjes bovenop elkaar op het mos liggen.

Ik herkende Sanne en Geke. Twee vriendinnetjes, altijd samen. Samen op turnen, samen op school. Ze waren volgens mij nog geen vijtien, want ze zaten een klas lager dan ik. Sanne die onder lag was degene die kreunde en de diepe zuchten kwamen uit Geke haar mond die het spleetje van Sanne likte.

Die lag omgekeerd met haar hoofd onder het spleetje van Geke te likken. Allebei hadden ze een of twee vingers, ik kon het niet goed zien, in elkaars spleetje geduwd die ze langzaam heen en weer haalden. Door hun gezucht en gekreun ging mijn eigen spleetje onbedaarlijk jeuken en met een vinger onder mijn rokje in mijn slipje begon ik me stilletjes te vingeren.

Sanne trok haar benen omhoog en legde haar voeten in haar nek. Daardoor kwam haar uitpuilende kutje verder omhoog tussen haar dijen en kon Geke haar met lange halen likken zonder dat haar hoofd tegen de grond kwam. Ze duwde nu ook een vinger in het sterretje van Sanne waar ze eerst wat kutgeil overheen gesmeerd had. Ik kon het in het zonlicht rond haar sterretje zien glinsteren.

De drie vingers gingen nu vrijwel loodrecht pompend op en neer in Sannes kut en kontje. Sanne kreunde wel tien keer lik me schatje, lik me gatje. Omdat Sanne met haar billen en kutje hoger van de grond lag, was Geke ook iets omhoog gekomen waardoor haar tieten nu vrij boven Sannes buik schommelden.

Sanne kon er nu met haar handen bij en begon de tepels tussen haar vingers af te melken. Ik werd er ontzettend botertje geil van om hun zo bezig te zien en lepelde steeds sneller twee vingers door mijn spleetje om het stroperig gladde honinggeil over mijn klitje te smeren. Toen Geke en Sanne onregelmatig met hun kutjes tegen elkaars mond begonnen te schokken had ik me al zo geil gevingerd dat me een diepe kreun ontsnapte.

Ik stond op klaarkomen, maar hield meteen geschrokken op met vingeren, bang dat ze me steeds harder zouden horen kreunen en me betrappen dat ik zat te gluren. Ik haastte me stilletjes tussen de varens weg naar het fietspad dat ik snel overstak. Wegens mijn nog ongebluste brandende spleetje. Bovendien schuurde mijn slipje helemaal vochtig door het plakkerige honinggeil irriterend in mijn kruis.

Verdwenen tussen de dikke varens trok ik dat meteen uit en ook mijn rokje. Met mijn dijen wijd ging ik op mijn knieën op het mos zitten om af te maken waar ik mee begonnen was. Met Geke en Sanne voor ogen vingerde ik me al snel naar een nakend hoogtepunt toen ik Wodan plotseling tussen de varens uit zag komen.

Wodan is de jachthond van Harmen de buurman, of eigenlijk van Sylke, zijn vrouw, die hem afgericht heeft. Ik keek verstijfd van schrik rond of ik Harmen ook zag of hoorde en graaide paniekerig naar mijn rokje.

Het bleef echter stil en ik haalde opgelucht adem. Wodan struinde wel vaker alleen uren in het bos rond op jacht naar alles wat bewoog. Het was een terrier met een lief karakter, al kwam hij soms thuis met een konijntje in zijn bek. Hij kwam kwispelend op me af terwijl ik het bijna klaarkomen nog door de eerste schrik snel weg voelde ebben. Shit Wodan, had je niet iets later kunnen komen! Ik aaide hem over zijn kop die hij tussen mijn dijen stak en tegelijk voelde ik hoe zijn tong een lik over mijn spleetje gaf.

Niet doen, Wodan, maar toen ging zijn tong al voor de tweede keer door mijn hele spleetje tot over mijn nog steeds gezwollen klitje. Dat was teveel, het voelde heerlijk verboden en spannend aan. Laten we niet vergeten dat mijn hele onvervulde geilheid nog steeds gierend in mijn maagdelijk spleetje zinderde.

De drang van de natuur laat zich niet bedwingen. Mijn klit was in een klap terug van weggeweest en schreeuwde om het verlossende klaarkomen. Ik kon aan niets anders meer denken en liet Wodan zijn gang gaan en genoot rillend van genot van zijn tong die met eindeloos lange halen door mijn geilspleet over mijn klit gleed. Helemaal lekker, geiler dan ooit vouwde ik mijn handen achter mijn nek en trok ik een holle rug, kutje nu optimaal gekanteld om met mijn ogen dicht te genieten van zijn tong die steeds sneller langs mijn klitje mijn spleetje probeerde leeg te likken.

Al snel kwam ik met diepe kreunen jammerend op de rand van het grote klaarkomen, waar ik met inspanning van al mijn krachten niet aan toegaf. Zo lang mogelijk rekken omdat dit zo heerlijk geil was dat het voor mij wel uren mocht duren.

Toen het al na pakweg drie minuten bijna niet meer tegen te houden viel, hoorde ik de stem van Harmen af! Shit, nee, niet nu, niet net op het wankele randje naar de verlossende krampen. Dat denk je op zo'n moment niet echt bewust, maar is wel wat er feitelijk gebeurde. In werkelijkheid opende ik van schrik grote ogen en keek ik in het vriendelijk lachende gezicht van Harmen die gehurkt achter Wodan zat. Laat mij ook eens meegenieten, zei hij terwijl hij ging staan.

Vlak voor mijn neus zag ik de eerste stijve volwassen mannenpik van mijn leven in volle glorie oprijzen. Een enorm ding dat schuin omhoog stond.

Die had hij natuurlijk al uit zijn gulp gehaald toen hij al ik weet niet hoelang naar me had zitten kijken. Geef jij daar maar een likje aan, zei hij vriendelijk en trok mijn hoofd er zachtjes heen. Verbouwereerd deed ik op stuit wat hij vroeg en likte ik zijn paarsrode eikel.

Toe, Wodan, toe, zei hij en ik voelde hoe Wodan me prompt weer begon te likken. En alles begon van voren af aan. Harmen duwde zijn stijve pik een stukje tussen mijn lippen en ik zoog hem instinctmatig verder naar binnen. En ik begon hem met mijn lippen vol over zijn eikel glijdend en schuivend als een lolly af te zuigen.

Met mijn ogen dicht, vol genot genietend van de lange halen van Wodan langs mijn druipende spleetje en kloppende klitje. Al gauw kwam ik weer op het randje en ik deed nu geen enkele moeite meer om het tegen te houden. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Nu van komen, klaarkomen, klaarkomen. Toen het tot achter mijn navel ontplofte, voelde ik hoe Harmen straaltjes uit zijn stijve achterin mijn mond spoot. Ik tuimelde helemaal van de kaart achterover op het zachte mos waar ik naar adem happend het vreemde spul in mijn mond doorslikte.

Het was gladder van structuur dan een smoothie en liet een vaag zilte smaak in mijn mond na die me deed denken aan de nieuwe haring die mijn vader in juli altijd uit Harlingen meenam. Ik lag daar nog minuten lang spastisch na te schokken op het mos voor Harmen me overeind trok. Ik keek hem met een kop als een biet vol schaamte aan. Harmen, stamelde ik, je gaat dit toch niet aan mijn vader en moeder vertellen, vroeg ik met een benauwd trillend stemmetje.

Want ik wist terdege dat dit o zo lekker ook o zo foute boel was. Tuurlijk niet Eveline, ze zouden trouwens bozer op mij zijn dan op jou. Maar ik kon me niet bedwingen, het zag er gewoon te geil uit hoe jij hier bezig was. Als jij ook niets zegt, is er geen enkel probleem. Ook voor mij niet. Dat was een pak van mijn hart, ik haalde opgelucht adem, van mij zou niemand iets horen, beloofde ik hem. Toen pas voelde ik dat Wodan tegen mijn been stond op te rijden. Ik zag hoe hij zijn lange hondenpik, langer en spitser dan die van Harmen, met een gezwollen eikel langs mijn kuit schuurde.

Af Wodan af, zei Harmen en wees met zijn arm in de richting van zijn huis. Ga maar naar het vrouwtje, die zal je wel helpen. Wat bedoelde hij daar nu mee?

Geen idee, maar Wodan vertrok als een speer tussen de varens. Harmen knoopte zijn broek dicht en ik trok mijn rokje aan. Samen liepen we naar het fietspad waar ik mijn slipje in mijn fietstas deed en toen naar huis. Back to the future Ik moest in het muziekcafé aan bovenstaande gebeurtenissen denken omdat Anneke al verdwenen was en waarschijnlijk bezig was met wat ze al vanaf haar vijftiende deed.

Het schoot min of meer door mijn hoofd. Dat ik het zo compleet mogelijk beschreven heb, komt doordat ik denk dat jullie me dan beter begrijpen en niet alleen maar een geile muts vinden. Enfin, ik had het best naar mijn zin in dat café. Het was er ontzettend druk en er hing een sexy sfeertje. Kwam natuurlijk door de swingende lijven rondom en de rampetampende ritmes van de muziek, de bassen voelde ik tot diep in mijn kutje doordreunen.

Voor het eerst in weken raakte ik buitenshuis in een licht opgewonden stemming. In een staat van openbare geilheid als het ware. Mijn ogen trokken steeds naar de vele stelletjes die in het schemerduister onbeschaamd innig hitsig tegen elkaar aan stonden te schuren. Mijn tepeltjes zagen het ook en werden ongewild groter. Net alsof ze dan beter door mijn topje heen konden kijken. Laat ik hun niet de schuld geven, het kwam gewoon door mijn voyeuristische eigenschappen dat mijn onderhuidse geilheid opgloeide.

Als ik anderen bezig zie, begint het altijd bij mij tussen mijn benen te broeien. Denk maar aan mijn ouders die ik midden in de nacht betrapte, het stel van tweehoog, Sanne en Geke. In het gedrang streek ik mijn rokje glad, dat door mijn swingende dijen opgekropen was, en vergat daarbij ongezien mijn gloeiend bollende venusheuveltje niet. Zo keurig doen openbaar geile meisjes dat.

Ik werd er meteen voor gestraft. Plotseling vlijmende pijn in mijn linkervoet. Stond er een klungel boven op mijn tenen. Ik gaf hem een harde duw en hij draaide zich beledigd om.

Hé, waarom doe je dat, schreeuwde hij door de harde muziek heen in mijn oor. Ik wees naar beneden, naar mijn voeten en schreeuwde in zijn oor dat hij met zijn lompe poten op mijn tenen stond. Op dat moment viel de band stil, pauze, en konden we elkaar weer normaal verstaan. Sorry, niets van gemerkt, het is hier gewoon ook te druk met al die dringende mensen rond de bar.

En hij trakteerde me op een ontwapenende glimlach om het goed te maken. Dat was mij wat al te makkelijk, ik had mijn gram nog niet gehaald. Je moet desondanks wel uit je doppen kijken waar je gaat staan, sukkel, foeterde ik hem toe. Weer die verdomde glimlach. Je mag die sukkel wel Adam noemen, zei hij terwijl zijn ogen bleven hangen op mijn tepels die door mijn witte topje heen prikten.

Het was bijna gênant zoals hij daar openlijk naar stond te staren. Maar tegelijkertijd vond ik het ook best spannend dat mijn tietjes zijn aandacht gevangen hielden. Vooral omdat Adam verder een sympathieke jongen leek met zijn trage glimlach en donkere ogen die dromerig naar mijn tepels bleven staren.

Hij zou zomaar een volle neef van Tom Dumoulin kunnen zijn. Je zou verliefd op zo'n jongen kunnen worden. En hoe heet jij als ik vragen mag? Eveline, zei ik een beetje zenuwachtig zonder dat hij het merkte.

Da's mooi, lachte hij, Adam en Eva, dat past mooi bij elkaar. Mijn hart sloeg over, maar desondanks bitchte ik terug dat ik geen Eva maar Eveline heette. En het is trouwens kerst en jij heet geen Jozef en ik geen Maria, dus haal je maar niets in je hoofd.

Bovendien denk ik er sterk over na om lesbisch te worden. Dus met versieren maken je ballen bij een kerstboom meer kans. Stom, stom, stom, ontspoorde beeldspraak en overdreven bijdehand ontkennend gedrag, daar houden jongens niet van. De schade viel mee. Ik hang m'n ballen liever niet in een boom, lachte hij. En weer die trage smile die me nu dwars door mijn buik tot tussen mijn benen de griebelkriebeltjes bezorgde.

En zijn ogen weken geen centimeter van mijn tepels die in weerwil van mijn bitchy houding nu heel prominent door mijn topje heen priemden. What you see is not what you get, zei ik toen. Dat was als tease to please bedoeld, maar ik vergat om er dubbelzinnig bij te smilen.

Adam vatte het nu dus als een keiharde afwijzing op en maakte aanstalten om af te druipen met een gezicht waar de teleurgestelde beteutering vanaf te lezen viel. Geiler kon hij me niet krijgen. Zelfs Wout had ik nooit zo beteuterd zien kijken. Op het ogenblik dat de 'reine dwaas' Parsifal vanavond de wonde van de - door de Heilige Speer geraakte - Graalkoning Amfortas sloot en voor verlossing zorgde van diens langdurende pijnen, stapte een wonderschone en wonderlijke dame uit het leven.

Een dame wiens ziel gekerfd was door God-weet-welke speer. Een dame die uiteindelijk besloot dat er maar één methode van verlossing mogelijk was. Een dame voor wie ik zo graag de verlossende Parsifal was geweest. Haar libretto eindigde vroegtijdig op de voorlaatste bladzijde met "Wer will mich zwingen zu leben? Könnt ihr doch Tod mir nur geben? Niets zal ooit nog hetzelfde zijn.

Moge haar wonde voor altijd gesloten zijn. Van een braaf jongetje dat gedwee zijn catechismus-opdrachten vervulde, naar een misdienaar die zich van zijn taak kweet uit materialistische motieven gratis paaseieren en jetons voor de botsauto's , naar een recalcitrante student die zich afzette tegen Kerkelijk gezag middels aanstellerige brieven naar een met mijn ouders bevriende pater , naar een apathische agnosticus, om uit te monden in een overtuigd atheïst: Maar het eindstadium van dit parcours staat zeker niet het genieten van religieus geïnspireerde muziek in de weg.

In de eerste plaats is een mens dan geneigd om terug te grijpen naar de Mattheüs-Passion van J. De schoonheid van het "Erbarme dich, mein Gott" of van "Wir setzen uns mit Tränen nieder" is van die aard dat een mens bijna opzettelijk op zoek zou gaan naar het geloof, alleen maar om een extra diepe laag van die muziek aan te kunnen boren.

Hoewel ik reeds talloze malen die briljante Mattheüs-Passion beluisterd heb ook in compleet andere periodes dan de Paas-periode trouwens , is de Passie die ik voor het eerst live meemaak niet die geniale BWV passie, maar wel die 'andere' passie: De Johannes-Passion is een een wat meer ingetogen werk dan de illustere Mattheüs-opvolger en wordt er dan ook ten onrechte een beetje door overvleugeld. Het  Collegium Vocale Gent  - onder leiding van artistiek directeur Philippe Herreweghe - geniet al jarenlang van wereldfaam en autoriteit op het vlak van interpretaties van barok-muziek, wat resulteert in een indrukwekkend palmares, zowel qua concerten als qua discografie.

Met name de vertolkingen van de Bach-passies behoren tot het beste wat op dat vlak te beluisteren valt, als ik de kenners mag geloven. Herreweghe en zijn Collegium staan jaarlijks op de Paas-kalender van deSingel  en zorgen telkenmale voor uitverkochte zalen. De ingetogen en relatieve nuchter verhalende Johannes-Passion greep me vanaf de eerste noot bij het nekvel. Die zeer lang uitgesponnen openingsaria "Herr, unser Herrscher" is een binnenkomer van heb-ik-me-jou-daar.

En zo weet Bach de toehoorder onmiddellijk in een juiste staat van vervoering te brengen voor wat komen gaat: Met glansprestaties van de Duitse tenor  Maximilian Schmitt  als de evangelist, van de Kroatische bas-bariton  Krešimir Stražanac  als Christus en van de geweldige Duitse sopraan Dorothee Mields als aria-soliste. Minder groots opgezet dan zijn Matteüs-evenknie en met een relatief klein koor en kleine muzikale bezetting, voelde deze Johannes-Passion aan als een eerder bescheiden - maar daarom zeker niet minder intense - vorm van religieuze expressie.

Dat dergelijke muziek ook bij atheïsten zoals mezelf een gevoelige snaar kan raken, kan geen verrassing heten. In jachtige tijden kan dergelijke muziek immers voor verstilling en introspectie zorgen. En daarvoor moet je helemaal niet geloven in rijstpap met gouden lepel.

Na de gesmaakte passages van  Baloji Tshiani  op de  Antilliaanse Feesten  in de  zomer van  en op  Crossing Border , vielen voor vanavond geen aardverschuivingen te verwachten: Natuurlijk zou er ook weer een hoofdrol weggelegd zijn voor de geweldige Congolese gitarist  Dizzy Mandjeku , in een ver verleden nog lid van de legendarische band Franco et Le Tout Puissant Orchestre Kinshasa.

En natuurlijk zou het publiek in  Cahier de Brouillon  zich gewillig overgeven aan die heerlijke soukous-onderstroom, waarop het zo aangenaam dobberen is. Maar bovenal was het uitkijken naar deze lastminute try-out, omdat deze plaatsvond pal voor de release van het derde solo-album van Baloji: De eerste kans dus om kennis te maken met gloednieuw materiaal. Daags na het concert van vanavond verscheen zo'n interview in de cultuurbijlage van  De Standaard.

Een interessant interview, waarin Baloji zich etaleert als een intelligent man die echter nog vaak moet opboksen tegen hokjes-denken en vooroordelen. Een interview overigens waarmee Baloji zelf niet zeer opgezet was, omdat er onnodig aandacht werd besteed aan de Damso-hetze de scheet in de fles waarbij de WK-hymne werd afgevoerd, waarna her en der werd geopperd dat Baloji een waardige vervanger voor de gewraakte rapper zou zijn.

Baloji hierover op een fb-post: Onweerstaanbare soukous-ritmes, vinnige nieuwe songs zoals "Bipolaire" en "L'Hiver Indien" , een lang uitgesponnen en zwoel-ingetogen ode aan de vrouwelijke sekse "Peau de chagrin - Bleu de nuit".

Papa Dizzy gooide zijn gitaar nog eens in zijn nek en liet zijn onvergetelijke schoenen opblinken door enkele leden uit het publiek. Maar dit concert was meer dan Afrikaanse schwung door de ogen van een Belgo-Congolees. Het concert toonde vooral aan dat het nieuwe album - een soort van magnum opus met enkele zeer lange nummers - meerdere aandachtige luisterbeurten verdient om de vele lagen ervan af te pellen, dat het meer is dan een beproefde soukous-schotel met Westerse dipsaus.

Baloji is een super-talent om te koesteren, maar precies toch nog altijd een beetje sant in eigen land. Hoe anders de ietwat magere opkomst te verklaren, ondanks de belachelijk lage inkomprijs? Alles in het leven draait om evenwicht en balans. En vooral hoe om te gaan met de onvermijdelijke momenten waarop dat precaire evenwicht in het gevaar komt, waarop we wankelen op de evenwichtsbalk die 'leven' heet. Hoe reageren we op momenten van uitzinnige vreugde of van gitzwart verdriet?

Hoe zorgen we ervoor dat we geen panische angst ontwikkelen voor balans-verstorende elementen in ons leven en dat we ons daardoor afsluiten van échte emoties?

Hoe gaan we om met dergelijke kantelpunten in ons leven? Hoe houden we ons recht op die evenwichtsbalk zonder er stokstijf op stil te blijven staan? Het zijn deze overwegingen die de Poolse danseres Natalia Pieczuro  verwerkte in haar eerste solo-performance.

We hadden het geluk de première van deze voorstelling te kunnen bijwonen in het Mechelse  Kunstencentrum Nona. Pieczuro danst in een schaars verlichte ruimte temidden van een cirkel, die gevormd wordt door uitgestrooide korrels zand?

Door het contrast tussen donkere kledij, donkere haren en belichte naakte benen, lijken de onderbenen tijdens deze openingsdebatten wel twee aparte en ongemakkelijk dansende entiteiten die willen ontsnappen maar die niet goed weten waar naartoe.

Doordat de niveauverschillen op de kleine tribune in Nona echter nogal klein zijn, was het jammer genoeg niet altijd eenvoudig om een goed zicht te krijgen op deze doorwrochte kronkelingen. Naarmate de performance vordert, wordt de cirkel eerst voorzichtig afgetast en met de voeten doorwoeld. Gehurkt als een kwetsbaar vogeltje knabbelt Pieczuro - na rondgang van de cirkel - van de korrelige substantie.

Het is één van de weinige momenten van stilte, want gedurende de rest van de performance wordt de harde soundtrack live verzorgd door  Colin H. Meestal is dit een harde postmetal-sound zonder vocals , met CHVE op bas, af en toe laverend naar een meer drone-achtige soundscape, waarbij CHVE zijn geliefde draailier ter hand nam zoals hij ook deed tijdens zijn gesmaakt  solo-concert in een Tilburgs kerkje enkele jaren geleden.

De harde muziek past goed bij de getormenteerde performance van Pieczuro, zeker wanneer ze enkele rituele attributen hanteert, zoals een paar Nepalese kukri-hakmessen of zweep-achtige stukken leder. Uiteindelijk wordt de korrel-cirkel doorbroken en worden de korrels d. Alsof eindelijk de gevangenis van de panische angst wordt afgeschud en er weer vrijuit op de evenwichtsbalk van het leven gedanst kan worden. Een sterke performance dus, met wel de volgende kanttekeningen: Anderzijds was de live-muziek - hoe sterk ook - misschien een tikje té overheersend, waardoor de muziek de dans dreigde te overschaduwen.

Maar qua afleveren van adelbrieven kon dit wel tellen. Wanneer in je stad of gemeente een mooie kerk staat die genoemd is naar een heilige Katharina of Catharina, dan kun je daar een poster-dame van maken die reclame maakt voor initiatieven van de plaatselijke middenstand zoals met de Lange Katrien gebeurt in een Kempense aardbeienstad. Of je kunt het gebruiken als een mooi decor voor concerten, zoals in Eindhoven.

En dat het orgel in deze mooie kerk de naam " het grote Verschueren orgel" draagt, was een reden te meer om eens een keer zo'n concertje mee te pikken.

Vandaag zagen we een ongewone combinatie aan het werk: Steven Henry  op basklarinet en  Anneloes van Hout  op klassieke gitaar. Er bestaan zo goed als geen composities die speciaal geschreven zijn voor een combinatie van deze twee instrumenten, zodat de twee musici aan de haal moesten gaan met arrangementen voor andere instrumenten. Zoals de minimalistische en rustig kabbelende compositie " Simple Lines ", geschreven door de Amerikaanse componist van hedendaagse muziek Bill Ryan: Enkele van de lijnen speelde hij live, begeleid door enkele eerder opgenomen lijnen.

Ook Annelies van Hout mocht even solo aan werk, middels een ingetogen bewerking van Prelude nr. Een ander werk van deze Braziliaan het emotionele "Bachianas Brasileiras nr. De combinatie van de twee instrumenten was echter niet altijd een succes. Vooral tijdens de afsluitende reeks korte bewerkingen van Romeense Volksdansen van Béla Bartók, leverde het samenspel niet het verhoopte speelse en volkse karakter op van de composities van de Hongaarse musicus.

Het op de structuur van Indische raga's geïnspireerde werk " Cirex " van de Nederlandse componiste  Annette Kruisbrink  was oorspronkelijk geschreven voor gitaar en contrabas, dus de bewerking hiervan voor basklarinet en gitaar voelde iets natuurlijker aan, maar was ook niet over de hele lijn even sterk. Het publiek werd deze middag ook nog op een heuse wereldpremière getrakteerd: Achteraf dronk ik een krankzinnig goed kopje koffie in het gezellige koffiebarretje van  Stadsbranderij BeanBrothers   proef daar een doppio, gebrouwd van koffiebonen van de Nicaraguaanse koffieboer Don Rene Paguaga!

Boeiende muziek op een mooie locatie, killer-koffie, lekker en verrassend eten, charmant gezelschap: In tegenstelling tot de editie van  vorig jaar  - toen voor de pauze bijna uitsluitend aandacht werd besteed aan somtijds moeilijk te verstouwen performance art - ging  Kraak  dit jaar gelukkig opnieuw op zoek naar een meer muzikale onderbuik.

Daarbij werd opvallend veel aan knoppen gefriemeld en op laptops getokkeld. Avant garde borrelt tegenwoordig vooral in electronica, zo lijkt het wel. Zoals bij het trio  SEF III , dat pruttelende geluidscollages weet te combineren met flarden poëzie en zelfs met een houterige bewegings-act.

De Rotterdamse Marijn Verbiesen - artiestennaam  Red Brut  - was druk in de weer met allerlei cassettes die één na één - na gebruik - op de grond werden gegooid om daarmee een boeiend geluidstapijt te weven, tegen de backdrop van psychedelische projecties. Het Brusselse duo  Capelo  zorgde met hun dromerige synth-electro-pop voor één van de 'normaalste' concerten die ik ooit op een Kraak-festival zag. En wat later gingen we zelfs de clubbende trance-tour op met het Duitse blacklight-fluo-duo  Paradon't.

Clubben op Kraak, waar gaat de wereld naartoe? Op het einde van de lange nacht werd de boeiendste electro-act van vandaag geserveerd met  Apulati Bien , een jonge kerel die met zijn "warped out designer-drugged world with fragments of neo-juke, splatter beats and arrythmic sampling" een heerlijke mix bracht van muzikale gelaagdheid, tegendraadsheid én dansbaarheid.

Tot daar het hoofdstukje electro. Tussendoor werden ook nog meer traditionele instrumenten uit de kast gehaald. Zoals door de uit Frankrijk afkomstige en thans vanuit Brooklyn opererende celliste  Leila Bordreuil , die met haar instrument geen klassieke toonladders beklimt maar wel diverse soundscapes bijeen strijkt, gaande van breekbare ijlheid tot hardere noise. De drie gemaskerde free jazz -Portugezen van  Zarabatana  leken met hun lange mantra een roedel woudgeesten te willen oproepen, doch wisten bij mij enkel een geeuw teweeg te brengen.

Dan genoot ik meer van de rommelige crap wave en schreeuwerige pamflet-lyrics van het Brusselse trio  Lemones   foto , die temidden van het publiek hun ding deden. Een opvallend drumstel en zelfgemaakte hals-loze snaarinstrumenten maakten het ook visueel interessant. Elk jaar is er tijdens het Kraak-festival wel minstens één act die eruit springt.

gangbang groningen wijd opengesperde kut